Gepost door Piet Dijkstra op 07 mei, 2012
Betekenisvolle keuzes
In deze context raakt Geralt of Rivia verwikkeld in een conflict over een stuk land op de grens van de Noordelijke Koninkrijken en het mysterie rond de koninklijke aanslagen, ook al is hij vooral op zoek naar antwoorden op de vragen die zijn geheugenverlies met zich meebrengt. Als speler stap je in de laarzen van Geralt en verken je de omgevingen waar het spel je brengt om het verhaal in gang te houden. Je komt continu voor grote en kleine keuzes te staan die verstrekkende gevolgen kunnen hebben. Dit zijn niet keuzes die duidelijk goed of slecht zijn, maar eerder vorken in een weg die door een moreel donkergrijs gebied loopt. De keuzes die je maakt bepalen de manier waarop een bepaalde situatie zich ontwikkelt en in sommige gevallen worden de consequenties pas in een later stadium duidelijk. Het mooie is dat al je acties en keuzes netjes op elkaar aansluiten, zodat het verhaal heel organisch tot stand komt. Er zijn geen failstates omdat je een verkeerde keuze maakt, of omdat je in een stealth-sectie gesnapt wordt door een bewaker. Wat gebeurt, dat gebeurt en zo ervaar je een verhaal dat, ondanks een aantal strak vastgelegde parameters, voelt als je eigen versie van het verhaal.
Aan het eind van de eerste akte maak je een keuze die bepaalt op welke locatie de tweede akte zich afspeelt. Als je het spel één keer doorspeelt krijg je dus een heel stuk van de wereld en tientallen sidequests niet te zien. Dit is een dappere keuze van de ontwikkelaars en laat ook zien hoe belangrijk de eigen ervaring is. Het nodigt daarnaast natuurlijk ook uit om het spel nog eens te spelen en andere keuzes te maken. Toch had ik zelf niet de behoefte om al mijn keuzes bij te houden of een eerdere save te laden in de hoop op een ‘beter’ resultaat. Het verhaal en de manier waarop het werd verteld, zorgden ervoor dat ik meegesleept werd in de grimmige fantasiewereld vol intriges en dat ik vooral vooruit wilde kijken. Helaas komt het eind van de derde akte wat eerder dan verwacht en wordt dit hoofdstuk in de avonturen van Geralt op niet al te elegante wijze afgesloten met een lange dialoog die alle losse eindjes aan elkaar moet knopen.
Realisme
Toch heb ik met volle teugen genoten van de ervaring en snak ik naar meer verhalen uit dit universum. De wereld van The Witcher is zo goed gerealiseerd dat dit zich ook uit in het ontwerp van het spel. Veel van de sidequests zijn zijdelings gerelateerd aan één van de hoofdlijnen van het verhaal en ordinaire fetch-quests zijn er eigenlijk niet. Het gebruik van bommen of vallen, een leuke afwisseling in de combat, wordt geïntroduceerd in quests en ook het craften van je eigen uitrusting of het brouwen van je eigen drankjes wordt hooguit één keer expliciet aan je voorgelegd in de vorm van een quest. Verder ben je vrij om het spel te spelen zoals je wilt, al loont het de moeite om van alle systemen gebruik te maken als je meer wilt dan een meeslepend verhaal.
Binnen de fantasy-setting probeert het spel realistisch te blijven en zul je wapens vinden in wapenrekken, ingrediënten voor je brouwsels in de begroeiing en specifieke materialen in opslagplaatsen of bij handelaren. Je zult dus niet schatkisten met willekeurige loot tegenkomen en vijanden laten alleen dingen vallen die ze daadwerkelijk bij zich hebben. Omdat de spelwereld zo realistisch aanvoelt, vallen kleine dingetjes die je uit de ervaring halen extra op. In mijn inleiding noemde ik al de dichtslaande deuren, maar regelmatige texture pop-in en volumeverschillen in de soundmix van de dialogen braken af en toe de illusie van een naadloze ervaring.
Conclusie
Desalniettemin kan ik The Witcher 2: Assassins of Kings met volle overtuiging aan iedereen aanraden die van een verhalende rpg houdt. De spelwereld waarin Geralt of Rivia zich begeeft draait niet zo zeer om verkenning en het vinden van loot, maar meer om het meeslepende verhaal en jouw rol daarin. Het verhaal wordt op een ijzersterke, organische wijze verteld, de karakters en situaties zijn interessant en alles ademt een volwassen, donkere sfeer. De combat kan in het begin frustrerend zijn, maar de vele strategische mogelijkheden geven je de ruimte om de game te spelen zoals jij wilt. Ik werd compleet meegezogen in de ervaring en ik kan niet wachten tot ik weer deel kan uitmaken van de avonturen van Geralt.
|
- Boeiende wereld
- Verhaalgedreven
- Grafisch sterk
|
- Begin kan stroef zijn
- Gehaast einde
|
|
Uitstekend |
Ik kan The Witcher 2: Assassins of Kings met volle overtuiging aan iedereen aanraden die van een verhalende rpg houdt. De combat is redelijk, maar het verhaal wordt op een ijzersterke, organische wijze verteld, de karakters en situaties zijn interessant en alles ademt een volwassen, donkere sfeer. Ik werd compleet meegezogen in de ervaring en ik kan niet wachten tot ik weer deel kan uitmaken van de avonturen van Geralt of Rivia. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
