Gepost door Mirik Smit op 06 mei, 2010
XBW Review: Alan Wake
Het heeft jaren geduurd, maar de jongens en meisjes van het kleine team bij het Finse Remedy hebben hun nieuwe franchise, na het verkopen van Max Payne, eindelijk klaar. Max Payne is een shooter die de vertragende, bullet-time naar de videogamewereld bracht en tegelijkertijd een goed en duister verhaal bevat. Kunnen we dezelfde kracht van Alan Wake verwachten? Neem een kijkje naar onze review waarin we de thriller/actietitel onder handen nemen.
Alan, wordt nou eens effe wakker man!
Alan Wake is een bekende detectiveschrijver, hij schrijft boeken over ‘Max Payne’, ook al draagt de hoofdrolspeler uit zijn boeken die naam niet vanwege het eigendomsrecht dat op de Max Payne naam bij Rockstar ligt. Alan heeft na een succesvol boek genaamd ‘The Sudden Stop’, waarin zijn hoofdpersoon sterft, zin in iets anders. Geen detectives meer, maar iets compleet anders. Dit gaat echter niet bepaald vlot en hij en zijn vrouw Alice nemen een vakantie naar het idyllische Bright Falls, een klein Amerikaans stadje dat niet ver van Washington ligt. Aangekomen in dit mysterieuze stadje, waar het prachtige ‘Cauldron Lake’ bekend staat om flink wat mythes en sagen, gaat alles verkeerd voor Alan.
Alice verdwijnt dramatisch op een duistere nacht op een eiland in Cauldron Lake. Alan Wake wordt zeven dagen later wakker met de pagina’s van een document in zijn hand waarvan hij zich niet kan herinneren dat hij ze schreef en waarvan de inhoud voor zijn ogen werkelijkheid wordt. Een duistere kracht staat tussen Alan Wake en het vinden van de verspreide pagina’s van het document, waarin hij misschien kan lezen wat er aan de hand is. Een bizarre en angstaanjagende zoektocht begint, waarbij de duisternis je om elke hoek naar het leven staat.
Lost ontmoet Twin Peaks
Remedy liegt er niet over, Alan Wake is het bastaardkindje van de televisieseries Lost en Twin Peaks, met een vleugje Max Payne en Stephen King in de mix geroerd. Het verhaal van Alan Wake zit vol met ‘verhalen in verhalen’ en complexe kronkels in het plot die constant jouw idee over wat er aan de hand is aan de kaak stelt. Maar naast deze bijzonder mooi in elkaar gezette cineastische ervaring, waarin Alan Wake met zijn vijand de Duisternis, de degens kruist, is het spel in hart en nieren een actietitel met veel verkenningselementen. Zo bestaat een typische missie in Alan Wake simpelweg uit het komen van A naar B in de spelwereld van Bright Falls. Niet, zoals het ooit aangekondigd was, in een open spelwereld, maar in lineaire levels met veel ‘scripted’, ofwel vastgestelde, gebeurtenissen om je angst aan te jagen en te verrassen.
De sfeer van Alan Wake is subliem. De techniek van het spel richt zich compleet op het gebruik van licht en schaduw, zodat een prachtige zomerdag in een duistere en winderige nacht omgetoverd kan worden. Stel je dan ook voor dat je het merendeel van Alan Wake door duistere bosgebieden en de vervallen omgevingen van het dorpje Bright Fall aan het rennen bent met een zaklamp in de hand. Omgevingen zoals een verlaten mijn, een grote boerderij, een toeristisch bezoekerscentrum, het dorpje en het politiebureau zullen de revue passeren. Alles is prachtig en in magistraal detail vormgegeven, waardoor het bijna niet van echt te onderscheiden is. Ook de karakters ogen geweldig, al zijn de gezichtsanimaties niet van bijzonder hoog niveau.
Zoals gezegd is Alan Wake een actietitel waarin licht en duister de hoofdrol spelen. Als Alan Wake ben je uitgerust met een zaklamp en een aantal wapens, zoals een revolver, een shotgun, flashbangs en flares. Zoals je misschien wel begrijpt is de zaklamp jouw trouwste vriend in de duisternis. De bewoners van Bright Falls zijn namelijk overgenomen door de Duisternis en zullen je met man en macht aanvallen. Zelfs levensloze objecten, zoals auto’s, zullen je proberen aan te vallen. Met licht kun je ze echter verslaan en hun onnatuurlijk kracht als sneeuw voor de zon doen verdwijnen, waarna ze als elk ander mens met conventionele wapens uit te schakelen zijn. Het zwaardere geschut in Alan Wake zijn de flashbangs en de flares, die vijanden met prachtige lichteffecten direct kunnen uitschakelen of op afstand houden. Dat is bijzonder handig als je vier of vijf sterke vijanden om je heen hebt staan en je geen kogels meer hebt of je zaklampbatterij het net heeft opgegeven. In dat geval heb je in de mogelijkheid om aanvallen te ontwijken met een mooie animatie die soms de actie vertraagd afspeelt, waarmee je bijvoorbeeld een gegooit mes of slag met een bijl over je hoofd ziet vliegen in slow-motion.
Andere spelelementen zijn het oplossen van wat lichte puzzels, uitvoeren van enkele simpele mini-games om generatoren aan het werk te krijgen en een aantal keren zul je ook in een auto van punt naar punt moeten rijden in de duisternis.
|
- Prachtige graphics!
- Machtige sfeer!
- Leuke gameplay
- Meeslepend verhaal
|
- Gezichtsanimaties niet top
- Geen open spelwereld...
- Had langer gemogen
|
|
Uitstekend |
Alan Wake is een technisch fenomenale actietitel waarvan het verhaal met zo veel aandacht en liefde voor mysterie in elkaar gezet is dat je constant op het puntje van je stoel zit. Het klopt, het is slecht één of twee keer speelbaar en dan heb je het wel gezien, maar die speltijd is wel heel goed besteed. De sfeer van het spel, de drukkende hectische actie, prachtige weerseffecten en een aantal momenten waarin je echte angst voelt, maken het spel de centen meer dan waard. Als je een fan was van Max Payne, Stephen King, Twin Peaks en Lost, dan is dit absoluut verplichte kost en zul je al smullende en trillend van genot elke episode van Alan Wake uitspelen. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
Ben benieuwd hoe angstaanjagend het nu echt is, heb dat nog niet echt ervaren in een game tot nu toe.