Gepost door Jelmer Riemersma op 22 februari, 2012
XBW Review: Alan Wake’s American Nightmare
Alan Wake is een spel om niet snel te vergeten. Een mysterieus en spannend verhaal en een duistere, enge sfeer maken van het eerste deel in de serie een geweldige en tevens behoorlijk unieke titel. Nu is Wake terug, en wel op Xbox Live Arcade. Klaar voor een Amerikaanse nachtmerrie? Lees de review!

In Alan Wake’s American Nightmare, veel meer een spin-off dan een vervolg, speel je in een aflevering van Night Springs, een Twilight Zone-achtige show die Alan in het verleden schreef. Wake belandt in Arizona, bekend om zijn woestijngebieden, en moet het opnemen tegen doppelgänger Mr. Scratch, een psychopaat en tevens seriemoordenaar die zijn bestaan te danken heeft aan de krachten van Cauldron Lake. Helaas voor Alan heeft Mr. Scratch in deze wereld de touwtjes in handen, maar Alan zou Alan niet zijn als hij toch een manier vindt om de rollen om te draaien.
Actie
De nadruk ligt in American Nightmare minder op verhaal en meer op actie. Het spel kent anders dan Alan Wake een pulpverhaal, dat volgens Remedy gemakkelijk te begrijpen zou moeten zijn. Dit pakt in de realiteit helaas wat anders uit, omdat de nodige uitleg en diepgang mist, waardoor je al snel met vragen achterblijft. Voor je het weet ben je ‘de realiteit’ aan het herschrijven, maar weet je eigenlijk nog helemaal niet waarom, of wat je nu precies aan het doen bent. Gelukkig zijn er meer dan vijftig manuscriptpagina’s te vinden, die meer achtergrondinformatie geven, maar het blijft allemaal wat vaag.
Met de sfeer, een ander belangrijk Alan Wake-element, zit het in American Nightmare in ieder geval wel helemaal goed. De sfeer kan niet tippen aan de sfeer van het eerste spel, maar mist, duisternis en enge achtergronddeuntjes wekken in ieder geval een gevoel van eenzaamheid op. De verteller, die zijn woorden op rustige wijze uitspreekt, voegt er nog een laagje mysterie aan toe. Daarnaast kom je af en toe televisies tegen waarop boodschappen van Mr. Scratch te zien zijn. En inderdaad, hij mag met recht een psycho genoemd worden. Echt alleen ben je overigens niet. Je komt drie vrouwen tegen die elk hun eigen rol spelen, maar vanzelfsprekend kruisen ook allerlei Taken, door duisternis omringde vijanden, je pad, en zij willen jou maar al te graag om het leven brengen.
Wat een wapens
De nadruk ligt in American Nightmare meer op actie, en dat betekent dat je regelmatig met je zaklamp op Taken moet schijnen en de duistere vijand vervolgens met je wapen moet vernietigen. Het vechtsysteem voelt vertrouwd aan, en gelukkig maar, want het werkt gewoon goed en snel. Je kunt ook nog altijd aanvallen ontwijken, en de Taken zullen je met hun snelheid af en toe ongetwijfeld verrassen. Ook zal je jezelf regelmatig afvragen of er zich wellicht geen Taken vlak achter je bevindt, en niet onterecht, want dat zal gaan gebeuren.
In American Nightmare wordt er wat het vechten betreft nog een schepje bovenop gedaan. Het spel kent namelijk een uitgebreid wapenarsenaal. Zo kun je onder meer aan de slag met een nailgun, een shotgun en een kruisboog, welke de Taken direct kan raken. Schijnen met de zaklamp is dan niet nodig. Bovendien zijn er op meerdere plekken kisten te vinden waarin extra sterke wapens liggen. Wat te denken van een SMG of Assault Rifle? De wapenkisten kun je openen wanneer je een bepaalde hoeveelheid manuscriptpagina’s hebt gevonden. De manuscriptpagina’s kennen dus een dubbele rol en het vinden van deze pagina’s werkt dan ook al snel verslavend.
Remedy introduceert daarnaast meerdere nieuwe Taken in American Nightmare. Zo is er de Splitter, die in tweeën splitst wanneer je met je zaklamp op hem schijnt. Elke vorm wordt op deze manier zwakker, maar je krijgt wel te maken met meer tegenstand. Daarnaast is er The Bird Man, die in een groep vogels kan transformeren om aanvallen te ontwijken en moet je het later in het spel opnemen tegen Giants, enorme hillbillies die een ook niet zo kleine zaag dragen. De extra wapens en nieuwe Taken voegen zonder meer iets toe, en Remedy laat zien dat Alan Wake zeker niet vies hoeft te zijn van meer actie.
Makkelijk
Er is helaas wel een maar. Moeilijk is American Nightmare absoluut niet. Er is simpelweg teveel ammunitie te vinden, waardoor je in feite naar hartenlust kunt schieten. Je hoeft je amper zorgen te maken over het aantal kogels en zult Taken binnen de kortste keren vernietigen. Een misser van Remedy, en een die heel gemakkelijk voorkomen had kunnen worden. Slechts op enkele momenten, waaronder een moment dat een heel klein beetje doet denken aan de podiumscène in Alan Wake, wordt het je echt wat lastiger gemaakt.
|
- Eenzame sfeer
- Vertrouwd vechtsysteem
- Lekker veel actie
- Diverse wapens en vijanden
- Vermakelijke survivalmodus
|
- Te repetitief
- Te makkelijk
- Slap einde
|
|
 Voldoende |
De Story Mode van Alan Wake’s American Nightmare valt tegen. De modus is erg makkelijk en het spel laat je drie maal dezelfde levels doorlopen, met slechts kleine aanpassingen. Op het gebied van actie is American Nightmare een stuk beter. De Fight Till Dawn survivalmodus is verrassend goed. Het vergt strategie en is erg moeilijk. Dat is ook hoe het perfecte Alan Wake spel zou moeten zijn: zeker niet te makkelijk. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|