Gepost door Mirik Smit op 13 februari, 2010
XBW Review: Dante’s Inferno
Ben je een echte lezer dan ben je ongetwijfeld bekend met het werk van Dante Alighieri genaamd ‘De Goddelijke Komedie’ in het Nederlands. In dit epische gedicht daalt de goede man af in de verschillende lagen van de hel met een heuse gids, genaamd Vergil. Bij Electronic Arts’ Visceral Games studio zagen ze al jaren een prachtig spel in dit beroemde werk en ze gingen dan ook aan de slag met Dante’s Inferno, een hack ’n slash die je alle negen lagen van de hel laat beleven, maar (natuurlijk) flink wat vrijheden neemt met het originele verhaal. Hieronder onze review van de titel.
Jij speelt Dante, een kruisridder die door de kerk naar het Heilige Land gestuurd wordt om de heidenen te slachten onder het mom dat al je zonden dan vergeven worden. Thuis wacht Beatrice op je, je geliefde waarmee je een pact hebt om niet vreemd te gaan. Het leven als kruisridder is echter moeilijk en naast het slachten van onschuldigen raak je ook betrokken bij enkele seksuele escapades. Nadat je uiteindelijk door een heiden in je rug gestoken wordt en geconfronteerd wordt met De Dood en je eeuwige toekomst in de hel, breekt er iets. Dante besluit dat dit niet is hoe het moet eindigen en hij verslaat De Dood en steelt zijn zeis, om vervolgens razend snel terug te gaan naar zijn Beatrice. Zoals je misschien vermoedt begint het verhaal hier al uit zijn eigen weg te gaan! Maar eenmaal thuisgekomen treft Dante Beatrice dood aan. Hij heeft zijn pact met haar verbroken en niemand minder dan de Duivel zelf heeft haar voor zich geclaimd.
Er zit dan ook nieuws anders op dan dwars door het vagevuur te gaan en de negen lagen van de hel te trotseren en Beatrice terug te claimen. Zelfs de duivel zal haar niet van jou kunnen houden!
Dante of War
Als je het spel opstart zul je eerst getrakteerd worden op de introductie, waar je de basisaanvallen van deze hack ’n slash titel onder de knie krijgt, vechtende tegen de heidenen in het Heilige Land, ofwel Acre, wat in het huidige Israël ligt. Deze introductie is kort en als je hierna in een tussenfilmpje van het leven beroofd wordt, begint er gelijk een stoer baasgevecht, met niemand minder dan De Dood zelve. Je hebt nog weinig bewegingen en aanvallen ter beschikking, maar gek genoeg blijkt de dood maar een watje en na wat minuten vechten zul je zijn zeis van hem afpakken en hem op gruwelijke wijze, middels een zogenaamde ‘Quick Time Event’, waarbij je op tijd op de juiste knoppen moet drukken, door de midden hakken.
Hierna begint het allemaal pas in alle ernst. Een kort intermezzo bij Dante’s eigen huis, waar hij Beatrice dood vindt en daarna gelijk een indrukwekkende scene in een kerk, waarbij de kerk ‘afscheurt’ en je de dieptes van de hel in kijkt, waar jij natuurlijk heen wilt om Beatrice terug te halen. Je daalt af in Limbo en later naar Lust, Gluttony, Greed, Anger, Heresy, Violence, Fraud en Treachery. Het ‘afdalen’ is behoorlijk letterlijk genomen en Dante zal moeten platformen en zwaaien aan zijn zeis om af te dalen in nieuwe lagen van de hel. Dit is niet altijd perfect gedaan en menig malen zul je naar beneden vallen omdat de ‘zwaai’-mechaniek en het hele platformen in het spel niet geweldig is uitgevoerd. Slecht kunnen we het ook niet noemen, maar het kent enkele haken en ogen.
De rest van het spel, het hack ’n slash gebeuren, lijkt in alle eerlijkheid vrijwel direct overgenomen van de Playstation titel ‘God of War’. Dit spel zet al jaren de standaard in hack ’n slash games en aangezien wij op de Xbox nog maar een paar van dit soort titels hebben kunnen verwelkomen, is het op zich ook geen groot probleem dat het een Playstation titel direct kopieert. Vrijwel in alle aspecten van de titel zijn de elementen die in God of War te vinden zijn, overgenomen. Zo verzamel je als Dante zielen van de doden en verslagen vijanden om later je krachten mee op te waarderen, zoals dat ook in God of War gebeurt. Ook de fameuze, gruwelijke ‘finishing moves’ in de vorm van Quick Time Events zijn overgenomen uit Sony's bloederige reeks. Dante's Inferno gaat qua ranzigheid zelfs nog enkele stappen verder.
Geniale setstukken
Eigenlijk zijn het allemaal complimenten aan God of War dat Dante’s Inferno er in slaagt om de elementen te kopiëren en toch nog een heel leuk spel neer te zetten. De setstukken van Dante’s Inferno zijn natuurlijk wel behoorlijk uniek en indrukwekkend. De verschillende lagen van de hel hebben allemaal een eigen thema en hun unieke vijanden, die je met verschillende tactieken moet verslaan. Zo zul je in ‘Greed’ dikke monsterlijke lopende ‘monden’ tegenkomen die op je kotsen of kauwen als ze je te pakken krijgen en bevat ‘Anger’ de meest monsterlijke grote demonen. Het is dan ook en waar feest om af te dalen in de steeds donker wordende hel en de eindbazen en verschillende vijanden te ontmoeten. Vooral omdat elke laag er goed in slaagt een unieke sfeer en uitdaging neer te zetten.
Op verschillende moment zul je zelfs de controle moeten nemen over de demonen van de onderwereld en deze tegen hun kameraden moeten gebruiken, of om obstakels te overwinnen, deuren te openen of muren te beklimmen. Dit allemaal terwijl er om je heen bijvoorbeeld een enorme eindbaas te zien is, erg gaaf gedaan. De eindbazen zelf bestaan voornamelijk uit absurde representaties van de Bijbelse ‘Zonde’ die je doorloopt. Zo kom je gigantische monsters tegen met speciale aanvallen en eigenschappen die menig maal flink verbazingwekkend (en gruwelijk!) vormgegeven zijn.
|
- Prachtige omgevingen!
- Gruwelijke monsters!
- Volwassen thema's
- Onderhoudende gameplay
|
- Alles afgekeken...
- Platformen is matig
- Had langer gemogen
|
|
Goed |
Wij hebben ons goed vermaakt met de gruwelijke actie in Dante’s Inferno en raden iedereen aan die op zoek is naar een hele aardige God of War kloon om Dante’s Inferno in huis te halen. Maar pas op, het kent goede en minder goede elementen en zal je helaas niet veel nieuws kunnen bieden op het gebieden van gameplay. Het is te hopen dat de ontwikkelaar de kans krijgt om een vervolg te maken, misschien niet met Dante, maar wel in het hack ’n slash genre, waarbij ze de volgende keer wat meer hun eigen weg durven te gaan. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
goeie review!
Maarja het zou wel vet zijn als ze dat toch lukt!