Gepost door Casper Egas op 26 december, 2010
XBW review: Call of Duty Black Ops
De enorme hype rond Call of Duty Black Ops maakt dat het spel eigenlijk alleen nog maar tegen kan vallen. Het lijkt zelfs bijna niemand meer te kunnen schelen dat het spel ontwikkeld is door het doorgaans minder getalenteerde Treyarch, en niet door Infinity Ward. De serie is een begrip geworden, zowel onder gamers als onder anderen. Zelfs collega docenten op mijn werk vroegen mij naar mijn mening. Maar is de Call of Duty-serie wel het beste dat videogames te bieden hebben? Wordt er niet erg veel gelopen op gebaande paden? Is Black Ops een toonbeeld van het risicomijdende gedrag van uitgevers of is het een blockbuster van jewelste?
Ik kan al tellen
Black Ops is duidelijk geen moderne oorlogsvoering, maar juist ouderwetse oorlogsvoering. Het spel speelt zich grotendeels af in de jaren 60 van de vorige eeuw, tijdens de Koude- en de Vietnam Oorlog. Je speelt doorgaans met het personage Alex Mason, een Amerikaanse ‘special forces operative’. Je zit vastgebonden in een stoel, om je heen staan televisies, je wordt verhoord. Door middel van flashbacks wordt vervolgens het verhaal verteld, dat gaat over een zenuwgas, Nova 6, dat de Russen willen gaan gebruiken. Er is een aanwijzing dat deze gasaanval moet stoppen, een serie van nummers. Alleen jij weet wat de nummers betekenen, zo zegt de verhoorder. Maar je bent het vergeten, je bent helemaal in de war. Je zult moeten graven in je geheugen, en all herinneringen naar boven moeten laten komen.
Het verhaal is een stuk sterker dan in Modern Warfare 2. Het is enigszins realistisch en geeft een mooi excuus om missies in Cuba, Rusland en Vietnam te laten plaatsvinden. Dit komt de afwisseling ten goede. Ook vond ik het prettig om niet steeds van personage te wisselen. Toch zijn er ook problemen, het verhaal is voorspelbaar, flinterdun en wordt aan je opgedrongen. Dan ben ik net lekker aan het schieten, krijg ik weer een flashback of flashforward in mijn beeld. Dat doet me denken aan die irritante Cortana uit Halo. Al moet gezegd worden dat de conclusie van het verhaal zeker leuk gevonden is.
Loop, schiet en herhaal
Toen ik aan Black Ops begon overviel mij meteen een gevoel van herhaling. Hey, dit heb ik al eens gespeeld. Het is net alsof ik de zoveelste FIFA-game aan het spelen was die nauwelijks iets nieuws toe weet te voegen. Gelukkig heb ik me wel vermaakt met de vorige Call of Duty delen, dacht ik bij mezelf. Toch is het jammer dat er totaal geen creativiteit in het spel terug te vinden is.
De gameplay is dus bekend voor eenieder die ooit een Call of Duty-spel gespeeld heeft. Het realisme is hierbij, zoals gewoonlijk ver te zoeken. De besturing is nog altijd prima en stoort geen moment. Iets dat de checkpoints zeker wel doen. Ze staan vaak te ver uit elkaar en op rare plekken, waardoor je keer op keer dezelfde stukjes opnieuw moet spelen. Op momenten is het spel hierdoor moeilijk en frustrerend, terwijl op andere momenten het spel maar weinig uitdaging biedt. Gelukkig kun je op elk moment de moeilijkheidsgraad naar beneden wijzigen. Dat is dan ook de enige flexibiliteit die je als speler krijgt, want het spel is geheel lineair.
De ontwikkelaar heeft getracht wat afwisseling in het spel aan te brengen door de speler steeds in andere omgevingen neer te zetten en zo nu en dan de mogelijkheid (of liever gezegd de verplichting) te geven om een helikopter of ander voertuig te besturen. De besturing is tijdens deze scènes niet ideaal, maar de afwisseling die de scènes brengen is broodnodig. Het spel heeft duidelijke hoogte- (Vietnam, het einde) en dieptepunten (Cuba, Rusland), zonder dat deze er voor konden zorgen dat ik graag door wilde spelen. Voor mij voelde het spel ongeïnspireerd aan, eerder saai dan spannend. Dit kan toch niet de bedoeling zijn.
Please allow me to introduce myself
Grafisch weet het spel niet te overtuigen. De omgevingen zijn weliswaar gedetailleerd en afwisselend, er is altijd wel iets dat je uit de illusie haalt. Ik neem als voorbeeld een level in Vietnam, waar je in een prachtig geanimeerde poel crasht met een helikopter. Het bos om de poel heen lijkt op het eerste gezicht ook wel mooi, totdat je merkt dat het bos wel erg dun gezaaid is, wel erg snel ophoudt en niet de illusie van een regenwoud overeind kan houden. Spektakel is er tijdens de missies genoeg, er ontploft van alles! Bijna altijd gaat het hier helaas om gescripte gebeurtenissen, alles is vooraf bepaald.
De grafische engine voelt wat verouderd aan. Treyarch heeft het tot de engine tot het uiterste proberen te drijven, maar had beter opnieuw kunnen beginnen. Nu voelt het spel wat gedateerd aan.
De audio is een beetje standaard, maar wel oké. De bekende patriotistische deuntjes schallen door de speakers en de schoten klinken goed. Het hoogtepunt is het prachtig geïmplementeerde nummer Sympathy for the Devil van de Stones. De ontwikkelaar heeft duidelijk goed naar de lyrics geluisterd. Het dieptepunt moet wel de stem van J.F. Kennedy zijn, die de serieuze boodschap volstrekt lachwekkend maakt.
|
- Waar voor je geld
- Zelfde sterke punten als voorgangers
- Verhaal is beter dan voorheen
|
- Creativiteit, wat is dat?
- Eentonig
- Straft beginners af
|
|
Goed |
Call of Duty Black Ops is een solide product, waarbij je in elk geval waar voor je geld krijgt. De campagne is lang en het mutiplayergedeelte is enorm groot en uitgebreid. Ervaren spelers met veel tijd kunnen zich uitstekend uitleven. Toch vind ik Black Ops zeker geen topper, het spel is zo onorigineel als het maar kan, is bij vlagen saai en is online zeer ontoegankelijk voor beginners. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
mp is echt slecht sp valt nog wel mee. zelf vind ik dat dit spel een onvoldoende moet krijgen.. hopelijk word de volgende cod wel ''vernieuwend''
zwaar hebt. De combat training is erg leuk (vooral in splitscreen) en een goede manier om de maps en wapens te leren kennen. Met wat geduld in de 'echte' online modes komen de betere wapens vanzelf met de hogere rankings en dan is het al een stuk beter te doen. Maps zitten goed in elkaar en de balans tussen de wapens is ook goed. Ik kan me voorstellen dat spelers afhaken omdat de multiplayer weinig toegankelijk is, maar dat is wel zonde omdat ze dan een groot deel van de speelervaring van Black Ops missen. Geef de game wat tijd en wees niet zo overdreven kritisch, dan is er genoeg te genieten.