Gepost door Yaron Elmaliah op 28 mei, 2010
XBW Review - Red Dead Redemption
Worden wij, als mensen, geschapen door onze omgeving en opvoeding of zijn we gewoon wie we zijn, en kunnen we onze natuur niet veranderen? Dit is het centrale vraagstuk van Red Dead Redemption, Rockstar's GTA-ificatie van de Western. Je hoeft hier niet al te veel bij stil te staan, want met alle vrijheid die Red Dead je geeft kan je je eigen sporen achterlaten in de wereld. Ben je een nobele outlaw of een meedogenloze bandiet?
Jij bent John Marston. Marston wordt door overheidslui op een trein gezet om achter voormalige bendeleden van hem aan te gaan om ze tot gerechtigheid te roepen. Wat ze precies hebben gedaan en waarom Marston ze moet inrekenen is niet meteen duidelijk, maar gaandeweg krijg je steeds meer te weten over zijn verleden.
Maar als je eerst een premiejager wil zijn mag dat ook. Of jaag je liever op wilde dieren, zoals wolven, vogels en herten? Bloemen plukken, vreemdelingen in nood helpen, pokeren in de saloon, een bank overvallen, het kan allemaal. Bijna alles wat je zou willen doen in een open-world western game kun je hier ook daadwerkelijk doen.
They'll never take our freedom
De vrijheid is in het begin van het spel zelfs ietwat overweldigend. Na je eerste paar missies, die je in ware GTA-stijl op een rustige manier in de wereld van de game onderdompelen, kan je al meteen vrijwel overal naartoe, met uitzondering van Mexico, het gebied ten zuiden van de rivier, en het noordoostelijke gedeelte van de kaart, West Elizabeth. Maar vergis je niet, het gebied dat je voorgeschotelt krijgt is al gigantisch. Als je van westerns houdt, is het moeilijk om niet bij elke kleine nieuwe ontdekking een vreugdekreet uit te slaan. De eerste jacht op wilde dieren, en het villen van de prooi. De eerste premiejacht. De eerste aanvaring met een groep bandieten die jouw kleine dorpje in komen rijden. Willekeurige vreemdelingen die je om een dienst vragen. Nog nooit heeft een sandbox game werkelijk zo dynamisch en levend gevoeld, en dat in een vrij levenloos landschap. Het is makkelijk om jezelf een tijdlang te vermaken zonder de verhaalmissies zelfs maar aan te raken.
Maar dit gevoel begint na een tijdje weg te ebben als de nieuwigheid eraf is. In principe is dit Grand Theft Horse. Of je dat als een positief of een negatief punt ervaart zal van persoon tot persoon verschillen, maar mechanisch is er veel hetzelfde. Het schieten is ongetwijfeld verbeterd, maar het dekkingsysteem werkt ongeveer hetzelfde. Door op RB te drukken neemt Marston dekking achter een steen, hek of wagen, maar je bent niet onschendbaar. Als je niet volledig wordt bedekt kun je nog steeds geraakt worden. Als je je wapen trekt met LT mik je automatisch op een vijand waar je crosshair in de buurt hangt, maar er is ook een expert mode beschikbaar zonder enige vorm van automatiek.
De wapens voelen over het algemeen bijzonder goed aan. Het kost zelden meer dan twee of drie kogels om iemand uit te schakelen. Het schademodel zorgt er ook voor dat vijanden realistisch reageren op waar je ze schiet. Raak je een rennende bandiet in zijn been, zal hij vallen, waarna hij opstaat om verder te strompelen. Schiet je hem in zijn andere been, kan hij niet meer lopen en zal hij op zijn knieën zitten. Mik op zijn hand of pistool en hij laat zijn wapen vallen. Als je iemand van zijn paard schiet zal hij soms aan de teugels blijven hangen. Geen andere game zet vuurwapengeweld op zo'n geloofwaardige manier neer. Het zorgt ervoor dat de actie vermakelijk blijft, en dat is maar goed ook, want in nagenoeg elke missie zul je een hoop mensen moeten doden.
Grand Theft Horse
Audiovisueel is Red Dead een pareltje. De Rage-engine van GTA 4 wordt hier gebruikt, en zo te zien heeft Rockstar dit keer het onderste uit de kan gehaald. De texturen zijn scherp en de weidse spelwereld wordt zonder enige vorm van laadtijden op je beeld getoverd. De game verdient een prijs voor beste weerseffecten. Vooral het effect van bliksem is subliem. Vanaf een hoog punt zie je hoe het hele landschap een seconde oplicht om daarna weer te verduisteren, gevolgd door het lage gebrul van het onweer. De zonsopgang en ondergang zijn evengoed prachtig. Soms wordt je gewoon gedwongen om de pracht en praal van de game te bewonderen.
Kwa missies en structuur lijkt Red Dead Redemption erg veel op GTA. Op de kaart staan icoontjes van de mensen die missies voor je hebben, en om de zoveel tijd wordt er een nieuw personage geïntroduceerd die weer nieuwe missies voor je heeft. De taken zijn in het begin vrij gevarieerd. Zo leer je eerst het leven als boer, waardoor je dingen leert als het temmen van wilde paarden met je lasso. Dit doe je door met je lasso een paard te vangen en hem daarna 'in te breken', door te blijven zitten terwijl hij als een hondsdolle in de rondte springt. Denk aan die mechanische stieren op de kermis en je krijgt een idee. Maar het duurt natuurlijk niet lang voordat Marston de problemen weer opzoekt. Je zal vaak genoeg een dorpje vol bandieten moeten leegruimen, of een konvooi beschermen, of op een wagen zitten om achtervolgers neer te schieten. In principe komt het vaak neer op veel schieten, maar de makers weten het zo aan te kleden dat de meeste missies toch uniek aanvoelen.
|
- Levende spelwereld
- Machtige graphics
- Geweldige actie
|
- Multiplayer stelt teleur
- Verhaaltechnisch niet consistent
|
|
Geweldig! |
Red Dead Redemption is niet de perfecte open-world game, maar komt dicht in de buurt. In sommige manieren houdt de nalatenis van GTA 4 de game terug, maar het is moeilijk om te zien wat ze met die engine beter hadden kunnen doen. Het verhaal laat een paar steekjes vallen en de multiplayer valt tegen, maar in wezen is er weinig om echt over te klagen in deze game. De wereld leeft en ademt, de actie is dynamisch en bevredigend, en de game is machtig mooi. Chapeau Rockstar! |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
)
!
Ik moet zelf nog meer spelen om te kunnen oordelen.
Vooralsnog ben ik het wel met de gemiddelde hoge cijfers eens.