Gepost door Jordi Bauw op 07 juni, 2004
Eens in de zoveel tijd komt er een spel uit wat de fundamenten van de game-industrie doet schudden. We zagen het voor het eerst met Carmageddon en daarna met Grand Theft Auto 3. Rockstar, de maker van Grand Theft Auto, heeft recentelijk een nieuw spel gelanceerd voor de Xbox dat voor veel opschudding heeft gezorgd bij zijn launch voor de Playstation 2, ongeveer een jaar geleden; Manhunt. Wat maakt Manhunt dan zo schokkend en is het spel naast schokkend ook nog goed? XBW sloot zich op in een ongure achterbuurt en ging op mensenjacht.
Rockstar heeft met Manhunt een combinatie willen maken van twee heel erg populaire genre’s. Ten eerste natuurlijk de criminele en meedogenloze actie uit Grand Theft Auto, en daarnaast de sluipactie uit Splinter Cell. Dat niemand anders nog op deze formule is gekomen is opmerkelijk, want Manhunt bewijst dat het best goed werkt. In Manhunt speel je de bikkelharde ter dood veroordeelde crimineel Cash. Wat Cash precies op zijn kerfstok heeft kom je niet te weten maar kennelijk was het ernstig genoeg om hem te veroordelen tot een dodelijke injectie. Echter wanneer deze dodelijke injectie is toegediend en het lichaam van Cash wordt weggehaald, blijkt dat de injectie helemaal niet dodelijk was. Cash bevind zich levend en wel in een verlaten kamer. Door de speakers krijgt hij een stem te horen die hem verteld dat hij een tweede kans krijgt als hij doet wat hem wordt gevraagd. Doet hij dit niet dan zal hij als nog gedood worden. Cash moet een hoofdtelefoon opdoen en vanaf daar begint het spel.
Cash is beland in een zogenaamde ‘Manhunt’ een illegaal tv programma dat filmt hoe een groep bizarre jagers jacht maakt op een ongelukkige ziel. Deze ongelukkige ziel is nu Cash maar deze laat zich hopelijk niet zomaar opjagen en neerschieten. Het hele programma wordt overzien door de regisseur genaamd ‘Starkweather’, welke je aanwijzingen en opdrachten geeft via de hoofdtelefoon. Uiteraard houd Cash er niet van om gebruikt en opgejaagd te worden en zijn onderhuidse missie is dan ook deze Starkweather op te sporen en een koekje van eigen deeg te geven. Voordat het echter zover is zal Cash moeten doen wat de regisseur wil; moorden. Starkweather maakt zijn programma interessant door de ultragewelddadige beelden die hij uitzendt. Overal staan camera’s en de deelnemers krijgen de opdracht om elkaar zo sadistisch mogelijk om zeep te helpen. Gelukkig voor Cash is hij daar een echte professional in.
De Grand Theft Auto invloed kun je nu al aan voelen komen natuurlijk, je wordt losgelaten in een wereld waar je naar vrije wil kunt moorden, maar hoe zit het met de invloed van Splinter Cell? Manhunt is geen spel waarbij je met getrokken pistolen door een level rent en iedereen neerschiet die in je beeld komt. Er wordt op je gejaagd en het is zaak om zo verborgen mogelijk te blijven. Hier komt de Splinter Cell invloed om de hoek kijken. Als Cash kun je schuilen in de schaduw en zo ongezien blijven voor de vijand. Ook kun je de onmisbare bewegingen in een sluipspel doen zoals om hoekjes gluren en tegen de muur aanstaan met je rug. Het sluipaspect is echter niet zo diep als bij Splinter Cell, verwacht meer sluipen zoals in Metal Gear Solid en Hitman. Het is in de echte gameplay dat Manhunt iets geheel nieuws laat zien. Er moeten namelijk zoals gezegd mensen vermoord worden om de regisseur tevreden te houden. Nu denk je natuurlijk; “Dat is niets nieuws! Sam en Solid Snake kunnen ook nekken breken en mensen neerschieten!”. Dat is waar, maar mensen vermoorden op de manier die je in Manhunt moet doen heb je echt nog nergens gezien. Cash vermoord zijn slachtoffers namelijk niet ‘gewoon’, hij executeert ze op meest brute wijze.
Als Cash in een donker hoekje zit en een vijand staat met zijn rug naar hem toe, kan hij deze ongemerkt van achter naderen. Ben je dichtbij genoeg dan verschijnt er een wit rondje om aan te geven dat je een executie kunt uitvoeren. Nu hoef je enkel de X knop in te drukken om op gewelddadige manier je slachtoffer van het leven te beroven. Des te langer je de X knop indrukt, des te meer sadistisch de manier van afmaken. Heeft hij bijvoorbeeld een plastic zak als wapen bij zich, dan houd de normale executie in dat hij deze simpelweg over het hoofd van de tegenstander spant en wacht tot deze stikt. De sadistische versie houdt echter in dat Cash niet alleen het plastic zakje over het hoofd van de tegenstander heen doet, hij beukt het hoofd daarna ook nog even flink in elkaar om vervolgens maar gewoon de nek te breken. Klink pijnlijk? Het is nog niets vergeleken met de andere executies die Cash in huis heeft. Pijnlijkst was naar mijn mening de manoeuvre waarbij Cash zijn slachtoffer met een sikkel van het voortplantingsorgaan beroofd. Duidelijk geen spel voor tere zieltjes. De AI van de vijanden is net goed genoeg om je soms een uitdaging te bieden als ze met veel aanwezig zijn. Maar ook net dom genoeg om je wel makkelijk de executies te laten uitproberen. Ze zullen je niet als een bezetenen gaan zoeken, maar zeker op de moeilijkere graad maken ze het je soms zeer lastig.
|
- Voelt volwassen
- Headset maakt het uniek
- Ontgrendelbare extra's
|
- Kan snel eentonig worden
- Enkel moorden
- Doet een beetje grauw aan
|
|
Goed |
Manhunt is een goed spel dat zeker perspectief bied voor de toekomst. Het is nog geen echte topper, maar als Rockstar wat nadelen wegewerkt in een mogelijk tweede deel kan het er wel een worden. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
![}:]](/images/smilies/devil.gif)
ik ben 14 jaar maar als ik zon spel echt wil laat ik mijn zus ofoz hem halen, wat ik denk ik zeker ga doen
goede review btw