Gepost door Vincent Leeuw op 23 maart, 2003
Een meisje, jarenlang eenzaam opgesloten in een toren, een Keizerrijk dat haar dood wil hebben, een artificiële levensvorm die zijn eigen plannen met haar heeft en een draak die haar het leven in vogelvlucht toont. Ongelooflijk maar waar; een schietspel zoals Panzer Dragoon Orta heeft wel degelijk een verhaal en een hart.
AOrta
Hoe beoordeel je een spel dat een rijke en bevoordeelde geschiedenis heeft zoals Orta? Het is op eieren lopen. Een verkeerde stap en hordes fans vallen over je heen. Een verkeerde stap en de 'casual gamers' snappen er geen snars van. Zet beide stappen en je hebt een ravage waarvan de schade niet te overzien is. Voorzichtigheid is dus geboden, maar voordat er überhaupt een oordeel geveld wordt, is Orta dus al beoordeelt door die beide groepen. Het is deel vier in de legendarische Panzer Dragoon-serie, game nummer 2.342 (voorlopige schatting) in het genre shooters en de nieuwste toevoeging in het rijtje mentale overwinningen van de Xbox op andere consoles.
Maar wat is Orta nu werkelijk? Als je kijkt naar de ontwikkelaar is er op zich al reden tot nerveus duimengedraai. Sega's Team Andromeda die de vorige Panzers verzorgde is niet meer en in plaats daarvan heeft Sega's eigen Xbox-fanboy Smilebit Orta op zich genomen. In de eerste plaats natuurlijk bekend vanwege het redelijk tot goed ontvangen Jet Set Radio Future en in de tweede vanwege het heel wat minder positief ontvangen GUNVALKYRIE (en dat is nogal licht uitgedrukt). Waarom dan het duimengedraai? Orta ademt een beetje de sfeer van GUNVALKYRIE en dat zorgt voor een paar smaakscheuten die je moet leren proeven dan wel waarderen.
Mein Dragoon ist ein Panzer!
Het verhaal begint voor de gemiddelde gamer misschien iets te verwarrend. Een voice-over (in de inmiddels niet weg te denken Germaanse Panzer-taal) legt uit dat er duizenden jaren verstreken zijn sinds de laatste beschaving op zijn hoogtepunt was. Tegenwoordig is daar bitter weinig van over op groepen levensgevaarlijke biowapens na, die de woestenij van de wereld in handen hebben.
De menselijke fracties die zijn over gebleven kibbelen ondertussen dat het een lieve lust is en een van hun, het Keizerrijk (voeg zelf dramatische muziek toe), heeft door middel van de 'Cradle' een paar van de biowapens in handen kunnen krijgen. Ze creëren er een nieuwe gevechtseenheid mee; de dragonmare. Door het inzetten van deze 'domme nepdraken' krijgt het Keizerrijk al snel de overhand.
Met dit als achtergrond is er een arm meisje zonder naam dat al jaren eenzaam opgesloten zit in een toren. Het hoe, wat en waarom omtrent haar gevangenschap is haar totaal niet duidelijk, maar ga er maar vanuit dat het je er niet bepaald een vrolijker mens van maakt. Haar 'leven' veranderd op slag als er tijdens een nachtelijke aanval op de omringende stad twee dragonmares haar toren binnen storten met de duidelijke opdracht haar te doden. Voordat de dragonmares echter de kans krijgen haar neer te schieten krijgen ze zelf de volle lading van een 'Echte Draak'. Na haar gered te hebben land de draak voor haar neer en laat het een schreeuw horen. Zo'n aanbod voor vrijheid hoef je een dergelijk persoon niet twee keer te doen.
Grendeltje
Natuurlijk is het verhaal niet veel meer dan een kapstok om de game aan te hangen, maar er zitten wel degelijk opzienbarende momenten in Orta. Het verzand op sommige plekken echter in wat de meesten zullen beschouwen als 'filosofisch gereutel' en voor hen blijft er niet veel over dan het spel zelf.
Dat spel is ondertussen ietwat veranderd. Niet alleen ten opzichte van de vorige Panzers, maar ook ten opzichte van de gezien/gespeeld/genoten Orta E3 demo. Nog steeds is het een on-rail shooter met verborgen vertakkingen door de levels heen. Een simpele cursor dient als richtvizier om je laserpistool mee af te vuren. Houdt de schietknop ingedrukt en het vizier verandert in een vergrendelvizier, waarna een simpel loslaten de doelen een straal drakenvuur opstuurt. Uiteraard zijn ook de camera knoppen weer terug om de volledige 360 graden zicht te krijgen op de wereld die aan je voorbij schiet.
|
1 lezer review voor deze titel
|
