Gepost door Piet Dijkstra op 13 juni, 2012
XBW Review: Max Payne 3
Door iets ouds te doen, doet Max Payne 3 iets nieuws. Max Payne 3 is deze generatie één van de weinige spellen met een 3 in de titel waarvan de voorgaande delen in een ander tijdperk uitkwamen. Tussen alle grote trilogieën die we op de Xbox 360 hebben gezien, lijkt Max Payne 3 ook zo’n spel dat een eind moet breien aan een verhaal en het summum moet zijn van de spelsystemen van deze generatie. Niets is minder waar. Max Payne 3 brengt op verfrissende wijze de gameplay uit de eerdere delen terug in een audiovisueel jasje dat zich kan meten met de toppers van tegenwoordig.
Sinds de eerste twee Max Payne spellen is er veel veranderd op het gebied van shooter-gameplay. Waar bullet-time tien jaar geleden nog baanbrekend was, is het nu bijna een cliché en bij third-person shooters denken we eerder aan dekking zoeken achter grijze, halfhoge muurtjes, dan theatraal de ruimte in duiken en op goed geluk om je heen schieten. Max Payne en het vervolg combineerden het spektakel van een John Woo film met een ‘comicbook noir’ gevoel, wat een game opleverde met gewelddadige actie en stijlvolle eigenaardigheden. Max Payne 3 heeft ook eigenaardigheden, maar het is duidelijk te merken dat de hand van Remedy niet meer aanwezig is. Dat wil niet zeggen dat het spel geen persoonlijkheid heeft. Ontwikkelaar Rockstar heeft meer gedaan dan alleen de Max Payne gameplay vertalen naar deze generatie. Max Payne 3 is een zeer vakkundig afgewerkte visie op third-person shooters en hoe ze meer kunnen zijn dan alleen vette actie.
Nossa!
Max Payne heeft niets meer om voor te leven. Na de tragische gebeurtenissen in zijn leven zoekt de ex-agent zijn heil in drank en pillen. Hij werkt als lijfwacht voor een rijke Braziliaanse familie en hij haat elke seconde ervan. Brazilië is een nieuwe setting voor Max Payne en de troosteloosheid van de New Yorkse kou heeft plaatsgemaakt voor de felle zon en de broeierige atmosfeer van São Paulo. De wereld van Max Payne 3 ziet er schitterend uit, loopt over van detail en wordt geaccentueerd door stukken dialoog die letterlijk in beeld verschijnen en felle lichtflitsen of ander grafisch lawaai dat binnenkomt als pijnscheuten bij een aanhoudende migraine. Max loopt fysiek en geestelijk gezien op zijn laatste benen en elke keer dat het beeld kort vertroebelt als hij een dosis pijnstillers slikt, wordt het duidelijk dat Max geen tijd heeft om van al dit moois te genieten. Ellende achtervolgt hem waar hij ook gaat en Max maakt er zijn missie van om het duistere complot waarin hij verwikkeld raakt, te ontrafelen.
Het spel brengt Max via flashbacks in Panama en zelfs New York, maar de hoofdmoot van het spel speelt zich af op verschillende locaties in São Paulo, van de clubs van de plaatselijke jetset tot de zweterige favela’s. De actie is mooi vormgegeven en alles wordt begeleid door een geweldig sfeervolle soundtrack. De muziek voegt veel toe aan de speelervaring en de mooie omgevingen en prachtige animaties krijgen een extra laag door de soundtrack die beklemmend en opzwepend tegelijk is. De wereld van Max Payne is kei- en keihard en dat voel je al voordat je een vliegveld of een plezierjacht het toneel hebt gemaakt van een bloedbad dat zijn weerga niet kent.
Smerige zaakjes
Want Max Payne 3 schuwt een beetje bloed en geweld niet. Sterker nog, het zwelgt erin zoals Max zelf zwelgt in zijn besef dat hij nooit verschoning zal vinden voor zijn zonden. De smerige zaakjes waarin Max Payne verzeild is geraakt verdienen zeker vergelding, maar het is mij nooit precies duidelijk geworden waarom Max er een halszaak van maakt om alles persoonlijk op te ruimen. Wraak was in de eerdere delen een sterke motivering voor Max en dat speelt in dit deel ook een rol, maar de manier waarop hij achter de slechteriken aan jaagt lijkt meer op een suïcidale lotsbestemming dan echte persoonlijke motivatie.
|
- Soundtrack
- Sfeer
- Prachtige animaties
- Zeer solide gameplay
|
- Toon past soms niet bij spel
- Verhaal niet denderend
|
|
Uitstekend |
Max Payne 3 is een heerlijk spel voor de liefhebber van goede shooters. Schieten voelde nog nooit zo goed in een Rockstar spel en de afwerking is een traktatie voor oog en oor. Hoe sfeervol en stijlvol alles ook is, de toon van het geheel lijkt soms een beetje mis, maar de actie is heftig en Max Payne is zo’n bonk onverwoestbare ellende dat ik niet anders kan dan weer door een raam springen terwijl ik mijn Ingram leegschiet op al het kwade in de wereld. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
