Gepost door Mirik Smit op 19 maart, 2011
XBW hands-on: L.A. Noire
Het zijn de nadagen van de jaren veertig van de vorige eeuw. Amerika ontpopt zich als een vlinder uit de kostbare Tweede Wereldoorlog met een enorme economische groei en politieke macht. Maar er wordt een zware prijs betaald in Los Angeles, de stad der engelen, waar de glitter van glamour van Hollywood voor de gewone man onbereikbaar is. Duizenden getraumatiseerde soldaten keren terug uit Duitsland en de Stille Oceaan en hebben moeite om weer te integreren in een maatschappij die inmiddels totaal veranderd was. Het resultaat is een onderwereld van corruptie, criminaliteit en misschien wel de gruwelijkste golf aan moorden die Los Angeles ooit gekend heeft.
Jij speelt Cole Phelps, een veteraan van de strijd om Okinawa, de laatste en meest bloederige strijd van de Tweede Wereldoorlog. Hij heeft de Zilveren Ster gekregen voor moedig gedrag en besluit na terugkomst de LAPD (Los Angeles Police Department) te versterken, waar hij als straatagent zijn carrière begint. Mede door zijn oorlogsverleden en Zilveren Ster stoomt de LAPD Cole klaar voor een snel carrièrepad door de verschillende politiefuncties. Hij wordt hierbij geconfronteerd met de duistere kant van de mensheid binnen en buiten het bureau, hij krijgt een zaak die hij niet langer onder controle heeft waardoor hij met zijn eigen angsten en bloederige verleden geconfronteerd wordt.
Deze wereld is echt
Maar laten we beginnen bij het begin. L.A. Noire is een derde persoons free-roam detectivetitel van Rockstar en ontwikkelaar Team Bondi. Het spel is het beste te omschrijven als Mafia ontmoet CSI en een klassiek avonturenspel zoals Under a Killing Moon. Als de hier boven genoemde Cole Phelps maak je carrière door vijf verschillende ‘bureaus’ te doorlopen bij de politie van Los Angeles. Zoals aangegeven begint Cole bij de straatpolitie (surveillant) om vervolgens bij de verkeerspolitie aan de slag te gaan. Alleen deze en de ‘Homicide’ (moord)desk is vooralsnog aangekondigd, maar we gaan er vanuit dat je ook nog inbraken (Burglary) en waarschijnlijk ‘Vice’ (drugs, mishandeling) zaken zult behandelen. Vanaf je begin als straatagent heb je een partner. Deze partners zijn niet alleen handig als het op vechten aankomt, maar geven tijdens het spel ook handige tips met betrekking tot wat je nu zou kunnen doen, of ze geven in de auto net als een modern GPS systeem de richting aan als je het aan ze vraagt. Sterker nog, als jij in de passagierskant instapt, rijden zij bij wijze van “quicktravel” voor jou naar de locatie.
Na je korte carrière als straatpolitie zul je aan de slag gaan bij de verkeerspolitie, waar je gelukkig geen parkeertickets hoeft uit te delen, maar zaken onderzoekt met betrekking tot gewelddadige botsingen, drive-by schietpartijen of hit-and-runincidenten. Zo zul je vanaf je bureau opgeroepen worden om een geparkeerde auto te onderzoeken waaruit bloed lekt. Eenmaal aangekomen vind je een bebloed wapen in de auto met een merknaam en na het opsnorren van het kenteken weet je wie de eigenaar is. Deze eigenaar blijkt toevallig ook nog eens als vermist gemeld te zijn. Je gaat naar zijn huis om de vrouw van de vermiste man te vragen over wat er aan de hand zou kunnen zijn en op die manier bouw je al snel een lijst met personen en locaties op die je nader moet onderzoeken om de zaak op te lossen.
Het bewijs
Als je een misdaadscène onderzoekt dan ben je vrij te gaan en staan waar je wilt. Je kunt af en toe objecten nader onderzoeken, subtiel aangegeven met een zacht ‘ping ping’ geluidje (wordt één ping nadat je het reeds onderzocht hebt zodat je niets dubbel hoeft te bekijken), om vervolgens vanuit de eerste persoon het object in je handen te houden en te kunnen bekijken. Draai het wat rond, let op het schudden van je controller voor de belangrijke clous waar je op in kunt zoomen of open het voorwerp als het kan (brieven, doosjes) en wellicht vind je relevante informatie voor het verdere onderzoek. Alle details die je vindt, ook op de lichamen van vermoorde mensen die je volgens een zelfde systeem onderzoekt, worden genoteerd in je notitieboekje en informeren de verdere verloop van zaken. Als je namelijk snel door een misdaadscène heen loopt, dan kijk je al snel over aanwijzingen heen, want soms zijn ze subtiel verborgen, maar doe je erg je best dan kun je al snel een goed beeld vormen van de zaak en zie je wat de beste stap is om tot de oplossing te komen. Als de dramatische muziek stopt is dat ook gelijk een clou om door te gaan met de zaak, dan zijn namelijk alle bewijzen in dat gebied gevonden. Overigens kan het zoeken bijzonder spannend zijn, zo moesten wij in een missie een bloedspoor volgen dat vanaf de moordlocatie de daken van gebouwen op- en afging, met overal verborgen clous over de vermoorde vrouw. Gruwelijk, maar super spannend!
Het interview
Het interviewen van wat personen, die bijvoorbeeld de vermoorde persoon kennen of de eigenaar zijn van een object dat nabij is gevonden, is hierbij cruciaal. Een persoon vertelt een verhaal aan de hand van vragen die jij stelt. Vervolgens kun je de persoon aanspreken op hun antwoorden om zo tot meer details te komen, of om ze bijvoorbeeld te beschuldigen van liegen! Dit laatste kun je altijd doen, maar de mensen zullen altijd vragen om bewijs, waarna je moet aanwijzen in je notitieboekje welk ondersteunende bewijs je hebt voor het maken van de beschuldiging. Als je een verkeerd bewijsstuk oppert als bewijs, dan zullen de personen wellicht dichtklappen of het gesprek beëindigen, wat je mogelijk met minder informatie achterlaat en waardoor je zelfs door gebrek aan bewijzen en verkeerde informatie een onschuldige persoon kunt aanwijzen als dader.
Het subtiele aan de interviews is dat de nieuwe ‘MotionScan’ techniek toegepast wordt in het spel, waarmee echte acteurs hun gezichten driedimensionaal geprojecteerd worden op computermodellen en deze daardoor realistische uitdrukkingen kunnen tonen van angst, woedde, blijdschap, maar ook schuld of onzekerheid. Hier kun je op inspelen door bij twijfel- of schuldreacties door te vragen en tot meer informatie te komen. Voorbeeld is een dame die een hostel heeft waarvan een van de huurders is vermoord. De dame doet het voor alsof ze niets weet van het leven van het meisje, maar het is duidelijk dat ze niet alles verteld omdat ze nerveus loopt rond te kijken na haar antwoord. Door te kiezen om harder door te vragen (in plaats van haar te beschuldigen of simpelweg te geloven en naar een ander onderwerp te gaan) zal ze toegeven dat ze inderdaad meer weet, wat je weer helpt in de rest van de zaak.
Ook in andere situaties, zoals de tussenscènes die vaak als inleidingen dienen tot de vele briefings die je krijgt op het bureau voordat je aan een zaak begint, tussendoor, of bij het beschuldigen van een dader, zullen de emoties hoog en realistisch opwellen. Knap werk en absoluut een stap in de richting om spellen realistischer te maken. Het kost echter wel klauwen vol met geld. Alleen in L.A. Noire al zijn er ruim 300 acteurs compleet gefilmd met het ‘MotionScan’ systeem om ze te kunnen gebruiken in de titel, met of zonder tekst.
|
Wij kunnen niet wachten om als speurneus aan de slag te gaan in de sublieme realistische spelwereld van L.A Noire. Grafisch lijkt het spel goed te worden, niet geweldig, met uitzondering van de nieuwe techniek voor weergave van gezichtsuitdrukkingen die niet alleen angstaanjagend echt zijn (letterlijk), maar veelal de show stelen en zelfs in de gameplay van cruciaal belang zijn. Het rondlopen en rijden in de stad is zoals je verwacht plezierig, maar het uitgebreide onderzoek van de vaak gruwelijke misdaadlocaties en natuurlijk de ondervragingen van misdadigers en getuigen is uniek, bijzonder leuk en ook nog eens interessant. Wij twijfelen er niet aan dat dit spel geschiedenis gaat schrijven als uniek spel met bijzondere en wellicht revolutionaire kwaliteiten.
|
