Gepost door Casper Egas op 07 april, 2009
XBW review: Stormrise
Soms heb ik als leraar een goed idee voor een originele les. Ik bedenk een nieuwe manier om een onderwerp op speelse wijze aan mijn leerlingen uit te leggen. Ik doe mijn best, maar voordat ik het weet moet ik in mijn tussenuur andere dingen op school doen waardoor ik tijd te kort kom en ik mijn idee moet afraffelen. Als ik de les eenmaal geef blijkt het toch niet zo leuk uit te pakken als ik gehoopt had, de leerlingen hebben er helemaal geen zin in. Kwam het door de gebrekkige voorbereiding of was het geen goed idee?
Zo zou het ook gegaan kunnen zijn met Stormrise. Het ‘real time strategy' (RTS) genre is op de consoles nooit echt op gang gekomen. De ontwikkelaar van Stormrise moet daardoor gedacht hebben: "later wij het anders doen, we bedenken een geheel nieuwe besturing." Dit had een gouden greep kunnen zijn, maar ergens is het misgegaan. Het eindproduct is eerder slechter dan beter dan de traditionele RTS spellen. Komt het door de gebrekkige ontwikkeling of was het überhaupt geen goed idee?
Een beter milieu begint bij jezelf
In de toekomst gaat het slecht met ons milieu, de mensen maken er een potje van. Kennelijk hebben alle milieubeschermingorganisaties het niet waar kunnen maken, het broeikaseffect loopt helemaal uit de hand. Om het proces ongedaan te maken wordt een krachtveld geïnstalleerd dat het broeikaseffect moet omkeren. Iedereen lijkt enthousiast totdat het gruwelijk misgaat. Er ontstaat een enorme storm die alles begint te vernietigen. De overheid bouwde snel ondergrondse bunkers om de mensen te redden. Helaas was er niet genoeg ruimte voor iedereen: de meeste mensen moesten buiten blijven en stierven of werden ernstig verminkt.
De geluksvogels, die Echelon worden genoemd, zijn in speciale cabines in de bunkers in slaap gebracht, hopende dat de storm over is als ze wakker worden. Het hoofdpersonage Geary is één van deze Echelon. De mensen die buiten zijn gebleven muteerden in een soort nieuw ras, de Sai. Toen de Echelon weer buiten kwamen ontstond er een conflict, de Sai wilden wraak!
Het verhaal zou een goed begin kunnen zijn van een sterke sciencefictionfilm, maar kent teveel cliché personages. Geen van deze personages weet het verhaal echt tot een hoger niveau te tillen, al zijn de stemmen redelijk goed ingesproken.
De zweep erover
Zoals in de inleiding vermeld heeft de ontwikkelaar The Creative Assembly geprobeerd een revolutionair idee te bedenken om het RTS-genre op de console nieuw leven in te blazen. Er moet overigens bij gezegd worden dat het hier gaat om een nieuwe Australische subdivisie van The Creative Assembly en niet het team dat bekend is van de bekende Total War spellen. Het al dan niet goede nieuwe idee is de nieuwe besturingsmethode, genaamd ‘whip select’. Het werkt als volgt: De speler heeft controle over slechts één eenheid tot maximaal drie eenheden die samen gegroepeerd zijn, deze eenheden worden vervolgens in een derde persoonsperspectief weergegeven. Een beetje zoals Gears of War, maar dan iets verder af. Als je van eenheid wilt wisselen gebruik je de rechter stick. Als je de stick in de richting van een andere eenheid houdt en dan loslaat springt de camera heel vlug naar de eenheid die zich in die richting bevindt. Het systeem werkt op kleine schaal na wat oefening snel en efficiënt. Ook voelen de soldaten iets persoonlijker aan doordat ze van dichter bij in beeld worden gebracht en niet als kleine mieren over je scherm kruipen.
Toch is het ‘whip select’ systeem verre van ideaal. Al snel begint het heel lastig te worden om de juiste soldaten of voertuigen te selecteren. Al zijn er zes eenheden, dan lukt het prima, maar al zijn er dertig eenheden die kriskras over de kaart zijn verspreid dan is het bijna ondoenlijk om meteen de goede te pakken te krijgen. Dit wordt nog verergerd doordat de meeste levels in de Stormrise verticaal georiënteerd zijn, waardoor soldaten niet alleen links, rechts, voor of achter je kunnen staan, maar ze ook nog eens boven of onder je kunnen rondsjouwen.
Missies in Stormrise komen allemaal ongeveer op hetzelfde neer; de speler moet een leger bouwen, controlepunten bezetten en het leger van de tegenstander verslaan. Er is één campagne waarbij de speler zowel met de Echelon als de Sai moet spelen, al maakt de partij weinig uit voor het spelverloop. Het spel begint erg moeilijk en de speler krijgt weinig aanwijzingen. Ook wordt de indruk gewekt dat er checkpoints zijn die de voortgang opslaan, terwijl dit niet het geval is, de speler moet zelf het spel opslaan. Hierdoor heb ik de eerste missies enkele keren in zijn geheel moeten herspelen. Vreemd genoeg wordt het spel makkelijker naarmate je verder komt, zodra er sterkere voertuigen gebouwd kunnen worden biedt de AI tegenstander heel wat minder tegenstand.
Naast de campagne zijn er ook de gebruikelijke andere spelmodes ‘skirmish’ en ‘multiplayer’ beschikbaar. Bij skirmish kun je één van de tien kaarten kiezen en hierop strijd voeren tegen één of meerdere AI tegenstanders. Helaas is het niet mogelijk om bondgenoten aan jouw zijde te laten vechten. Skirmish is aardig voor even, maar het zal snel gaan vervelen. De multiplayer zou dus uitkomst moeten bieden. Je kunt online of via systemlink spelen, zowel tegen elkaar als met elkaar (co-op). Co-op kan helaas alleen op skirmish kaarten gespeeld worden, en is niet mogelijk in de campagne modus. Dan maar tegen elkaar online gaan spelen, of wacht, waar zijn de spelers? Het is vaak online nagenoeg uitgestorven, alleen in de avonduren (vooral in het weekend) zijn er tegenstanders te vinden. Gelukkig zijn op het moment van schrijven de meeste medespelers nogal onervaren en kun je zelf je draai goed vinden. Als het goed loopt kunnen online veldslagen leuk zijn, zeker doordat het mogelijk is om met vier tegen vier te spelen. Helaas zijn er heel wat kanttekeningen te plaatsen bij de multiplayer. Waarom kunnen ranked matches beginnen als de teams ongelijk zijn? Waarom kunnen spelers ongestraft het spel verlaten en krijgt de winnaar dan geen punten? Waarom kun je op elk moment van party wisselen, waardoor verliezende spelers massaal overlopen naar de winnende partij? Waarom kun je geen onderscheid maken tussen eenheden van jezelf en eenheden van je bondgenoten? Kortom, er valt heel wat te verbeten. Meer hierover later in deze recensie.
|
- Behoorlijk sterk verhaal
- Kan soms onderhoudend zijn
- Origineel idee
|
- Heel veel bugs
- Multiplayer deugt niet
- Het goede idee werkt niet goed
|
|
Slecht |
Stormrise is een spel dat graag revolutionair wil zijn en introduceert een nieuwe manier van besturen voor een RTS. Of deze nieuwe besturing top of een flop is zullen we nooit weten, door de zwaar ondermaatse afwerking is Stormrise een echt wanproduct geworden. Dat het in de online modus bijna uitgestorven is, is dan ook meer dan terecht. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
