Gepost door Mirik Smit op 11 februari, 2006
Prey hands-on preview
Als er iemand fan is van sciencefiction shooters, dan is het deze weledele previewer wel. Maar niet altijd pakken de verschillende titels die in het genre uitgegeven worden goed uit. Sterker nog, misschien maar al te vaak lijken de spellen nogal op elkaar en is het er qua vernieuwing ver te zoeken. Onze meest gewaardeerde sciencefiction shooter op de Xbox is natuurlijk Halo, maar 2K Games , 3D Realms en Human Head komen met een shooter met de naam Prey die zich daar niet veel van aan lijkt te trekken. Lees onze hands-on ervaringen met ‘Prey’.
Van de paar screenshots die je hebt kunnen bewonderen van Prey lijkt het spel op eerste gezicht misschien nogal veel op Doom III. Niet echt gek, aangezien de Doom III engine het spel draait en veel van de textures en effecten op dezelfde manier gegenereerd worden. Human Head heeft echter flink wat werk gestoken in de engine en enkele unieke toepassingen bedacht die Prey absoluut geen kloon van Doom laten worden. Sterker nog, denk aan Prey als een combinatie van Doom III, System Shock 2, Half-Life 2 en een flink aantal andere titels om in de buurt te komen van een accurate vergelijking. Het spel doe je geen recht aan door het te vergelijken met één enkele titel en hier onder leggen we uit waarom.
Tommy de indiaan
De originaliteit van Prey is gelijk al te vinden in het verhaal, wat losjes gebaseerd is op eeuwenoude indianenmythes. Jij speelt Tommy, een Cherokee indiaan werkzaam als mecanicien in een klein dorpje in west Amerika, die moeite heeft zijn wortels te erkennen. Hij wil eigenlijk niets te maken hebben met de spirituele en culturele achtergronden van zijn volk, maar via zijn relatie met zijn vriendin Jenn blijft Tommy in contact met onder andere zijn grootvader, Zijn plan is om een baan te zoeken in de grote stad en met zijn meisje te vluchten uit de kleine rotstad waar hij woont en van zijn uitzichtloze bestaan. Tommy wil opnieuw beginnen, maar krijgt niet het nieuwe begin waar hij op had gehoopt. Op een noodlottige avond, terwijl Tommy en Jenn in de bar van zijn grootvader zitten, gebeurt er namelijk iets behoorlijk ongewoons. Wat lijkt op een buitenaardse kracht sloopt de bar van zijn grootvader en zuigt alles wat niet vast zit in een felle straal die materie lijkt op te lossen, is dit het einde van Tommy’s ontevreden leven?
Niet precies. De felle lichten waren teleportatiestralen en Tommy wordt wakker naast zijn vriendinnetje Jenn en zijn grootvader, die eveneens opgezogen waren door het licht. Zijn armen en benen zijn gebonden en ze zitten vast op een railconstructie die hen door een bizarre, organische omgeving leidt. Al snel wordt duidelijk dat ze niet alleen in de buitenaardse installatie aanwezig zijn, angstaanjagende wezens bekijken hen terwijl ze vervoerd worden. Al snel zijn Tommy, Jenn en de grootvader gescheiden en weet Tommy, door ogenschijnlijke sabotage van de rails te ontsnappen uit zijn benarde situatie. Nog net voordat hij en de constructie dat hem vasthield naar beneden kletteren vangt hij een glimps op van een ander buitenaards ras…
Dit is waar het spel begint en Tommy in een wervelwind aan avonturen gegooid wordt aan boord van een levend ruimteschip genaamd ‘The Sphere’. In tegenstelling tot Duke Nuke’em, ben je hier niet omdat je kont wilt schoppen en namen wil noteren, je bent hier tegen je zin en je hebt maar één doel, je grootvader en vriendin redden en vervolgens levend van dit rottige en smerige ruimteschip komen. In dit proces leer je gelijk kennis maken met de verborgen spirituele krachten van je grootouders. Je denk misschien “Origineel? Aliens, ontvoeringen, spirituele krachten…”, maar hoe vaak speelde jij eerder een indiaan midden in een identiteitscrisis in een videogame? Juist, origineel. Hoe makkelijk was het geweest voor Human Head en 3D Realms om een standaard karakter uit de kast te trekken? Heel makkelijk, maar dit hebben ze niet gedaan.
Wat maakt het zo uniek?
Onze speelsessie concentreerde zich vooral op het multiplayer gedeelte van het spel. Maar ondanks dat hebben we voldoende informatie opgedaan over de gameplay in de single-player campagne om je hier de nodige informatie over te kunnen verschaffen. Het concept van Prey is gebaseerd op een aantal unieke gameplay elementen. Ten eerste zul je in de wereld van Prey kennis maken met zogenaamde ‘portalen’. Deze portalen zijn gaten die leiden naar andere gedeeltes van het levende ruimteschip. Toepassingen zijn bijvoorbeeld om vijanden naar jouw plaats te teleporteren, die je vervolgens aanvallen, als puzzels of simpelweg om je te verplaatsen tussen verschillende secties van de levels. Deze portalen zijn bijzonder indrukwekkend, want je kunt als speler gewoon door de portalen schieten naar bijvoorbeeld een vijand aan de andere kant, of het is zelfs mogelijk dat een portaal ‘schuin’ staat en je jezelf, nadat je er doorheen loopt, plotseling opnieuw moet oriënteren omdat je bijvoorbeeld het plafond opliep vanuit de andere kant van het portaal. Deze portalen zullen in verschillende vormen te vinden zijn, waaronder bijvoorbeeld de onzichtbare variant. Welke puzzels ze precies plannen met de portalen is ons nog onduidelijk, maar we kunnen ons vele manieren bedenken waarop deze interessant zijn voor de gameplay.
Naast de portalen zullen spelers ook kennis maken met verschillende en veranderende zwaartekrachtpunten of niveau’s en het bijzondere ‘wallwalking’ (muurlopen). Deze beide toepassingen zullen spelers eveneens uitdagen om puzzels op te lossen. Met het muurlopen wordt het mogelijk om bepaalde paden te betreden, mits deze geactiveerd zijn. Deze paden zijn verlicht en trekken de speler aan, zodat je ondersteboven, zijwaarts tegen de muur en enkele andere directie van het pad kunt lopen. Dit zorgt soms voor ongewone situaties, zoals vuurgevechten waarbij jij vanaf het dak schiet naar vijanden die op de normale grond uit een portaal komen zetten. Voeg daarbij de mogelijkheid om dynamisch het zwaartekrachtspunt te veranderen in sommige levels en de speler zal onder boven, en boven onder kunnen maken met het omzetten van een schakelaar. Eveneens zal het niveau van de zwaartekracht, bijvoorbeeld in de externe secties van The Sphere, die gevoed wordt door een kunstmatige zon, en asteroïden in zich heeft om mineralen aan te onttrekken, anders kunnen zijn. Zo is de aantrekkingskracht van een astroïde maar klein en zul je net als op de maan grote logge sprongen kunnen maken en langzamer bewegen, evenals dat afgevuurde projectielen langzamer bewegen, wat het vechten met vijanden totaal veranderd. Ook moet je oppassen voor inslaande kleinere astroïde die aangetrokken worden door de grotere waar je op dat moment op staat.
|
Wij zijn toepasselijk onder de indruk van het machtig klinkende verhaal en de mysterieuze ‘Sphere’ die je in het spel zal aanspreken. Vooralsnog lijkt het spel dan een echte topper te worden, met een bijzondere griffel voor spel- en levelontwerp. De multiprey modus zal leuk zijn voor wat uurtjes die je nodig hebt om bij te komen van de spanning die de single-player je op zal leveren, maar lijkt voor ons nog geen grote bedrage aan de pracht van de titel te worden. Met een topstudio als Human Head, legendarische spelontwerpers bij 3D Realms en een uitgever in 2K die alles tip top in orde wil hebben zowel op de PC als de Xbox 360 versie, lijkt het een shooter te worden die zijn indruk gaat achterlaten op de industrie.
|
.
. Dutch Raven heeft dik gelijk. Maaaaarrr...