Gepost door Yaron Elmaliah op 01 september, 2010
XBW Review: Scott Pilgrim vs. the World
Vroeger was alles simpeler. Er waren slechts twee dimensies, je liep van links naar rechts en mepte alles en iedereen in elkaar. Double Dragon, Streets of Rage, Battletoads, River City Ransom... Iedereen die opgegroeid is met games in de jaren '80 en '90 zal (één van) deze titels wel herkennen. Scott Pilgrim is voornamelijk bedoeld voor gamers die met nostalgie terugkijken op de beat-em-up's van weleer. Sprites, chiptunes en heel veel meppen is waar deze game op is gebouwd.
Het verhaal van Scott Pilgrim, over een jongen die verliefd is op een meisje maar eerst haar zeven 'evil exes' moet verslaan om haar hart te winnen, was bij voorbaat al geïnspireerd door videogames, en dient als uitstekend excuus om alleen of met vrienden (offline only, helaas) de zeven werelden te doorlopen, menig konten te schoppen en haar bazen te verslaan. Dat het verhaal verder niets om het lijf heeft is misschien wel de beste knipoog naar de old-school beat em ups, die zelden meer verhaal hadden dan “red je vriendin/stad/president”.
Dat Scott Pilgrim vs. the World een hommage is aan de 8-bit generatie is vanaf de eerste seconde al duidelijk. De pixel graphics en de chiptune muziek zijn een ode aan simpelere tijden, terwijl ze op een moderne manier zijn uitgevoerd. Het spritewerk van pixelart-goeroe Paul Robertson is simpelweg fantastisch, zeker van de bazen later in het spel. De muziek, verzorgd door punkrock-meets-chiptune band Anamanaguchi is een nostalgisch genot, tenzij je allergisch bent voor blips en bloeps (ofwel onder de achttien). Voor de meeste fans van het NES-tijdperk zal dat waarschijnlijk al genoeg zijn, maar de gameplay blijft er niet voor achter.
Scott Pilgrim mag dan erg retro zijn, achterhaald is het niet. De klassieke beat-em-up formule is aangepast met RPG elementen: ervaringspunten, nieuwe moves leren en geld verdienen om voorwerpen te kopen waar je sterker van wordt. Wordt je steeds ingemaakt door een bepaalde baas of level kan je teruggaan naar een eerder level om sterker te worden, waardoor de game zo moeilijk of makkelijk is als je zelft wilt. Je kan de hogere moeilijkheidsgraden beginnen met je ervaren karakter, waardoor de uitdaging wat beter te pruimen is, of 'vers' beginnnen met één van de drie andere personages. Het opwaarderen van jouw personage werkt zeer verslavend en maakt de hogere moeilijkheidsgraden ook leuker om te spelen, tenzij je een masochist bent.
De gameplay wordt zelden vervelend of te repetitief doordat de levels niet te lang doorgaan en blijven verrassen met steeds meer bizar wordende vijanden, maffe bazen en uniek leveldesign met een hoop interactieve objecten om als wapen te gebruiken. Er zit passie en creativiteit achter elke pixel en animatie en dat is duidelijk te zien aan de vijanden en omgevingen, van gigantische robots op wolkenkrabbers tot een gevaarlijke, vegetarische bassist(!).
Conclusie
Scott Pilgrim is duidelijk voor en door nostalgiefreaks. Of de game ook leuk is voor wat jongere gamers is moeilijk te zeggen, hoewel ik me niet kan voorstellen dat de evenredig mooie en bizarre pixelart hun niet zal aanspreken. De game vermijdt de valkuil waar een hoop moderne beat-em-up's invallen, die van eentonigheid, door de levels en vijanden constant verrassend te houden. Mocht je de demo leuk vinden vanwege de stijl maar nog niet zeker weten of de hele game de moeite waard is: Het wordt alleen maar beter. Voor 800 punten zal je moeilijk meer waar voor je geld krijgen op XBLA.
|
- Geniale pixelart
- Rockende muziek
- Verslavende gameplay
- Veel herspeelwaarde
|
|
|
Uitstekend |
Scott Pilgrim is duidelijk voor en door nostalgiefreaks. Of de game ook leuk is voor wat jongere gamers is moeilijk te zeggen, hoewel ik me niet kan voorstellen dat de evenredig mooie en bizarre pixelart hun niet zal aanspreken. De game vermijdt de valkuil waar een hoop moderne beat-em-up's invallen, die van eentonigheid, door de levels en vijanden constant verrassend te houden. Mocht je de demo leuk vinden vanwege de stijl maar nog niet zeker weten of de hele game de moeite waard is: Het wordt alleen maar beter. Voor 800 punten zal je moeilijk meer waar voor je geld krijgen op XBLA. |
|
0 lezer reviews voor deze titel
|
