Gepost door Casper Egas op 22 maart, 2010
XBW review – Aliens vs Predator
Rebellion, de ontwikkelaar achter de bedenkelijke spellen Shellshock 2 en Rogue Warrior komt nu met een vervolg op hun meest succesvolle reeks. Even terugspoelen naar 1994: De Sega Megadrive is de populairste console in Europa, de Super Nintendo is ook zeer succesvol. Maar zij waren niet de enige bedrijven op de markt. Zo was er bijvoorbeeld de Atari Jaguar, de laatste poging van het ooit grootse Atari om de markt opnieuw te veroveren. De Jaguar was al snel uitgestorven, maar niet voordat Rebellion met het voor die tijd revolutionaire spel Alien vs Predator kwam. In 1999 kwam er een succesvol vervolg op het spel, exclusief voor de PC. Zal de ontwikkelaar weer een spel kunnen maken dat de oude glorie weet te herstellen?
De derde gratis?
Aliens vs Predator is een schietspel in het eerste persoonsperspectief dat gebaseerd is op de Alien en Predator films. Het spel heeft drie complete campagnes die elk duidelijk anders zijn om te spelen. Je kunt namelijk spelen met een menselijke marinier, met een Alien en met een Predator. Deze driedeling in campagnes, waarbij je zelf kan kiezen met welk soort ras je begint is duidelijk de kracht van het spel.
De marinier is misschien wel het meest doorsnee personage, maar dat maakt de levels niet minder leuk om te spelen. Als je ooit Doom 3 gespeeld hebt, dan weet je wat voor soort gameplay je kunt verwachten. Je loopt in het donker, met een zaklamp en flares om wat van de omgeving te kunnen zien, voordurend op het puntje van je stoel omdat werkelijk overal Aliens vandaan kunnen komen. Hoorde ik daar wat achter me? Of was het die luchtkoker boven me? De Aliens klimmen op muren, lopen op plafond en zijn zeer snel. Gelukkig heb je sterke afstandwapens die zij niet hebben. Later in het spel krijg je ook nog een gevecht tegen een predator, al zijn allerlei types Aliens de belangrijkste tegenstanders.
In de Alien campagne zie je gelijk dat het spel totaal anders wordt om te spelen. De omgevingen zijn grotendeels het zelfde als in de andere campagnes, al zie je ze in een andere volgorde en vanuit de ogen van een Alien. De Alien kan zoals gezegd, heel snel lopen en overal op klimmen. Het is even wennen om snel over de plafonds en muren te lopen en niet gedesoriënteerd te raken, maar na wat oefening ben je de vrees van iedere marinier. Je hebt geen echte afstandwapens, maar wel sterke klauwen, kaken en een staart, waardoor ieder die te dicht bij je komt zijn einde snel tegemoet kan zien.
Het loont echter om voorzichtig te spelen, bijna als een soort Splinter Cell, je bent namelijk heel snel dood als je even niet oplet. Het is beter om de mariniers te verassen door bijvoorbeeld op het plafond te zitten en de mariniers af te zonderen en dan één voor één uit te schakelen met de gruwelijk uitziende finishing moves. Heerlijk bloederig en erg leuk. Ook is het mogelijk onschuldige burgers te gebruiken om je voort te planten, je zet dan een ‘face hugger’ op zijn hoofd, waarna het slachtoffer langzaam van binnenuit zal worden opgegeten totdat deze op de bekende Alienmanier kan ‘bevallen’.
De Predator speelde ik als laatste. Ik vroeg me af of het niet saai zou worden om weer in dezelfde omgevingen te spelen. Dit bleek niet het geval de zijn omdat het spel wederom zeer anders aanvoelt met de Predator. De Predator is in de minderheid, hij moet het opnemen tegen zowel de Aliens als de mensen. Gelukkig heeft hij het meeste foefjes ingebouwd op zijn futuristische pak en is hij verreweg het sterkste. Zo kan de predator praktisch onzichtbaar worden, kan hij zeer hoog springen, heeft hij infrarood zicht, ijzeren klauwen en tal van andere wapens. Je krijgt echt het gevoel alsof je een jager bent en de mensen de hulploze prooien zijn.
Je springt onzichtbaar van tak tot tak, terwijl een groep mariniers over een bospaadje lopen. ‘Stay alert’ hoor je er één zeggen. Je laat met een speciale vaardigheid een geluid uit de bosjes komen. Waarna een marinier zich naar het bosje begeeft. Je springt stilletjes achter hem en maakt hem af, snel en efficiënt.
Toch is de predator, net als de Alien gebaat bij een voorzichtige aanpak, om zo zijn tegenstanders één voor één uit te schakelen, eveneens op de meest gruwelijke manieren. Zo kun je een marinier doorboren met je ijzeren klauwen en vervolgens zijn hele ruggengraat uit zijn lichaam trekken. Too much, of heerlijk bloederig? Jij mag het zeggen.
De uitdaging van Aliens vs Predator was voor mij precies goed. Er is keuze uit vier niveaus, waarvan de derde (hard) voor ervaren spelers uitdagend is, zonder frustrerend te worden. De ‘nightmare’ modus is alleen voor echte diehards, je krijgt daar namelijk geen opslagpunten, waardoor je nadat je dood bent weer aan het begin van het level moet starten. Dit betekend dat je soms meer dan een half uur opnieuw moet spelen. Spannend? Of toch frustrerend?
|
- Drie campagnes
- Drie keer leuk
- Verfrissend online
|
- Matchmaking werkt niet goed
- Te weinig kaarten online
- Had langer gemogen
|
|
Uitstekend |
Aliens vs Predator is een uitstekend vervolg op de klassieke Alien vs Predator games. De kracht van de formule, drie volledig verschillende campagnes en de daarbij horende rassen is nog steeds aanwezig. Alle drie de campagnes zijn sterk, waardoor er een afwisselend geheel ontstaat. Ook online is veel plezier te beleven aan dit verfrissende spel. Helaas blijft er ruimte voor verbetering doordat de matchmaking niet naar behoren werkt.
|
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
) zo hoor, misschien dan toch maar effies halen 
