Gepost door Mike Punte op 28 februari, 2005
XBW Artikel: Community impressies van Splinter Cell: Chaos Theory
Wanneer je langs komt op Xboxworld tref je over het algemeen allerlei nieuwtjes, reviews en previews aan die geschreven zijn door ons, de Xboxworld crew. Maar daar wilden we wat verandering in brengen, want hoewel ons oordeel soms van doorslaggevende aard is voor het al dan niet overgaan op een aankoop, is het ook leuk om te horen hoe andere mensen daarover denken. Sinds de introductie van de nieuwe Xboxworld website heb je de mogelijkheid om een lezerreview te plaatsen onder een reeds geplaatste review door ons, maar die wordt helaas nog niet veel gebruikt. Daarom hebben we het nu anders aangepakt. Middels een prijsvraag, die tevens diende als selectieronde, hebben we tien mensen uit de community gepikt die niet onbekend zijn op het forum en aardig konden schrijven. Zij hebben een demo van Splinter Cell: Chaos Theory opgestuurd gekregen en een kleine week mogen spelen. Eind maart wordt het spel in de Europese winkels verwacht, maar lees nu alvast de eerste impressies van het spel, geschreven door Cole Trickle, Jeroen, Wouter, Ruffryder, JelleJelle, Mika Kimi, Wendy, Twi, Tjakkaaaa en Boomer! Onze eigen XBW impressies kun je hier lezen.

Cole Trickle – Joost Wolsink’s impressies
Dankzij Xboxworld heb ik de kans gekregen om de demo van de nieuwe Splinter Cell, Chaos Theory, te spelen. Ik ben Joost Wolsink, woon in Weesp en werk door de week bij een levensverzekeraar. In mijn vrije tijd vind ik het leuk videogames te spelen en dan met name Xbox (Live) games. Na mijn studie, die zo’n beetje gamesloos was, heb ik de draad weer opgepakt met de Xbox, op dat moment het jongste apparaat en met de meeste games voor mijn leeftijd van rond de dertig.
De demo van Tom Clancy’s Splinter Cell Chaos Theory begint als vervolgverhaal op Splinter Cell Pandorra tomorrow. Weer speel je de rol van Sam Fisher, de onverzettelijke agent van de NSA die beschikt over gadgets waar 007 jaloers op zou zijn. Nu speelt het verhaal zich af in een oorlog om informatie en met Noord Korea als vijand. Je speelt één missie.
Missie: De gijzeling van Bruce Morgenholt
Een ingenieur, Bruce Morgenholt, is gegijzeld door een groep separatisten, The Peoples Voice, met Hugo Lacerda als vermoedelijk leider. Deze separatisten zien informatie oorlogsvoering als enig middel om een revolutie te bereiken. Omdat Bruce Morgenholt grote kennis beschikt over algoritmes, wiskundige kennis die in een informatie oorlog onmisbaar is, is hij ontvoerd en is het ook van het grootste belang dat Bruce wordt gered. Althans, het is essentieel dat alle informatie die hij heeft losgelaten wordt vernietigd!
In duidelijke taal en in levendige stijl wordt het doel van de missie uitgelegd, informatie gegeven over de plek van landing en terugkeer en allerlei handige extra info. Keuze heb je uit één van de drie niveau’s. Redding’s Recommendation, stealth en assault. Waarbij wapens, munitie en te behalen doeleinden verschillen. Redding’s Recommendation is de meest eenvoudige en deze heb ik gespeeld.
Na de uitgebreide, maar toch attractief gebrachte briefing mag je dan eindelijk de frontlinie in. Je landt op een strand en ziet om het hoekje al de vuurtoren waar je je missie zal eindigen. Dit allemaal in zeer fraaie vorm en met fantastische aangezichten. Het water lijkt vloeiend en het contrast is hoog zodat je toch goed kan zien in deze donkere wereld.
De bekende bewegingen en wapens zijn weer aanwezig om je doelen te bereiken, ook zijn een paar nieuwe toegevoegd. Waarvan de onderboven-hangend-iemand-wurgen beweging wel een heel spectaculaire is. Het is mogelijk om op de meest inventieve manieren je vijanden uit te schakelen en mits goed uitgevoerd blijf je onopgemerkt. Het gevoel voor vrijheid is goed, ondanks dat je daadwerkelijke bewegingswereld beperkt is. Je hebt steeds het gevoel genoeg keuzes te kunnen maken om contact te vermijden, of juist op te zoeken. Op menig moment voel je je een waar contra-spion die alles doet om zijn ‘targets’ te halen.
De demo biedt een leuke missie van de uiteindelijke game. Ondanks een paar kleine schoonheidsfoutjes, zoals een bewaker die spoorloos verdween nadat ik omlaag gesprongen was, is de gameplay zeer goed en schept grote verwachtingen voor het uiteindelijke spel waar dan ook weer Live in zit als toetje of hoofdgerecht. Zolangzamerhand zijn er (te) veel stealth games, maar door de vele mogelijkheden die de gameplay van Tom Clancy’s Splinter Cell biedt blijft dit een uniek exemplaar in het genre.
|