Gepost door Peter Walthuis op 07 januari, 2010
XBW Review: Magna Carta 2
Wanneer deze review online staat is het al januari maar het spel kwam al in november uit. Samen met nog een fiks aantal toptitels. Iedere uitgever wil natuurlijk graag dat zijn spel zo voor de feestdagen in de winkels ligt. Het gaat nu ten slotte naar de periode toe waarin vele spelen in een kleurrijk papiertje met een strik erom heen onder een vrolijk versierde boom liggen dan wel overhandigd worden. De uitgever van Magna Carta II zou ook graag zien dat zijn spel in zo'n papiertje gewikkeld wordt. Alleen vraag ik mij wel af of het wel een verstandige periode is voor MCII. Ik ben bang dat MCII een beetje verdwijnt onder het games geweld wat deze periode uit komt. En als het nou de enige role-playing titel was. Maar nee, er is ook een klein spelletje genaamd Dragon Age in de schappen komen te liggen, dat schijnt een grote titel te zijn. En dat is niet de enige role-playing game die deze periode is uitgekomen. Het voordeel wat MCII wel een beetje heeft is dat het de enige Japanse role-playing (JRPG) titel is.
Een jonge held met geheugen verlies, een prinses in nood, ontluikende liefde. Een standaard begin voor een JRPG, ook voor één die uit Korea komt. Het verhaal gaat over Lanzheim wat door een burgeroorlog in tweeën is gesplitst. De oude koningin Ibrin is vermoord en de voormalig minister president, Schuenzeit, die daar achter zit heeft de macht gegrepen. De dochter van de koningin is naar het zuiden gevlucht en heeft samen met Graaf Alex een leger gevormd. Het hele land is verscheurd door de oorlog tussen de Noordelijke en Zuidelijke legers. Hm, Noord-Zuid conflict, Zuid-Koreaanse ontwikkelaar. Toeval of niet het verhaal is gewoon niet bijzonder. Het wordt wel aardig gebracht, het zal alleen niet bijster verrassend zijn voor de gemiddelde JRPG veteraan. Ook dat niet altijd alles is zoals het lijkt is niet iets nieuws. Een originele JRPG situatie/verhaal maken is niet ze heel eenvoudig meer tegenwoordig. Maar het verhaal in MCII behoort wel erg sterk tot een dertien in een dozijn. Het is echter niet minder vermakelijk. Het verhaal is wel leuk om te volgen en de conversaties tussen verschillende personages zijn ook vermakelijk. Maar dan komen we wel meteen op een heikel en wederom bekend nadeel bij aardig wat JRPG's.
En dat zijn de ingesproken stemmen. Over het algemeen was ik daar niet echt van onder de indruk. De stemmen zijn veelal een beetje oppervlakkig en zonder beleving ingesproken. Op Celestine dan misschien weer na, maar die heeft zo'n irritante stem dat het juist beter was geweest als het wat meer zonder beleving was. Dat de stemmen niet lekker overkomen is ook een beetje debet aan het spel zelf, aan hoe het verhaal verteld wordt. Conversaties gebeuren veelal door twee personages vergroot te tonen op een stilstaande achtergrond. De teksten zijn zowel ingesproken als zichtbaar op het scherm. Door op A te drukken wordt de volgende zin gesproken. Tijdens een gesprek moet je dus steeds op een knop drukken om het gesprek voort te laten duren. Hierdoor krijgt een gesprek op geen enkel moment een natuurlijk verloop en blijven ze klinken als een nieuwslezer die van een papiertje op leest. De hoofdpersoon doet ook dienst als verhaalverteller, op deze momenten en bij de sporadische tussenfilmpjes zijn de stemmen wel wat beter.
Magna Carta II maakt gebruik van de Unreal engine. Het niveau van bijvoorbeeld Star Ocean haalt het spel niet maar het is best grafisch te pruimen. Wat ik zelf wel een leuk effect vind, bedoeld of onbedoeld geprogrammeerd, is het wazige effect als je in de verte kijkt. In sommige omgevingen geeft dat een surreële schilderachtig effect. Voor de rest is het beetje afwijkende ontwerp van personages en monsters wat deze titel afscheid van overige JRPG's in dit genre. Deze ontwerpen komen van Hyung-tae Kim. Wie? zul je je afvragen natuurlijk. Hyang is een artiest met een stripboek en cover achtergrond. Tevens ontwerpt hij al lange tijd voor de War of Genesis spellen serie. In Korea en ook Japan wordt hij gezien als groot artiest, daar buiten is hij wat minder bekend. Kenmerkend voor zijn stijl is dat zijn ontwerpen niet altijd anatomisch correct zijn. Dit is ook terug te vinden in MCII en dat is één van de dingen die er voor zorgt dat het spel zijn eigen gezicht heeft.
Verhitte gevechten
Originele ontwerpen terzijde is er nog iets wat iets afwijkt van de norm bij MCII. Dat is het vechtsysteem. Gevechten gaan grotendeels in real-time, nou is dat niet zo erg origineel meer natuurlijk maar het combo-systeem/magie systeem wat gebruikt wordt heeft wel een paar originele facetten. De mogelijkheden die elk personage heeft in dit systeem wordt bepaald door welk wapen en daardoor welke vaardigheden tot zijn of haar beschikking staan. Dus voordat ik verder ga over het combo (chainlink) systeem een korte uitleg over de vaardigheden en wapens. Hoewel er meerdere wapens te krijgen zijn voor de personages zijn ze wel onder te verdelen in twee wapentypes per personage. Hoofdpersoon Juto heeft de keuze uit een één handig zwaard of tweehandig. Zephie heeft de keuze uit een oorlogswaaier en een staf. Argo kan kiezen tussen een gigantische hamer of een net zo gigantische bijl en ga zo maar voort. Naast de grafische verschillen betekenen de verschillende types ook andere aanvallen en dus ook andere vaardigheden. Er zijn bij elk personage twee verschillende paden met vaardigheden waaraan je punten kan besteden. Deze punten verdien je elke keer dat je omhoog gaat in level. Het is alleen geen vetpot die punten dus lukraak punten uitgeven is niet echt aan te raden. In ieder geval is het het beste om de keuze te maken voor één van de twee paden.
|
- Leuk gevechtssysteem
- Aardige vormgeving
|
- Kunstmatige intelligentie is matig
- Weinig origineel
- Te missen missies en wapens
|
|
Goed |
MCII bewandelt geen originele en inmiddels ietwat uitgeholde paden. Het verhaal is vrij standaard, de personages -persoonlijkheden zijn ook al duizend en één keer langs gekomen. Toch zijn er wel nuances die van MCII een interessante titel maken. Het combo gerichte gevechtssysteem is best vermakelijk. Grafisch is het geen hoogstandje maar het spel heeft vrij interessant vormgegeven omgevingen en is daarom de moeite als je een vermakelijke JRPG wilt spelen. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
