Gepost door Mirik Smit op 15 november, 2009
XBW review: Call of Duty: Modern Warfare 2
Hij is uit. Het spel dat officieel de grootste 24-uurs omzet in de geschiedenis van de entertainment-industrie neerzette, een eer ooit voorbehouden voor titels als Halo 3 en Grand Theft Auto. De Call of Duty franchise heeft de laatste paar jaar een gigantische sprong gemaakt en is heel goed mogelijk een van de bekendste spellen van de huidige generatie. Waarom? Omdat de serie door miljoenen online gespeeld wordt en deze gamers competitie voeren over wie de beste is in de online arena. Lees hier onder onze kritische review.
Call of Duty: Modern Warfare 2 is het directe vervolg op de eerste Modern Warfare titel van ontwikkelaar Infinity Ward. Dit deel werd met veel argwaan door Activision aangekeken en werd zelfs bijna geannuleerd om ruimte voor meer Tweede Wereldoorlog shooters te maken, maar toen het een ongekend succes bleek te zijn, gingen ze er met alle macht achter staan. In het tweede deel spelen we wederom een aantal verschillende soldaten van onder andere de Amerikaanse Taskforce 141. Een aantal karakters uit het eerste deel, zoals kapitein John "Soap" MacTavish zullen opnieuw verschijnen om de continuïteit uit het eerste deel voort te zetten. Het verhaal is eigenlijk de moeite niet waard om te vertellen, daar gaat het in Modern Warfare 2 namelijk helemaal niet om. Alles staat in dienst van een overdreven non-stop actiespektakel leveren in spectaculaire omgevingen, niet in dienst van het brengen van een leuk, diepgaand of spannend verhaal.
Voor de mensen die toch willen weten waar het om gaat, dan even de details in een notendop. In het eerste deel moest Taskforce 141 met de heldhaftige Luitenant Price de Russische revolutionaire leider Zakhaev uitschakelen om te zorgen dat de wereld niet in oorlog uitbraste. Dit lukte, maar Zakhaev’s directe tweede man, Makarov was zoniet nog kwaadaardiger dan zijn ex-baas. De man lanceert dan ook een plan om Rusland te destabiliseren en Amerika voor eens en altijd een koekje van eigen deeg te geven. Dit leidt dan ook tot een assortiment aan missies van Afghanistan tot Rusland, Rio de Janeiro en zelfs Amerika’s eigen grondgebied waarin jij een enorme bodycount op je geweten zult hebben.
Single-player eerst
Het dient gezegd te worden dat de single-player campagne in Modern Warfare 2 een beetje het ondergeschoven kindje is geworden van deze nieuwe titel. Niet omdat deze niet spectaculair is, maar omdat het spel zo multiplayer-centrisch is geworden qua populariteit dat de single-player er nauwelijks toe doet. De beste vergelijking is te trekken meet het vorige deel in de saga, veel is er dan ook niet veranderd. Spelers zullen in drie aktes van een aantal missies elk non-stop vijanden op zich af zien komen en moeten deze met kunde en een breed assortiment aan wapens van zich af weten te houden, wat natuurlijk gepaard gaat met een ongewoon aantal macho mannelijkheidsrituelen. Diepgaand? Nee. Leuk? Soms. Spectaculair: Altijd!
Het is een beetje of je naar een actiefilm zit te kijken waarin alles waar op geschoten wordt ontploft. Wij vragen ons af waarom Infinity Ward er voor gekozen heeft om de speler in de single-player campagne überhaupt de mogelijkheid geeft om rond te lopen. De logische gevolgtrekking van het vorige spel was dat dit deel eerder een zogenaamde ‘on-rails’ shooter zou worden, waarin het spel automatisch voor je bewoog en jij alleen maar de trekken van je geweer hoefde over te halen om alles te zien exploderen en vijanden op dramatische wijze kogels te zien eten. Zo voelt het spel dan ook aan. Vrijwel in geen één level heb je de mogelijkheid om een eigen pad te kiezen en altijd en overal komen vijanden vandaan. We snappen dat dit amusant kan zijn, maar verwacht dan niet dat wij deze laagdrempelige gameplay goed gaan waarderen.
Visueel is het allemaal een feestje, wat wil je; of je kijkt naar een tussenscène waarin alles ontploft, of je zorgt er zelf voor dat alles ontploft en alle vijanden met de karakteristieke kreten van gebouwen vallen na het treffen of met overdreven schuddend lichaam, je kogels ontvangen. Zo slecht dat het bijna goed is! Gelukkig is het niet alleen maar schieten, een aantal maal zul je namelijk ook een voertuig besturen of als bijrijder dienen van een voertuig. Hierbij zul je natuurlijk OOK moeten schieten, maar dat is bijzaak, het is immers variatie, althans het lijkt er op. Overigens is er een volle minuut in het spel waar je geen wapen in de hand hebt en je een ijsmuur moet beklimmen, één van hoogtepunten van de campagne.
Als doorgewinterde gamer zul je in luttele uren door de single-player campagne geblazen zijn en ondanks de cinematische beelden niet het gevoel hebben er iets van opgestoken te hebben. Het is zo leeg en simpel als het spectaculair en visueel stimulerend is. Overigens is er wel een gameplayscène te spelen in het spel die wij kunnen waarderen op zijn innovatieve manier van presentatie. Dat is dan ook de scene die in menig debatprogramma opschudding veroorzaakt en onze politieke partijen op hun hoogste paard heeft zitten om het spel te verbieden. In de missie zul je tientallen, zoniet honderden ongewapende mensen moeten afschieten. Heerlijk. Niets nieuws onder de zon, het kan immers al tientallen jaren in anderen spellen, maar dat is het ENIGE doel in deze missie. Dat vinden wij gewaagd, van lef tonen en kunnen we dan ook waarderen. Je hoeft de missie overigens niet te spelen als je iets tegen het ‘vermoorden’ van digitale ongewapende burgers hebt.
Verder kunnen we kort zijn over de single-player campagne, is het te vergelijken met het maken van simpele sommetjes, terwijl de wereld van de wiskunde vol zit met wonderlijke ontdekkingen en mogelijkheden, van priemgetallen tot oneindigheden, onoplosbare dilemma’s en diepgaande filosofische consequenties. De Modern Warfare 2 campagne beperkt zich echter tot de soms 1+1=2 en daarmee moeten we maar genoeg nemen. Leuk als je het knap van jezelf vindt dat je de som kunt oplossen, anders nogal teleurstellend.
Maar daar gaat het toch ook helemaal niet om!
Tot nu toe niet veel goeds, maar het gaat in Modern Warfare 2 ook helemaal niet om deze single-player campagne! Het gaat om de magistrale multiplayer die spelers een injectie aan puur ‘bad-ass’- extract geeft dat verslavend werkt. Laten we even beginnen met de coöperatieve spelmodus die ‘Spec-Ops’ genoemd wordt. Deze is voor twee spelers, of voor een speler alleen en geeft deze gamers de mogelijkheid om een assortiment aan scenario’s, veelal genomen uit de single-player campagne, te doorlopen om een goede score neer te zetten. Sterven mag niet, dan moet je namelijk opnieuw beginnen. Uitdagend voor gamers die graag met zijn tweetjes missies spelen en daarom best aardig.
|
- Machtige goede multilpayer!
- Verslavende multiplayer
- Veel multiplayer opties
|
- Multiplayer kost je je leven!
- Vergetelijke single-player
- Beperkte coöperatieve modus
|
|
Geweldig |
De single-player modus uit Call of Duty: Modern Warfare 2 is bijzonder vergetelijk. Soms leuk, voornamelijk saai en zo interactief als een opblaaspop. De multiplayer is echter zo magistraal goed, dat Halo 3 multiplayer er een spel uit het jaar nul bij lijkt. Met als bonus een beperkte coöperatieve spelmodus voor de uurtjes dat er maar één van je vrienden online is. Absoluut verplichte aankoop voor hardcore online gamers die de beste multiplayer titel willen hebben die er op het moment te koop is. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
Er wordt mee bedoelt dat ie hartstikke goed is, haha.
. Het is wel kort, maar wel nice. Kijk naar Willem, die heeft lang ipv kort haar, en is ook tof 
