Gepost door Joost de Vries op 06 november, 2009
XBW Review: Dragon Age: Origins
37 uur 44 minuten en 25 seconden heb ik er inmiddels opzitten in de nieuwste game uit de stal van Bioware; Dragon Age Origins. Als dwerg met een dikke rode baard is vijand na vijand onder mijn regen van slagen bezweken, met als ruggensteun een trouwe groep medestanders waaronder een cynische magiër, een bastaard met een groot zwaard en mijn trouwe hond Zilla. Dragon Age: Origins (DAO) wordt door Bioware betiteld als de spirituele opvolger van het legendarische spel Baldur’s Gate II. Dat dit voor de wat oudere garde onder ons gamevolk een erg boute uitspraak is maakt de druk op Bioware om te presteren des te groter. Gelukkig heeft Bioware genoeg prijzenswaardige spellen op zijn naam staan om erg hoopvol te zijn richting de release van Dragon Age: Origins.
Dragon Age: Origins heeft een gigantische herspeelwaarde door de verschillende verhalen die je kunt volgen. Na de keus tussen elf, mens of dwerg gemaakt te hebben kies je namelijk ook nog eens in wat voor situatie je begint aan het avontuur. Zo kon ik kiezen om als lid van de hogere of lagere kaste te starten. Zo ontvouwen zich zes verhaallijnen die in nuance van elkaar verschillen. Ik hoop vergeven te worden voor het niet spelen van al deze verhaallijnen. Na vier dagen koffie drinken, sigaretten roken en Dragon Age spelen heb ik een adequaat genoeg beeld van het spel gekregen en is het nu tijd om jullie te vertellen of het spel de hype eer aan doet.
Praten tot je tong lam is
Vochtig en donker was de dag dat ik voor een paar rotcenten op jacht moest. Al kan ik moeilijk van dag of nacht spreken in de uitgestrekte grotten van Ostegar. Zinloos zou ook deze opdracht weer zijn, want ik ben veroordeeld tot een leven zonder eer, macht of succes. Geboren als dwerg van de laagste kaste ben ik als een vlieg op het blazoen van de leiders. Zonder mogelijkheid om tot de hogere kasten te geraken leefde ik een zinloos bestaan als crimineel. Maar toen was er de dag die alles veranderde. Nu schrijf ik deze regels vanaf een heuvel in een landschap met onder mij rustig kabbelende riviertjes, een wereld waar mijn rang niks betekend en ben ik gezegend met drie goede vrienden die mij bijstaan in het eeuwige gevecht tegen de verschrikkelijke Darkspawn. Vuige beesten met huiden hard als leer en zwaarden scherp als diamant. Als Grey Warden is het mijn taak de wereld te redden van deze verschrikking.
Dragon Age: Origins vertelt ons het verhaal van een klassieke held die tegen een overmacht van vijanden aankijkt. Daar waar de dorpelingen en tempeliers het niet meer aankunnen verschijn jij met je groep trouwe geharde krijgers en magiërs om hoop te brengen waar alle hoop verloren was. Tot zover het ietwat standaard verhaal, want Dragon Age distantieert zich vooral op het gebied van conversatie en vertelstijl van de massa. Wie Mass Effect of Knight of the Old Republic heeft gespeeld zal een goed idee hebben wat ik hiermee bedoel. Dragon Age heeft namelijk een bijzonder uitgebreid en diep conversatiesysteem. Hoe pak je bijvoorbeeld die smid aan die niet meer wilt werken sinds zijn dochter is verdwenen? Klop je eerst netjes op zijn deur of trap je de deur in om de dronken smid op zijn donder te geven? Haal je hem over om weer aan het werk te gaan voor de dorpelingen of intimideer je hem? Allemaal vragen die je jezelf zult stellen tijdens het spelen. En vergis je niet, een goede daad kan best wel eens anders uitpakken dan bedoeld. Deze manier van interactie met de personages zuigt je als het ware de spelwereld in. Je voelt je verbonden met de karakters en denkt wel twee keer na voor je een moeilijke keuze maakt. Om het allemaal nog lastiger te maken hebben jouw keuzes ook invloed op de manier waarop je teamleden over je denken. De een houdt van een harde aanpak terwijl de ander liever voor de wat zachtere benadering gaat. Teamleden zijn meer dan eendimensionale karakters die je helpen vijanden te verslaan. Het zijn mensen met hun eigen gevoelens, ideeën en nukken. Wil je zo snel mogelijk verder met spelen dan kun je gerust alle achtergrondinformatie negeren, maar juist deze manier van een verhaal vertellen maakt het verhaal interessant. Je zit regelmatig minutenlang te luisteren naar boeiende verhalen van mensen of van je eigen teamleden.
Lelijk maar toch mooi
Op grafisch vlak valt Dragon Age in eerste instantie enorm tegen. Het is duidelijk te zien dat deze game al 5 jaar in ontwikkeling is. Het gekke is dat hoe langer ik Dragon Age speelde, des te minder ik me stoorde aan de graphics. En dat heeft veel te maken met de manier waarop deze worden gebruikt. De omgevingen waarin het verhaal zich afspeelt (vooral de latere) bulken namelijk van de sfeer. Toch moet men wel in ogenschouw nemen dat, vooral als je naar een spel als Mass Effect, van de zelfde studio kijkt, Dragon Age op grafisch gebied achterhaald is. Nou koop je RPG’s veelal niet voor hun uiterlijk, maar er had meer in gezeten gezien de grafische kwaliteiten van andere Bioware titels.
Gezien het feit dat conversaties een groot deel van het spel vormen verwacht je uitstekend stemacteurs. En de stemacteurs zijn voor het grootste deel ook geweldig. Alleen beland je op momenten in gesprekken die schraal afsteken tegenover de meeste. Gesprekken waarin het gevoel mist en die je bruut uit de beleving sleuren. Gelukkig komen deze slechts heel sporadisch voor, maar ik vind het wel vreemd in een spel gemaakt door Bioware. De muziek begeleidt dit alles op een natuurlijke manier. Opzwepend op de juiste momenten en rustiek wanneer nodig. Jammer is wel dat de omgevingsgeluiden veelal ontbreken. Ritselende bladeren, fluitende vogels of stromend water. Het zou de omgevingen net even wat meer sfeer geven. Nou moet je ook niet denken dat Dragon Age een soort van Oblivion is, want je beweegt je door afgebakende relatief lineaire terreinen ondertussen reizend via een kaart. De afwisselende gebieden op de kaart openen zich door zijmissies aan te nemen of door het verhaal te volgen. Je bent vrij om te kiezen tussen de verschillende queesten en gebieden waardoor je speelt in de volgorde die jou behaagt.
|
- Conversaties zijn super
- Diepgang en uitdaging in gameplay
- Epische sfeer en verhaal
- Herspeelwaarde is gigantisch
|
- Grafisch niet geweldig
- Geluid sporadisch minder goed
|
|
Uitstekend |
Vanaf het moment dat je je unieke karakter hebt aangemaakt tot het moment waarop je het verhaal succesvol afsluit heeft Dragon Age: Origins je te pakken. De combinatie van de uitdagende, diepgaande en vermakelijke actie met de algehele sfeer en verhaal maakt Dragon Age tot een unieke game. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
Dan is de keus snel gemaakt. Maar zie het cijfer als een mooie 9.1 
, even voor de duidelijkheid