Gepost door Mirik Smit op 24 juni, 2011
XBW Review: L.A. Noire
Rockstar’s nieuwste spel probeert iets nieuws. Het probeert een detectivespel te zijn met realistische gezichten en emoties, die de lijn tussen film en videogame probeert te vervagen. Of dat lukt kun je hieronder lezen in onze review van de titel L.A. Noire, na een lange ontwikkeltijd eindelijk te koop.
Cole Phelps
Je raad het al, L.A. Noire speelt zich af in Los Angeles na afloop van de tweede wereldoorlog. De Amerikaanse soldaten keren terug van het vechten in Japan en de straten worden overspoeld met werkeloze mannen geteisterd door de trauma’s van de oorlog. Drank en geweld zijn aan de orde van de dag en de LAPD (Los Angeles Police Department) ligt onder vuur wegens de steeds verder in chaos vallende stad. Een reeks gruwelijke moorden teisteren Los Angeles en de reputatie van het bureau staat op het spel. Gelukkig ben jij er, Cole Phelps, een oorlogsheld die begint als simpele straatsurveillant bij de LAPD, maar zich snel zal opwerken naar de hogere functies bij de politie om de moordenaars en schurken in de stad in de cel te stoppen.
Zoals gezegd is L.A. Noire een detectivespel. Het gaat niet om een Grand Theft Auto-kloon of actierijk schietspel, maar eerder om een ietwat langzame avonturentitel waarin je bewijzen verzameld en mensen moet ondervragen. Het spel is onderverdeeld in missies, waarin je bij aanvang van de politiechef te horen krijgt waar je heen moet en wat er reeds bekend is over de zaak die je gaat onderzoeken. Vervolgens ga je met een partner naar de locatie van de misdaad, waar je getuigen kunt interviewen en op zoek gaat naar aanwijzingen op bijvoorbeeld een lichaam van een slachtoffer of in de omgeving.
Afhankelijk van hoeveel bewijzen je weet te verzamelen en hoe goed je de getuigen weet te ondervragen, ontvouwt het onderzoek zich en kun je nieuwe locaties bezoeken om meer informatie te verzamelen, die veelal tot één of meerdere arrestaties leiden. Als je denkt genoeg bewijs te hebben tegen een verdachte, dan kun je deze ondervragen en aan de hand van je verzamelde bewijzen kun je vervolgens een zaak bouwen en de persoon veroordelen of op vrije voeten zetten. Dit klinkt best wel interessant, maar wellicht denk je daar na de tigste identieke zaak anders over…
Een beetje saai
L.A. Noire is absoluut uniek. Het doet veel dingen die we nog nooit eerder in een spel hebben gezien. Zo zal je daadwerkelijk af en toe moeten nadenken over hoe of wat een verdachte zegt en of dat past in de reeds gevonden bewijsstukken. Ook zijn de acteurs (echte acteurs die geheel gedigitaliseerd zijn en op de gezichten van in-game karakters werden geplakt!) die opgenomen zijn bijzonder vernieuwend en soms erg indrukwekkend om naar te kijken. Het spel ontbreekt dan ook niet aan productiewaarden, unieke concepten, uitvoeringen en een interessant verhaal vol met emotie. Het spel ontbreekt aan meeslepende interessante en ‘eerlijke’ gameplay.
Om uit te leggen wat we bedoelen kunnen we het beste een voorbeeld geven, zonder het spel voor je te verpesten. Stel dat je een uurtje bezig bent om bewijs te verzamelen rondom een vermoorde vrouw. Uiteindelijk kom je terecht bij twee verdachten die beide ongeveer gelijkwaardige motivaties en redenen hebben om de vrouw te vermoorden en waarvoor het bewijs niet uitsluitend genoeg is om de één of de ander te veroordelen. Op dat moment hield voor mij het spel op met interessant en leuk zijn.
Niet omdat ik niet de ene of de andere persoon kon veroordelen, ik kan mij goed zo’n situatie voorstellen in het echte leven, maar omdat het spel mij dwong één van de twee mannen op te sluiten ongeacht of ik nog ideetjes had over het verder onderzoeken van hun respectievelijke verhalen en het confronteren met het verzamelde bewijs. Het spel is namelijk, ondanks pretenties je veelal de vrijheid te geven, compleet lineair in elkaar gezet, waarbij afwijken van de norm alleen maar resulteert in minder materiaal om mee te werken en mogelijk een verkeerde veroordeling. Maar vind je het belangrijk om alles uit te pluizen, dan kan dat niet. Dat is simpelweg stom.
Ook zal de repetitieve gameplay, waarin je rondstruint op zoek naar bewijsstukken om op te pakken en te bekijken, je op een gegeven moment de keel uit hangen. Dit probeert de ontwikkelaar af te wisselen met een aantal infantiele mini-games (zoals het puzzelend in elkaar zetten van een buizensysteem), die de herhalende natuur van het spel absoluut niet kunnen verhullen. Ook heb je totaal niets te zeggen in ondervragingen. Je kunt ruwweg het doel van Phelps’s vragen bepalen, maar wat hij uiteindelijk zegt heeft veelal geen duidelijke relatie met wat jij zou willen dat hij zei. Dit komt omdat het spel in ondervragingen gebruik maakt van een onderdeel uit role-playing spellen, wat Phelps drie verschillende dingen laat zeggen: of hij verklaart de ondervraagde een leugenaar, twijfelt aan zijn/haar uitspraken of hij gelooft wat de persoon zegt. De lijn tussen verklaren tot leugenaar en twijfelen is penibel te noemen en zelfs als je soms verklaart te geloven wat de ander zegt begint Phelps met het verklaren dat iets fout is. Bijzonder vervelend.
|
- Super realistisch!
- Authentieke spelwereld
- Geweldige acteurs en verhaal
|
- Gameplay herhaalt zichzelf!
- Compleet lineair, bijna geen keuzes
- Waardeloze zijmissies
|
|
Goed |
Niemand zal betwisten dat L.A. Noire een uniek en prachtig spel is. De nieuwe techniek om expressieve gezichten te vertonen en de uitzonderlijk realistische spelwereld geven het allemaal een authentieke sfeer. De gameplay is echter, zo lijkt het, een beetje een nagedachte. Alles is uitzonderlijk repetitief en de spelers lijkt nogal beperkt in zijn mogelijkheden en het spel laat je geen greintje vrijheid zelf iets te onderzoeken of ontdekken. Dat maakt het allemaal een beetje saai en vervelend om te spelen als je eenmaal een aantal uren het spel hebt gespeeld. Maar dankzij de interessante achtergrondverhaal en de authenticiteit zul je toch doorspelen om te ontdekken wat er gaande is in de onderwereld van Los Angeles. Wij zijn dan ook minder gecharmeerd van de gameplay, maar onder de indruk van de productiewaarden en unieke richting die het spel neemt. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
Ik heb er heel erg van genoten!