Gepost door Yaron Elmaliah op 02 mei, 2010
XBW Review: Super Street Fighter IV
Het was de comeback van het decennium, de revanche van een genre dat op sterven na dood was verklaard. Street Fighter IV zorgde ervoor dat vechtspellen weer de aandacht van de mainstream gamer hadden, iets wat sinds de hoogtijdagen van arcades amper is voorgekomen. Fora leefde op, er ontstonden overal groepjes Street Fighter IV spelers en internet tutorials vonden gretig aftrek. Om te bewijzen dat het geen eendagsvlieg was komt Capcom nu, iets meer dan een jaar later, met Super Street Fighter IV, naar eigen zeggen de ultieme versie van SF4.

Street Fighter IV was een geweldige game, maar niet zonder problemen. De online modi waren te beperkt en de balans was af en toe ver te zoeken, met name door de te sterke Ultra's. Was je aan het winnen, kon één rake Ultra van je tegenstander het tij volledig keren. Het zal voor bijna elke SF4 speler dan ook goed nieuws zijn dat de Ultra's stevig onder handen zijn genomen. Het zal niet vaak meer voorkomen dat je verliest puur omdat je door een Ultra wordt gepakt. Ze doen minder schade, waardoor volledig op de aanval gaan meer beloond wordt dan wachten totdat je je Ultra kan doen en alleen maar in een hoekje zitten. Veel karakters doen ook wat minder schade met hun special moves, waardoor je echt harder zal moeten werken voor je overwinning. Het netto effect hiervan is dat de tendens is om in SSF4 agressiever te spelen, daar dat meer beloond wordt dan in zijn voorganger.
Veel van de tien nieuwe karakters zijn dan ook offensief van aard. Nieuweling Juri is een ware oerkracht, met haar caroussel-kick. Met haar divekick kan je hadoken-spammers flink afstraffen, en voor de geavanceerde spelers heeft ze ook een counter waarmee je kan teleporteren, mits je hem goed timed. De tweede nieuwkomer, Hakan, is een (letterlijk) gladde Turkse olieworstelaar. Hij glijdt rond over het scherm en moet het vooral hebben van grabs en throws. Door hem in te oliën worden zijn moves en verdediging nog sterker, maar hiervoor laat je jezelf wel even open. De overige acht nieuwe toevoegingen komen uit verschillende delen van het Street Fighter canon. Cody en Guy kennen we van Final Fight en de Alpha serie. Adon is net als Sagat een Muai Thai vechter, maar heeft zeker een aparte stijl. Makoto lijkt alsof ze uit de pen van Dragonball artiest Akira Toriyama is gekomen, en is met haar karate moves lastig om onder de knie te krijgen maar dodelijk in de juiste handen. Ninja Ibuki heeft een sterke cross-up game en is behoorlijk snel. Deejay en T Hawk kennen we van Super Street Fighter II, en zullen bekend aanvoelen voor veteranen. Dudley neemt een vleugje Engelse klasse mee naar Street Fighter en is als bokser zeker een waardig rivaal voor Balrog.
Deze tien nieuwe toevoegingen passen allemaal perfect thuis in de game. Het zou makkelijk voor Capcom geweest zijn om gewoon wat shoto-clones toe te voegen, zoals Evil Ryu of Shin Akuma, maar de nieuwelingen hebben stuk voor stuk een unieke functie. Het is dan ook van harte aan te raden om ze allemaal even te proberen, ook als een verstokte Ryu of Ken speler. Ten tijde van schrijven hebben veel spelers deze nieuwe karakters al in hun harten gesloten, te zien aan de hoge frequentie waarmee deze online te zien zijn. Het is een vrij schokkende ervaring om een paar dagen na de release al finaal te worden ingemaakt door een Ibuki speler die een ogenschijnlijk eindeloze combo op je loslaat, kan ik je verzekeren.
Voor alle nieuwe én oude karakters geldt dat ze nu over twee Ultra's bezitten. Deze kunnen behoorlijk van elkaar verschillen. De Russische reus Zangief heeft naast zijn standaard command grab Ultra nu ook een anti-air Ultra, bijvoorbeeld. Ook zijn er veel Ultra's die als counter fungeren, meer voor de geavanceerde spelers weggelegd dus. Weten welke Ultra je tegenstander heeft kan van tactisch belang zijn, alsmede de keuze van jouw Ultra ten opzichte van het karakter van je tegenstander. Weet je dat die veel springt, is een anti-air Ultra misschien wel een goede optie. De animatie's van de nieuwe Ultra's zijn weer lekker overdreven, zoals we gewend zijn van Street Fighter IV. Favoriet is misschien wel Ryu's tweede Ultra, een Shoryuken die enkele seconden tegen de kin van de tegenstander blijft hangen voordat die de lucht in wordt gelanceerd. Ook Hakan's Ultra's, die volop gebruik maken van zijn glibberige lijf, zijn een pervers genot om te zien.
|
- Nieuwe karakters
- Nieuwe Ultra's
- Betere balans
- Meer/betere online modi
|
- Single-player verwaarloosbaar
|
|
 Legendarisch |
Even een opsomming: Nieuwe karakters; nieuwe Ultra's; verbeterde en herbalanceerde gameplay; nieuwe levels (ook nog ja); wat minigames, en uitgebreide online modi. Alles wat beter of meer kon aan Street Fighter IV, is hier aanwezig. Voor ongeveer vier tientjes heb je de beste fighter van deze generatie, en misschien wel één van de beste fighters ooit gemaakt. Wat je krijgt voor je geld is een zeer complete, fantastisch gemaakte game die over vijf jaar nog steeds gespeeld zal worden. Als Street Fighter IV een renaissance van fighting games veroorzaakte, is Super Street Fighter IV Michaelangelo's Sistijnse Kapel. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|