Gepost door Casper Egas op 14 december, 2010
XBW review: Need for Speed: Hot Pursuit
Need for Speed is al sinds 1994 een begrip. In het begin blonk het spel uit door realisme en door de prachtige, gelicenceerde auto’s. Later werd Need for Speed een actiegerichte serie die het niveau van weleer niet meer haalde. Jaar na jaar werd er een spel uitgebracht dat de middelmaat nooit wist te ontstijgen. Vorig jaar was het de beurt aan een vreemde eend in de bijt, Need for Speed: Shift. Een spel waarbij het vooral ging om het realisme en het racen op circuits. Dit spel staat echter volledig los van het nieuwe Need for Speed: Hot Pursuit, dat juist terugkeert naar de oorsprong van de serie. Is Hot Pursuit een geslaagde reis terug naar het verleden, of hebben we weer te maken met een middelmatig product?
Terug naar de basis
Als je de serie ontdoet van alles dat onbelangrijk is, dan houdt je enkele dingen over die het origineel zo succesvol maakten: de prachtige auto’s, de lange ritten door mooie landschappen op de openbare weg en de strijd tussen de racers en de politie. Al deze basiselementen komen in Hot Pursuit heel sterk naar voren. Er zijn meer dan genoeg prachtige auto’s, er is een groot aantal prachtige routes door verscheidene landschappen beschikbaar en je kunt zelfs kiezen tussen het spelen als de politie of als een racer.
Het hele free roaming principe is losgelaten, al kun je nog optioneel wat rondrijden op de wegen. Je kiest nu gewoon een parcours en tegelijk ook een racevorm. Zo moet je niet alleen op afwisselende wegen rijden, je moet ook andere dingen doen. Soms gaat het om tijdrijden, om een duel, een race, of om een politieachtervolging. Als politieagent werkt het ongeveer net zo, maar dan ben je bezig met het vangen van racers of met het op tijd ter plekke komen.
Outrun
Het eerste dat opvalt aan Hot Pursuit zijn de prachtige graphics. Auto’s hebben we vaker prachtig vormgegeven gezien, maar de omgevingen zijn vaak het ondergeschoven kindje. Hier is dat allerminst het geval. Volgens mij heeft Hot Pursuit de mooiste omgevingen die ik ooit in een racespel heb gezien. De landschappen zijn werkelijk prachtig vormgegeven en lopen op een Outrun-achtige manier in elkaar over. Ook al is de grafische kwaliteit een bijzaak en geen hoofdzaak, zorgen de buitengewoon mooie plaatjes er hier voor dat je jezelf extra goed vermaakt.
Door de muziek zal dit echter niet komen. Het spel telt een aantal nummers van matig bekende artiesten, net zoals deze bij ongeveer elk spel van Electronic Arts terug te vinden zijn. Er is gekozen voor muziek uit verschillende genres, maar echt overtuigend wordt het nooit. Typisch een gevalletje van, je laat het aanstaan, maar echt plezier heb je er niet mee.
Actie!
De overeenkomst met Outrun eindigt niet bij de omgevingen. De besturing heeft er namelijk ook erg veel van weg. De auto’s zijn eenvoudig en vlot te besturen en glijden met grote powerslides door de bochten. Eenmaal uit de bocht kun je weer volgas, met behulp van nitro’s op snelheid komen. Het realisme is met bijna 400 kilometer per uur op de openbare weg ver te zoeken, maar het plezier is er zeker niet minder om. De spanning is vaak alom aanwezig, met een aantal grote, spectaculaire crashes kan je auto helemaal in puin liggen, exact zoals we dat van de Burnout games gewend zijn. Dit is geen toeval, gezien de ontwikkelaar van Hot Pursuit dezelfde is als van de Burnout spellen.
|
- Grafisch prachtig
- Goede besturing
- Spectaculair
|
- Geen in-car view
- Geen handmatig geschakelde versnellingen
- Geen split-screen
|
|
Uitstekend |
Need for Speed: Hot Pursuit is een onverwachte topper geworden. Het spel keert terug naar de wortels van de serie, met adembenemende omgevingen, gave auto's en heel veel actie. De implementatie van het onlinegedeelte is erg goed, al zou een split-screen optie ook niet misstaan. Door de prachtige graphics, heerlijke besturing en constante actie is de iets te kunstmatige intelligentie makkelijk te vergeven. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
