Gepost door Casper Egas op 31 maart, 2012
XBW review: Ridge Racer Unbounded
Ridge Racer Unbounded is eigenlijk nauwelijks verwant aan Ridge Racer. Het spel is gemaakt door de Finse ontwikkelaar Bug Bear Entertainment, die eerder onder andere Flatout Ultimate Carnage heeft gemaakt. Dit is te zien ook, het spel lijkt namelijk meer op een nieuwe Burnout dan op Ridge Racer. Geen Japanse stijl, andere drifts en vooral veel crashes en vernieling. Is dit de vernieuwing die de oude serie zo hard nodig had of heiligschennis? Lees het hier.
Boost!
Het spel heeft nagenoeg geen verhaal en kent een vrij minimalistische presentatie. Binnen enkele seconden ben je aan het racen door de stad Shatter Bay. De besturing is even wennen, zeker vergeleken met zijn Japanse naamgenoten. De echte racer drift nog steeds bochten om, al kan het pittig zijn de auto weer in het rechte spoor te krijgen. Lukt dit wel dan vult je boostmeter snel. Ook door dingen te slopen en door te slipstreamen bouwt de meter verder op.
Al na korte tijd kun je met een boost echt snelheid maken. Dit is nodig ook, want bijna alle auto’s hebben een matig acceleratievermogen. Toch is snelheid maken zeker niet de enige functie van de boost. De meeste races zijn namelijk zogenaamde Domination Races; races die een vuile rijstijl belonen.
Je kunt tegenstanders rammen en hekjes en palen omver rijden, maar dit snijdt eigenlijk zelden echt hout. Je zult moeten boosten om kans te maken op de overwinning. Raak je al boostend een tegenstander, dan knalt deze bijna meteen uit elkaar. Dit zie je normaal gesproken in een irritante slow motion-cutscene, maar dit is gelukkig uit te zetten.
Ook kun je door allerlei gebouwen rijden als je de turbo gebruikt. Dit kan echter alleen op duidelijk aangegeven punten. Creativiteit wordt dus niet beloond. Zit je net naast de aangegeven plek of is de boost net op, dan crash je onverbiddelijk tegen een muur op en kan je de race wel op je buik schrijven.
Het is namelijk zo dat Unbounded behoorlijk pittig is. Je zult je best moeten doen om een kans te maken op te overwinning. De races zijn niet enorm lang, maar kunnen toch behoorlijk frustrerend zijn. Een spin in de laatste bocht of een tegenstander die je met een boost kapot maakt kan al roet in het eten gooien. Er is geen mogelijkheid om terug te spoelen. Je zult dus regelmatig opnieuw moeten beginnen.
To dominate, or not to dominate
Naast de Domination Races bevat de carrière ook nog gewone, oftewel Shindo Races. Deze modus onderstreept eigenlijk alleen maar dat het spel rond de totale vernietiging gebouwd is. Zonder dit element voelt het spel suf en zoutloos aan. Het rijmodel is alleszins acceptabel, maar gooit ook geen hoge ogen. In elk geval heb je met Shindo geen last van tegenstanders die je vlak voor de finish kapot beuken.
Leuker vond ik de Demolition Races, hierbij is de boostmeter snel vol en kun je bijvoorbeeld met de cabine van een vrachtwagen een snelweg vol politiewagens aan gort beuken. Diepgaand nee, maar best vermakelijk.
Moeilijker zijn de Time Trials en de Drift Challenges. Zo is de stad omgebouwd tot een skatebaan voor auto’s in de Time Trial-modus, waardoor een crash in een klein hoekje zit. Bij Drift Challenges is de tijd zo kort dat je steeds extra tijd moet zien te verzamelen door behendig door de bochten te glijden. Makkelijker gezegd dan gedaan.
|
- Zelf tracks maken…
- … en die online gebruiken
|
- Lijkt geen spat op Ridge Racer
- Zoutloos
- Turbo’s zijn te dominant
- Eenzijdige soundtrack
|
|
Voldoende |
Zo lang je maar geen echte Ridge Racer-titel verwacht is er best plezier te beleven aan Unbounded. De grote nadruk op boosten en de vernietiging van racers en gebouwen maakt het spel wat eendimensionaal. Het is de City Creator-modus die echt de moeite waard is en het spel onderscheidend maakt. Vooral het online spelen van jouw eigen tracks is een genot. Toch vind ik Unbounded geen aanrader, tenzij je een grote Burnout-fan bent. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
