Gepost door Mirik Smit op 13 augustus, 2009
XBW Review: Star Ocean – The Last Hope
Het Japanse role-playing genre (Jrpg) werd niet groots vertegenwoordigd op de oude Xbox. Gelukkig is het tegenovergestelde waar voor de Xbox 360. Er zijn al vele, veelal goede, titels te vinden in dit genre. Nu is het de beurt aan Star Ocean – The Last Hope om zich te laten gelden. Star Ocean is waarschijnlijk een titel die (J)rpg fanaten bekend in de oren zal klinken maar waarschijnlijk onbekend is bij het grote publiek. Het grootste gedeelte van deze serie is helaas niet in Europa verschenen. The Last Hope is dan ook alweer de vijfde titel in deze reeks. De vraag is dan natuurlijk hebben we echt wat gemist?
Het is het einde, alweer
Voor één ding hoef je alvast niet bang te zijn en dat is of je wat van een doorlopend verhaal mist. The Last Hope verteld in feite het verhaal wat vooraf gaat aan alle andere voorgaande spellen in de serie. In dat opzicht mis je dus niets als je geen van de vorige titels hebt gespeeld. Het is 2064 en het gaat niet goed met de Aarde, schermutselingen tussen de ‘World Republic Federation’ en verschillende naties leiden tot de derde wereldoorlog. Al snel worden de meest zware wapens ingezet en ook Atoomwapens worden niet geschuwd. De Aarde is vrijwel onleefbaar geworden hierdoor en conflicten terzijde leggend kijkt met nu gezamenlijk naar de ruimte om de mens een nieuw bestaan te geven.
Spoel door naar 2087 en de redding moet komen van het ‘Space Reconnaissance Force’, deze groep mensen gaan in een paar ruimteschepen op zoek naar leefbare planeten. Deze kunnen dan als nieuw thuis dienen voor de mensheid. Jij bent Edge Maverick één van de leden van het SRF. Bijster origineel is dit uitgangspunt inmiddels niet meer te noemen natuurlijk. Einde van de wereld, Apocalypse, etc etc, we hebben het al vaker langs zien komen. En uiteraard gaat het ook niet zo makkelijk. Het gaat meteen al fout bij de eerste lichtsprong die genomen wordt, waarna al snel duidelijk is dat er machten in het spel zijn die een gevaar zullen vormen voor het hele Universum.
In het begin kabbelt het verhaal in een zeer rustig tempo voort. Voordeel daarvan is dat je niet overspoeld wordt met informatie en allerlei personages. Nadeel is wel dat het eerst een paar uurtjes doorbijten voor mij waren. Wanneer na dat eerste paar uurtjes er wat meer personages zich bij de groep voegen en het verhaal wat meer tempo krijgt wordt het toch een leuk epos. Ik was ook wel aangenaam verrast met de ontwikkeling die Edge als persoon meemaakt. Bepaalde beslissingen die hij maakt in het verhaal hebben zo hun impact op zijn karakter. Natuurlijk is dit op zich niet iets nieuws in een rpg, maar heel vaak zijn personages in Jrpg’s vrij stereotype personages. En hoewel dat in de basis ook voor Star Ocean geldt, maken een paar personages een persoonlijke en emotionele ontwikkeling mee.
Zo strak als Barbie
Wat betreft situatie en teksten ten minste. Want een gedeelte van de emotie gaat verloren door de graphics in de tussenscènes. De graphics zijn verder prima, de omgevingen zijn best mooi en gedetailleerd, vooral de steden. De personages zien er ook goed uit en het is allemaal een kleurrijk geheel. Alleen hebben de gezichten een hoog ‘botox-gehalte’. Pijn, woede, verdriet, het is gewoon niet zichtbaar in de gezichten. Het is te horen in de stemmen en te zien in de situatie, maar het verliest kracht omdat de gezichten vrij emotieloos blijven. Dit is erg jammer, in dit soort dingen zijn westerse rpg’s toch vaak wat sterker.
Een ander minpunt wat wij wel eens tegen komen in Jrpg’s steekt ook in Star Ocean zijn kop weer op. Het ontbreken van Japanse stemmen. Ik ben best te spreken over de Engelstalige stemacteurs, maar ik wil gewoon de keuze hebben. Bij een Jrpg horen Japanse stemmen. Een Anime verliest wat van zijn charme als het is nagesynchroniseerd, dit is ook het geval bij een Jrpg. Muzikaal zit het wel snor, mooie klassiek klinkende stukken passeren de revue. Verder is het wel weer redelijk suf dat alle personages maar één overwinningskreet hebben na een gevecht. Na verloop van tijd wordt het aardig irritant om steeds hetzelfde te horen.
|
- Geweldig vechtsysteem
- Karakterontwikkeling
- Vaardigheidssysteem
|
- Camera niet altijd goed
- Geen Japanse stemmen
- Veel zelfde vijanden
- Plastic koppies
|
|
Uitstekend |
Star Ocean: The Last Hope. Jazeker, er zijn de nodige punten van kritiek. Maar toch is het een uitstekende titel geworden, potentieel zat er veel meer in. En misschien waren de verwachtingen ook wel hoger dan een ‘uitstekend’. Maar toch blijft het een leuk spel om te spelen. Het verhaal had wel wat minder standaard mogen zijn, idem voor de personages. Camera is ook lang niet altijd ideaal, net als het ontbreken van Japanse stemmen, net als… nou ja, nadelen zijn al benoemd. Het geweldige vechtsysteem maakt een heleboel goed en zorgt er in zijn eentje al voor dat de beoordeling uitstekend is. Verdere mogelijkheden als het creëren van voorwerpen en het vaardigheidssysteem dragen daar nog hun steentje aan bij. Het uiteindelijke resultaat van deze afwegingen is dat het een prima Jrpg is die je met plezier kunt spelen. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
