Gepost door Niels Jansen op 17 januari, 2007
XBW Review – Lost Planet: Extreme Condition
Microsoft worstelt al sinds de release van de Xbox (1) om door te breken in het gekke Japan. Enkele pogingen van Microsoft en andere westerse ontwikkelaars faalde jammerlijk. Wie herinnert zich Blinx nog? De nieuwe tactiek is het strikken van Aziatische ontwikkelaars, want wie kent de markt daar nu betere dan de Aziaten zelf. Ditmaal kreeg Capcom de geest en begon de ontwikkeling van twee titels voor de Xbox 360 die zowel de Westerse als Japanse markt aan zouden moeten spreken. Het topteam van Capcom dat onder andere Resident Evil 4 ontwikkelde ging aan de slag met als eerste Dead Rising en nu; Lost Planet: Extreme Condition als eindresultaat.
De ondertitel van Lost Planet: Extreme Condition staat voor de erbarmelijke omstandigheden op de bevroren planeet ‘EDN III’ waar het verhaal zich afspeelt. Nadat de aarde in de toekomst onbewoonbaar is geworden gaat de mensheid op zoek naar nieuwe planeten die geschikt zijn voor kolonisatie. Men komt onder andere uit op EDN III, op het eerste gezicht niet uitermate geschikt doordat het tientallen graden onder nul is, maar men waagt toch een poging. De kolonisatie lijkt succesvol te verlopen totdat de mensheid in contact komt met de inheemse fauna.
Deze insectachtige levensvorm, bekend als de Akrid, krijgen hun levensenergie uit een belangrijke energiebron genaamd T-eng. Met behulp van deze energiebron zijn er tal van nieuwe mogelijkheden op het gebied van wapens en voertuigen uitgevonden en het wordt een waardevol goedje. Dit is waar het hoofdpersonage om de hoek komt kijken. Wayne wordt door een drietal sneeuwpiraten uit zijn ingevroren mech (robotvoertuig) gered en kan zich naast zijn naam alleen herinneren dat zijn vader is gesneuveld in de strijd tegen de Akrid. Tijd om zijn vader te wreken en de strijd tegen de Akrid voor eens en altijd te beslechten. Maar het is nooit zo simpel als het lijkt…
Klassieke benadering met Japanse invloeden
Lost Planet speelt als een derde persoons shooter met een aantal Japanse invloeden en een wat klassieke spelbenadering. Vergeet de tactieken in Rainbow Six: Vegas en het dekking zoeken uit Gears of War. Net als in de oude arcade-klassiekers zal het voornamelijk afhangen van je reflexen. Continu zul je overdonderd worden door tientallen vijanden. Het enige wat je kan redden is in beweging blijven en alles afschieten wat beweegt. Net zoals de toptitels uit onze jeugd is Lost Planet, zeker op de hogere moeilijkheidsgraden, een spel waar je tijd in moet investeren. Regelmatig stukken opnieuw doen om uiteindelijk heer en meester te worden van de levels en deze in zo kort mogelijke tijd uit te spelen.
Dit is ook gelijk een van de grotere minpunten van het spel. Vijanden staan iedere keer weer op hetzelfde plek en zullen je enkel aanvallen wanneer je binnen een bepaalde afstand komt. Natuurlijk verwachten we geen hyperintelligente insecten maar ook de verschillende menselijke sneeuwpiraten die je gedurende het spel tegenkomt zijn oliedom. Het is totaal geen probleem om iemand van een afstand neer te schieten, zijn maten zullen rustig blijven wachten tot je dichtbij genoeg bent, of tot je ze op dezelfde manier omlegt.
Klinkt makkelijk toch? Gewoon rustig aan bewegen om zo een voor een alles af te schieten. Capcom heeft hier aan gedacht en uiteraard iets op bedacht. Doordat het op EDN III zo verschrikkelijk koud is valt er in je normale winterkleding niet te overleven. Je zult hierdoor constant op zoek moeten naar nieuwe energie om je warm te houden. Inderdaad dezelfde energie die de Akrid insecten hun kracht geeft en alle andere levende wezens op de planeet in leven houdt.
Op de lagere moeilijkheden speelt t-eng een vrij klein rol omdat er voldoende voorhanden is, je zult dan ook in een kleine zeven a acht uur door de 11 verhaalmissies heen zijn (als je de tijd neemt). Wil je de ultieme spelbeleving dan is de hogere stand aan te raden en zul je verantwoord met je kostbare energie om moeten springen, deze loopt namelijk vanaf het startniveau langzaam af en zit je zonder energie omdat bronnen niet voor handen zijn, dan sterf je. In de hogere moeilijkheidsgraden (er zijn er in totaal vier) gebeurt het aftellen van je energie dan ook sneller en sneller en wordt tijd een reële dreiging.
|
- Lust voor het oog.
- Uitgebreide online mogelijkheden.
- Barstensvol wapens.
|
- Korte single-player verhaallijn.
- Multi-player op 1 xbox niet mogelijk.
|
|
Uitstekend |
Over het geheel gezien is Lost Planet: Extreme Condition een uitstekende titel, waarbij vooral het online gedeelte de show steelt. Mensen zonder Xbox Live moeten zichzelf goed afvragen of ze 60 euro willen neertellen voor de vrij korte verhaallijn. Voor iedereen met Xbox Live is het een aanrader in deze rustige games maanden. |
|
3 lezer reviews voor deze titel
|
!!!!!!
