Gepost door Lars Hoekstra op 07 mei, 2010
XBW Review: Resonance of Fate
Resonance of Fate is het derde spel van de Japanse ontwikkelaar Tri-Ace op de Xbox 360. Deze studio is ondermeer verantwoordelijk voor het geslaagde Star Ocean: The Last Hope. Is Is het Tri-Ace gelukt om wederom een solide rollenspel te maken?
Resonance of Fate speelt zich af in een niet zo verre toekomst. Er is veel gebeurd op onze groene planeet en daarom is de mensheid verhuisd naar een gigantisch bouwwerk in de lucht. Dit gigantische gebouw bestaat uit verschillende niveaus. Zo leven de rijkelui helemaal van boven en de arme schoffies in het donkere en diepe. Dit vind ik redelijk origineel gevonden en in ieder geval een leuk uitgangspunt voor een typisch Japans rollenspel als Resonance of Fate. Helaas is het verhaal verder niet het sterkste punt van het spel, het speelt zelfs maar een heel kleine rol. Het spel gaat over drie personages (Vashyron, Leanne en Zephyr), die elkaar ontmoeten en samen op premiejacht gaan. Dit is zo goed als het gehele verhaal. Tijdens het spelen vergaar je gaandeweg meer informatie, maar het blijft een minimale rol spelen.
Naast de gebrekkige informatie over de personages, zijn de missies die je moet uitvoeren ook best wel eigenaardig. Je zult verschillende missies doen voor de bewoners op de verschillende niveaus van de spelwereld. Veel missies behoren tot de hoofdverhaallijn maar voegen totaal niets toe aan het verhaal of de voortang daarvan. Denk hierbij aan het brengen van een diamant naar een dik jongetje en wijn halen voor een goed gevormde vrouw. Het spel komt dan ook erg traag op gang met al deze slechte en saaie beginmissies.
Erg handig is dat de missies die je uitvoert verdeeld zijn in hoofdstukken. Elk hoofdstuk bestaat uit één of twee missies die je moet uitvoeren om naar het volgende hoofdstuk te gaan. Daarnaast heeft elk hoofdstuk zijn eigen verhaal dat betrekking heeft op de missie. Helaas zijn veel missies nogal eigenaardig in opzet en bevatten ze geen toegevoegde waarde voor het spel, anders dan de speelduur verlengen. Ik vroeg mezelf dikwijls af waarom ik al deze weinig urgente taken moet voltooien.
Dan zijn er ook nog ‘side quests’. Deze missies komen meestal neer op het simpelweg elimineren van specifieke tegenstanders in een bepaald gebied. Soms blijkt dit echter niet het doel te zijn, waardoor je vaak faalt, doordat je nauwelijks weet wat er gebeuren moet. Vaak zijn de side quests op locaties waar je weleens geweest bent en zul je enkele plekken keer op keer bezoeken. Toch is het wel de moeite waard om alle side quests te doen aangezien je nieuwe items krijgt en daarnaast ook nog eens bonus punten.
Japanse fantasie
De unieke setting van Resonance of Fate zorgt voor een goede sfeer. Het enige probleem hierbij is dat Resonance of Fate grafisch niet bijzonder mooi is. De modellen zijn niet echt scherp en veel omgevingen zijn nogal levenloos. Desondanks is de setting wel geslaagd met unieke kleding, personages en stadjes.
Op het muziekvlak is het wel in orde, de muziek past goed bij de omgeving. Veel fans van Japanse actie-rollenspellen zullen blij zijn dat er gekozen kan worden tussen Japanse stemmen of Engelse stemmen. Persoonlijk zou ik voor de Japanse stemmen gaan, omdat de Japanse humor zo beter overkomt. Veel grappen en typische Japanse dingen zullen toch erg vreemd overkomen als de stemmen op Engels staan. Zowel de Engelse als de Japanse stemmen zijn overigens van redelijk kwaliteit.
Beschadigd
Nog toe ben ik vooral kritisch geweest over het spel. Toch doet Resonance of Fate iets heel goed; Het spel speelt namelijk heel lekker weg. Het vechtsysteem weet beurtelings en ‘real-time’ vechten uitstekend te combineren. Daarnaast zit er ook nog een schadesysteem in het spel dat verschilt per wapen dat je gebruikt. Een pistool of granaat zal normale schade doen terwijl een machine geweer ‘scrap damage’ aanricht. Deze aanvallen richten veel meer schade aan dan normale aanvallen. Echter verliest te tegenstander pas trefpunten als hij door een pistool of granaat is geraakt. Helaas is er weinig variatie in wapens, er zijn namelijk maar drie soorten wapens in het spel.
Elk personage zal tijdens een gevecht maar een bepaalde tijd hebben om zijn of haar actie uitvoeren. Dit verschilt van het normaal schieten op je tegenstander of het uitvoeren van een speciale actie, waarvan er maar één is. Deze actie is essentieel om een moeilijker gevecht te winnen. Het zorgt ervoor dat je veel meer schade kunt doen en je krijgt bonustijd om deze extra schade uit te delen. Indien je deze actie op een specifieke manier uitvoert krijgt je beschikking tot een ‘Tri-Ace’-attack. Hierdoor val je met de drie personages tegelijk de tegenstander aan, vaak met een spetterend vuurgevecht als resultaat.
|
|
- Zeer slecht verhaal
- Grafisch niet indrukwekkend
- Veel herhaling
|
|
Voldoende |
Al met al is Resonance of Fate niet zo geslaagd. Het verhaal is zwak en de gameplay eentonig. Het is zonde om te zien dat het spel, ondanks dat het veel potentie heeft, toch veel steken laat vallen. Was het verhaal interessanter geweest dan had Resonance of Fate mij veertig uur kunnen boeien, nu had ik moeite om het spel uit te spelen. Voor de liefhebber van Japanse actie-rollenspellen biedt Resonance of Fate een frisse manier van spelen, maar verder is er weinig interessants te vinden. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
