Gepost door Mirik Smit op 17 juli, 2006
Prey review
Eén legendarische studio die al een flinke tijd zelf geen game gemaakt heeft, bedenkt wel regelmatige goede games. Zo is 3DRealms, de fameuze ontwikkelaar die ooit als Apogee door het leven ging, inmiddels vooral bekend voor hun ‘bedachte’, maar niet zelf ontwikkelde spellen. Max Payne is de meest bekende franchise maar nu kan ook Prey daar aan toegevoegd worden. Zelf is de studio bezig aan Duke Nukem Forever, maar zoals de naam al zegt, die komt voorlopig nog niet uit. Prey heeft ook een bewogen verleden, maar is inmiddels daadwerkelijk uitgekomen en wij hebben het spel onder handen genomen, flink ook!

Historie van Prey
Het misschien leuk de historie van Prey in het kort nog even samen te vatten. In 1995 werd het concept van Prey voor het eerst aan de wereld voorgesteld door de jongens van 3DRealms. Het concept was simpel, jij was een indiaan en werd ontvoerd voor buitenaardse wezens. Deze wilden hun superieure krachten op je uitproberen en je werd losgelaten in het ruimteschip om bejaagd te worden. Gek genoeg ging de ontwikkeling niet bepaald soepel en werd al snel in de ijskast gezet. In 1997 werd er een nieuw team gevormd en begon productie opnieuw, met een nieuwe leider en nieuwe visie. Het verhaal was nu meer episch en is in de huidige Prey vrijwel intact gebleven. Dit ging een tweetal jaren goed en Prey kreeg behoorlijk wat aandacht in de pers, maar wederom ging het mis en verlieten de hoofdpersonen achter de schermen het project. Je raad het al, het zou niet de laatste keer zijn. Na het wederom vinden van een nieuwe impuls in het team was 1999 het volgende desastreuze jaar voor het spel, waarin nieuwe technologieën ontwikkeld werden bij 3DRealms die allemaal niet bleken te werken.
Het moest anders, over aan totaal andere boeg. Het project ging wederom de ijskast in tot 2001 de mogelijkheid zich voordeed om het concept voor Prey aan een getalenteerd team voor te leggen dat niet in 3DRealms’ ongelukkige molen van falende projecten zat. 3DRealms gingen om de tafel zitten met Human Head Studios en besloten dat het tijd was dat een ander het ambitieuze project zou gaan ontwikkelen. Zo gezegd zo gedaan en onder supervisie, maar niet onder leiding, van 3DRealms ging het voorspoedig. Er waren nog wel problemen, zoals met de Doom III engine. De engine was indertijd compleet nieuw en eigenlijk nog niet af, en was bijzonder ingewikkeld te bedienen, met al zijn tijdrovende technologieën. Het duurde even voordat het team zich daar op kon afstemmen, maar daarna verliep eigenlijk alles goed, tot aan de onthulling op de Electronic Entertainment Expo 2005 in Los Angeles, toen het project, dat lang dood leek te zijn, uit het niets zijn kop weer op stak.
Den portalen
Nu vraag je je misschien af wat er zo ingewikkeld was aan Prey dat het ontwikkelproces zo moeizaam verliep? Het simpele antwoord is dat de technologieën van die tijd niet in staat waren de visie voor het spel in de werkelijkheid te vertalen. Prey zou namelijk gebruik moeten maken van zogenaamde ‘portalen’. Gaten in de spelwereld die een speler totaal ergens anders uit zouden laten komen. Nu is het concept zo vreemd niet meer, maar indertijd was het bijna onmogelijk dit werkende te krijgen in de engines van die tijd. De ontwikkelaars beten op dit concept hun tanden meerdere malen stuk en besloten dat het niet mogelijk was. Human Head heeft het hem uiteindelijk wel geflikt, en goed ook!
Zoals je begrijpt draait Prey om een Indiaanse hoofdrolspeler, Tommy. Deze jongen is Cherokee van herkomst, maar voelt zich niet thuis in het reservaat. Hij wil naar de grote stad met zijn vriendin Jen, die wel trots is op haar afkomst. Op een avond in de bar van Jen en in de aanwezigheid van zijn overgrootvader, die nog diep in de mystieke wortelen van de Indianen zit, gebeurt er iets geks. Tommy, zijn grootvader en Jen worden door een buitenaards schip op spectaculaire wijze ontvoert. Al snel bevinden de drie zich ver van de aarde in een onvriendelijke omgeving, vastgebonden als vee voor het slachthuis. Terwijl ze proberen te beseffen wat er aan de hand is wordt Tommy door een mysterieus menselijk karakter, temidden van de vele monsterlijke buitenaardse, gered uit zijn boeien en zal de speler in de schoenen van Tommy uit moeten zoeken wat er aan de hand is en hoe hij zijn familie kan redden uit deze waanzin.
Eww-tastisch
De omgeving waarin je belandt is compleet bizar. Het is een mix van futuristische technologieën en het binnenste van een rottend stuk vlees. Sterker nog, als je bekend met met de omgevingen in Doom III, dan zul je je snel thuis voelen. Niet alleen gebruikt het spel de zelfde engine, maar is de gehele grafische stijl van het spel niet bijzonder veel anders. Gewapend met een moersleutel, Tommy is ten slotte reparateur van beroep, kom je al snel de eerste buitenaardse levensvorm tegen. Het zal je niet verbazen dat deze je niet vriendelijk gezind zijn. Dit eerste tweebenige monstertje dat je tegenkomt, een fodder, is te vergelijken met het afweermechanisme in je lichaam. Het zoekt ongewenste entiteiten op in de vleesmassa en schakelt ze uit. Langzaam maar zeker leer je ook de iets intelligentere vijanden kennen, die een sinister plan hebben voor jou en je familie. Je moet namelijk dienen als voedsel voor, jawel, het zelfde schip waar je in zit. Het leeft.
|
- Prachtige omgevingen!
- Aardig verhaal
- Unieke gameplaymogelijkheden
- Goede multiplayer
|
- Korte single-player
- Framerate wil soms haperen
- Was dit Doom 4?
|
|
 Uitstekend |
We zijn inmiddels zo verwend dat we niet meer stijl achteroverslaan van de technische wonderlijkheid van portalen en het muurlopen, maar we moeten erkennen dat deze nog steeds behoren tot de unica in de spellenwereld en dat Prey maar een van de weinige titels is die ze met succes gebruikt. Revolutionair is dan toch een iets te groot woord, maar al met al een bijzonder amusante en prachtig uitgevoerde ervaring die in de verzameling van de echte shooterfan niet mag ontbreken. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|