Gepost door Casper Egas op 08 april, 2012
XBW review: Silent Hill Downpour
Silent Hill Downpour is het achtste deel in de serie die op de eerste Playstation begon. Voor mij is het tevens het eerste deel dat ik speel. Downpour staat echter op zichzelf en is door een (bijna) gloednieuw team in Tsjechië gemaakt. Vreemd genoeg is op de dag dat dit spel uitkwam ook een HD-collectie van de tweede en derde Silent Hill-games verschenen. Is Silent Hill Downpour een ouderwets goede survival-horrorgame geworden of kun je beter een duik in het verleden nemen?

Gevangen in, tja wat eigenlijk?
Je speelt Murphy Pendelton, een man die op het punt staat overgeplaatst te worden van de ene naar de andere gevangenis. Murphy is geen hardnekkige crimineel, maar zit tijd uit vanwege de vermeende verdrinking van zijn enige zoontje. Hij beweert zelf dat hij onschuldig is en dat hij zijn zoontje alleen even uit het oog is verloren. Voor hem is de wetenschap dat zijn zoon door zijn nalatigheid om het leven is gekomen de grootste straf.
In de gevangenis blijken niet alle bewakers even betrouwbaar. Murphy wordt gechanteerd en moet een kinderverkrachter in de douches doodsteken. Een corrupte agent regelt het verder. Pendelton doet wat van hem gevraagd wordt, maar daar blijkt de kous niet mee af.
De busrit naar de andere gevangenis loopt evenmin soepel. Plotseling verschijnt een enorme scheur in de weg, waardoor de bus de afgrond in belandt. Je hebt de crash overleefd, maar ziet niemand meer in de buurt. Je besluit op onderzoek te gaan en komt onderweg de agent van dienst tegen. Ze is allesbehalve behulpzaam en wil Murphy meteen weer inrekenen. Dit lukt echter niet en je bent in staat te vluchten richting een dorp, genaamd Silent Hill. Al snel blijken hier echter bizarre dingen te gebeuren en is er bijna geen levende ziel te bekennen.
Veel van de bewoners lijken veranderd in vreemde zombieachtige wezens die het op jouw leven hebben voorzien. Ook de laatste levende bewoners zijn niet bepaald behulpzaam te noemen. Al wordt kennelijk de post nog steeds bezorgd. Wanneer je door het dorpje loopt kan dit soms voor wat enge situaties zorgen. Murphy kan alleen op zichzelf rekenen.
Soms wordt de nood groot als je in een andere dimensie gezogen wordt. Het lijkt wel of je in de hel belandt bent. Deze niet erg frequente spelomgevingen zijn bizar en bevatten onder andere draaiende kamers, veranderende muren, oneindige trappen en een vreemde bol van energie waar je meteen van weg moet rennen. Super eng wordt het jammer genoeg nooit.
Het hele spel wilde ik graag weten hoe het spel zou aflopen. Voor mij was het sterke, maar niet te opdringerige verhaal een reden om door te spelen. Als extra beloning zijn er zelfs zes verschillende eindes (waarvan ik er drie gezien heb). Ik moet zeggen, ze vallen niet tegen.
|
- Creatieve puzzels
- Goed tempo
- Interessant verhaal
- Genoeg stilte en regen…
|
- Waardeloze frame rate
- Gedateerd
- Niet genoeg heuvels…
|
|
 Goed |
Silent Hill Downpour is een goede, klassieke horrorgame geworden. Technisch is het spel gedateerd. Toch is het een spel dat ik door en door bleef spelen. De moeilijkheidsgraad is uitdagend, het tempo goed en de creatieve omgevingen en puzzels houden het spel afwisselend. Daarbovenop komt nog een interessant verhaal, waardoor het spel voor fans van het genre een aanrader te noemen is. Ik ben benieuwd geworden naar de eerdere delen! |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|