Gepost door Slofsky op 19 juni, 2007
XBW Review: Pirates of the Caribbean: At World's End
We hebben vroeger vast allemaal wel eens piraatje gespeeld. Ooglapjes uit de kast en een tak in je hand, wat resulteerde in een zwaardgevecht waar slechts één partij levend het slagveld zou verlaten. Die goeie ouwe tijd. Op een gegeven moment word je er te oud voor en door iedereen nagestaard als je als een stel twintigers elkaar te lijf gaat met een stel stokken op de dichtstbijzijnde speeltuin. Gelukkig is daar Disney om ons te hulp te schieten en de beschamende vertoning van de speeltuin naar de spelcomputer te brengen. Pirates of the Caribbean: At World’s End komt niet geheel toevallig met de gelijknamige bioscoopfilm uit, maar of wij net als op de speeltuin onze innerlijke piraat los kunnen laten lees je hier.

Wanneer je de films gezien hebt en het spel voor het eerst gaat spelen, valt je op dat de titel van het spel niet geheel klopt. Zo begint het verhaal niet met die van de gelijknamige film At World’s End, je zal een erg groot gedeelte van het spel doorbrengen met het naspelen van het verhaal van de tweede film, Dead Man’s Chest. Nu leunt het verhaal van de derde film sterk op die van de tweede film, en nu daar geen spel van is verschenen lijkt het meer dan logisch dat ook deze verhaallijn is meegenomen bij de ontwikkeling van het spel.
Daarnaast zal je overduidelijk opvallen hoe gelikt het spel eruitziet. De grafische verwachtingen lagen niet al te hoog, zeker aangezien het een filmspel betreft, maar het spel wist ons aangenaam te verrassen op dit punt. Zowel de achtergrond als de belichting zijn mooi vormgegeven en zorgen per level weer voor een andere sfeer, die perfect aansluit bij de film. Ook de karakters, met in het bijzonder de knotsgekke Jack Sparrow, lijken sprekend op hun wederhelften van het witte doek. Helaas heeft geen van de acteurs zijn stem geleend voor het inspreken van de teksten, wat vooral bij Elizabeth Swan en William Turner goed te merken is. Echter, zoveel zal je de pogingen om de acteurs na te doen niet horen, zelfs in de tussenfilmpjes wordt er niet veel gesproken, laat staan tijdens het spel zelf. Dit is erg jammer, want zo voelen de karakters leeg aan, terwijl je juist een vrachtwagenlading aan opmerkingen had verwacht van Jack. Gelukkig is zijn karakteristieke loopje wel opgenomen in het spel.
En garde!
De gameplay van het spel is grotendeels gebaseerd op zwaardgevechten. Om maar meteen met de deur in huis te vallen, dit is nogal slecht uitgewerkt. De eerste drie gevechten zal je de knop waarmee je je zwaard zwiept en de knop waarmee je een vuistslag uitdeelt nog afwisselen om leuke combinaties te vinden, maar je leert al snel dat er geen leuke combinaties zijn. Ze zijn ook niet nodig, aangezien elke vijand met drie tikken van je zwaard uitgeteld voor zich uit staart, wachtend op jouw genadeslag waarna hij permanent de vloer zal gaan kussen. Dit geldt letterlijk voor élke vijand die je tegenkomt in het hele spel.
Toegegeven, een enkele keer zal je een soort tussenbaas - die er hetzelfde uitziet als de andere manschappen maar dan met een ander kleur jasje - treffen die je met een speciaal op te laden aanval moet uitschakelen. Gedurende het spel speel je voor Jack, William en Elizabeth vier van deze speciale aanvallen vrij, die je na een aantal geslaagde normale aanvallen kan loslaten op de “tussenbaas”. Wanneer je deze speciale aanval goed uitvoert doorspies je je vijand op een sierlijke manier.
Gedurende het spel zal je ook je vijand kunnen vastpakken en weg kunnen smijten, alsmede wapens oppakken die het omleggen van je vijand wat makkelijker moet maken, maar eigenlijk heb je altijd al voldoende aan je zwaardje.
|
|
- Eentonige gevechten
- Simpele puzzels
- Levenloze karakters
- Harr!
|
|
 Onvoldoende |
Hoe je Pirates of the Caribbean: At World’s End ervaart, hangt af van wat je zoekt in een spel. Indien je niet verder kijkt dan het grafische plaatje, een mogelijkheid om de ervaring van de film uit te breiden wilt benutten en de repetitieve actie van de gevechten voor lief neemt is het spel misschien aan te raden. De omgevingen zijn erg mooi in elkaar gezet, waardoor je je soms echt Jack Sparrow waant. Echter, wanneer we het spel objectief bekijken moet geconcludeerd worden dat het spel niet goed genoeg is om alleen door de grafische kwaliteiten succes te genieten. De gevechten en puzzels zijn veel te simpel en worden nooit uitdagend, daar bovenop komt ook nog eens dat het leven blijkt te ontbreken in de karakters door de erg kleine hoeveelheid gesproken tekst. Tijd om de ooglapjes weer uit de kast te halen dus! |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|