Gepost door Casper Egas op 19 juni, 2010
XBW review: Alpha Protocol
Vooraf werd er door sommigen veel verwacht van Alpha Protocol, de spionage role-playing game van Obsidian Entertainment. Het team dat met Knights of the Old Republic 2 en Neverwinter Nights 2 genoeg role-playing ervaring in huis heeft. Ik moet bekennen dat ik niet bij die positieve groep hoorde, ik verwachtte weinig van Alpha Protocol, mede door de vaak lelijke screenshots die naar buiten kwamen. Als een spel grafisch niet deugt, dan is er meestal ook veel mis op andere vlakken. Hadden de optimisten het bij het rechte eind, of blijkt Alpha Protol een rommeltje te zijn geworden?
Geld maakt niet gelukkig
Alpha Protocol is een spionage role playing game. Het verhaal speelt zich op heden ten dagen op verschillende locaties op de wereld (Verenigde Staten, Taiwan, Italië, Moskou en ergens in Saoedi-Arabië ). Je speelt geheim een Amerikaans geheimagent Mike Thorton, die werkt onder de zogenaamde Alpha Protocol code. Deze code is voor geheime missies, die als ze niet goed uitpakken ontkent kunnen worden, waarna de geheim agent in kwestie officieel niet meer bestaat. Je raad het al, al snel komt Mike Thorton in deze situatie, als hij in Saoedi-Arabië na een ongemakkelijke ontdekking plotseling door zijn eigen natie onder vuur wordt genomen. De rest van het spel speel je dan ook als ‘rogue agent’, op zoek naar de waarheid. Tijdens zijn zoektocht ontdekt hij onder andere dat een grote wapenleverancier een koude oorlog wil ontketenen om zo veel geld te verdienen. Het verhaal is extra sterk doordat het een aantal verrassende wendingen kent.
Als de natuur zo lelijk zou zijn, dan had ze pas echt een probleem
Dan maar eens kijken naar de graphics, die springen namelijk erg in het oog, en niet op een goede manier. De omgevingen zijn cliché, maar verder aardig. Met een variëteit in omgevingen, van de woestijn naar het bos en van kantoren tot in een museum. Er is aardig wat tijd gestopt in het vullen van de omgevingen met leuke details. Zo heb je gedurende het spel een aantal schuilplaatsen die vol zitten met luxe, zoals een prachtig interieur en enorme tv’s. Al loopt het hoofdpersonage Thorton wat achter als het gaat om consoles, hij heeft namelijk een Japanse Sega Saturn onder zijn tv staan.
Helaas zien alle omgevingen er zeer gedateerd uit. Als launchtitel voor de xbox 360 was alles oké geweest, maar nu is het allemaal erg achterhaald. De texturen zijn wazig en laden veel te laat in, en de bomen, begin daar maar niet over.
Helaas is dit niet alles dat er schort, want de personages zien er nog slechter uit. Vooral de animaties zijn echt niet meer van deze tijd; houterig en niet vloeiend. Hopelijk zijn de graphics geen graadmeter voor de rest van het spel.
Ik ben maar een rekruut
Alpha protocol is een kruising tussen een schietspel, een sluipspel en een rollenspel. De titel Headhunter (Dreamcast, Playstation 2 en later ook de Xbox) is duidelijk een inspiratie geweest. Het heeft het hart van een RPG, maar kan gespeeld worden als een saaie shooter in het derde persoonsperspectief. Je krijgt natuurlijk de beste spelervaring als je alles uit het spel haalt dat er in zit.
Aan het begin kun je als speler kiezen uit vier rollen: soldaat, infiltrant, technicus of freelancer. De soldaat is vooral goed in knallen, de infiltrant in sluipen, de technicus in vallen zetten en deze onschadelijk maken en als freelancer mag je zelf een combinatie aan vaardigheden kiezen.
Recht toe recht aan knallen is zoals gezegd niet de sterkste kant van Alpha Protocol. Zo is het spel een stuk leuker als je als infiltrant de tegenstanders heimelijk omzeep helpt. Het sluipen werkt goed, misschien zelfs te goed. Zo zijn de tegenstanders allemaal levensmoe, ze kijken niet op of om als je hun vrienden afschiet en laten zich gemakkelijk verrassen. Bovendien zijn bewakingscamera’s eenvoudig te vermijden en krijg je op hoger level wel erg goede vaardigheden tot je beschikking. Zo kun je tijdelijk onzichtbaar worden, waardoor je een hele groep soldaten, één voor één om kunt leggen zonder dat ze het ooit door hebben gehad.
|
- Echte keuzevrijheid
- Sterk verhaal
- Interessante conversaties
|
- Grafisch zeer achterhaald
- Afwerking is matig
- Slechte kunstmatige intelligentie
|
|
Voldoende |
Alpha Protocol is een spel dat een deel van de spelers zeker zal weten te amuseren, maar een deel zal door de vele gebreken snel zijn afgehaakt. Het is dan ook moeilijk tot een eenduidige conclusie te komen. Voor mij persoonlijk waren de pluspunten sterk genoeg om het spel overeind te houden. Waardoor Alpha Protocol een gedateerde, maar vermakelijke spionage role-playing titel is geworden, waarbij keuzevrijheid geen illusie is en die je daarom graag nog een keer met totaal andere keuzes opnieuw doorloopt. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
