Gepost door Mirik Smit op 11 november, 2004
Halo 2 review
Eindelijk is hij daar, het alreeds legendarische vervolg op de Xbox launchtitel die de machine bijna in zijn eentje aan de massa verkocht. Bungie heeft bijna drie jaar mogen werken aan het spel en natuurlijk zijn de verwachtingen hoog gespannen. We hebben het spel al een tijd onder handen kunnen nemen en schrijven hier onder onze bevindingen voor jullie op een rijtje. Het kan niet anders dan dat je benieuwd bent of alle hype terecht was. Let wel, er kunnen zich kleine spoilers bevinden in de tekst.
Halo 2, de naam alleen al is een begrip geworden in de gamesindustrie. Dit omdat het niet alleen gaat om één van de meest geanticipeerde spellen ooit, maar ook omdat het gaat om één van de grootste marketingcampagnes ooit. Microsoft doet er alles aan om de titel door te laten dringen in de mainstream markt, om verkopen van de Xbox en natuurlijk Halo 2 omhoog te krijgen. Ze doen dat goed ook, overal is te lezen over Halo 2, vooral in Amerika neemt dit abnormale vormen aan. Logisch dat gamers zich een beeld vormen van een spel dat in de praktijk natuurlijk bijna niet uitvoerbaar is. Perfectie in spellen is echt een legende, iedereen heeft een andere smaak en iedereen heeft andere voorkeuren. We kunnen je al meteen vertellen, Halo 2 is een geweldig spel en zal voor vele van onze lezers een groot gedeelte van de verwachtingen waar maken. Maar zoals gezegd, perfectie is het allerminst. Alle positieve en negatieve kanten van Halo 2 gaan we nu toelichten.
Vragen naar de bekende weg…
Halo 2’s verhaal begint vanaf het moment dat de Master Chief van Halo 2 komt en de nodige avonturen heeft doorgemaakt om bij de aarde te komen. Hij is gestationeerd op een ruimtestation als de Covenant vloot de aarde bereikt en zijn invasie inzet. Het ruimtestation wordt aangevallen en de Chief zal net zoals in de eerste Halo de vijanden moeten verdrijven om vervolgens de aarde te bevrijden. Nadat de Chief daarmee klaar is komt er al snel, hoe kan het ook anders, een nieuwe Halo ring in het spel en zal de Chief wederom de geheimen van de mysterieuze ringen moeten ontrafelen en de Covenant aftroeven. Ook was het al bekend dat de speler de strijd naar de Covenant thuiswereld zal brengen. Om dit alles te bewerkstelligen komen er uiteraard enkele bekende gezichten om de hoek kijken. Cortana, ‘Sarge’ Johnson en enkele anderen. Uiteraard laten we het aan jou over om uit te vinden hoe, wie of wat, omdat we weten dat veel gamers drie jaar gewacht hebben om dat zelf te ontdekken, wel geven we alvast wat commentaar.
Wat ons het eerste opviel aan de verhaallijn in Halo 2 is dat hij verdacht veel lijkt op de verhaallijn in Halo deel één. Niet alleen zul je een aantal bekende plekken aandoen, maar over het algemeen is de rode draad in dit tweede deel vrijwel identiek als de rode draad in de eerste en zijn er eigenlijk maar weinig schokkende verassingen of totaal nieuwe omgevingen te zien. Verder is het verhaal door de hele mooie tussenscènes prachtig in beeld gebracht, maar zit in deze zelfde mooi tussenscènes een van de grootste slordigheidfoutjes die te vinden zijn in Halo 2. De prachtige karaktermodellen die door middel van de bump-map technologie bijna levensecht in beeld worden gebracht zijn in deze tussenscènes extra gedetailleerd. Ook zijn de animaties hier om van te smullen, het probleem ligt alleen bij de manier waarop deze scènes geladen worden. Om de speler niet lastig te vallen met laadschermen, laad hij de scènes en extra gedetailleerde textures die hierin gebruikt worden direct van de DVD en dat heeft als resultaat dat ze tijdens dat de scènes vertoond worden nog op het model geplakt moeten worden, of zelfs, mocht je DVD niet perfect functioneren pas na een tijdje ingeladen zijn. Het ziet er natuurlijk slordig uit als je soms tussenscènes met kale modellen moet aanzien, vooral omdat het volgens ons makkelijk op te lossen zou zijn met een ‘fade-in’ van zwart naar de scène, zodat de textures tijd hebben om te laden. Dit is een slordigheid wat al direct te zien is als je het spel opstart en de introscène bekijkt. Ook tijdens de campaign zelf zal je deze slordigheidjes niet ontgaan en eveneens de Halo 2 multiplayer maps hebben last van dit syndroom.
Afweging is dat je het gehele spel in een ruk kunt uitspelen zonder dat het spel echt hoeft te laden, althans een enkele keer voor een halve seconde. Meestal lost Bungie het op door je even door een paar gangen te laten lopen zodat de Xbox zelf de nieuwe omgeving kan inladen en jij het niet eens merkt. Gezien de grootte van de omgevingen in Halo 2, die soms zeker een factor van twee, drie of zelfs vijf keer zo groot zijn als in zijn voorganger, is dat behoorlijk indrukwekkend! Dit maakt het spel zeer makkelijk om te spelen en is het mogelijk om echt de tijd te vergeten.
|
- Heerlijke gameplay, boarden heerst!
- Aardige graphics, fantastische muziek!
- Werkelijk uitzonderlijk goede multiplayer mogelijkheden en gameplay.
|
- Grafische slordigheidjes in tussenscenes
- Abrupt einde van de single-player campagne
|
|
Legendarisch |
Hoewel we toch wat kleine opmerkingen hebben over de single-player campagne, blijft het een heerlijke ervaring. De multiplayermogelijkheden die werkelijk het gezond verstand te boven gaan maken Halo 2 van Geweldig een echt Legendarische titel. |
|
5 lezer reviews voor deze titel
|
zover ben ik nog niet
voor Halo2 en dat is een goed teken!!!
das best jmmr gek.. k had wel wat meer levels verwacht.. maar hij is egt de beste game die ik ooit heb gespeelt!!!! en de nieuwe bg is ook gek
?
schrijf der dan gelijk een boek over.
... TUURLIJKK en hij rockss ![}:]](/images/smilies/devil.gif)
(I deeply appologise for the dirty vocals but some people need 2 be put back in theire places 
...)
Eerst pes4 en dan als ik weer geld heb halo2