Casper Egas | dinsdag 7 Jul 2026, 22:39

Een klassieker keert terug in deze welbekende serie met retrogrades van Arcade Archives!

Gespeeld op Xbox Series X.

Als doorgewinterde gamer, die al meegaat sinds de dagen van de Commodore 64, gebeurt het niet vaak dat er een oude game opnieuw wordt uitgebracht waar ik nooit van gehoord had. Cyber Commando is echter wel zo’n spel. Echt vreemd is dat niet, omdat het gaat om een spel dat alleen in de Japanse arcadehallen te spelen was. Namco was vroeger echt een op de arcade gefocust bedrijf, net als SEGA. Ongeveer gelijktijdig kwamen ze met allerlei revolutionaire 3D-titels begin jaren negentig. Cyber Commando is zo’n coin-op uit 1994, maar dan wel eentje die nooit bekend is geworden. Was daar een goede reden voor of is het gaaf dat zo’n obscure titel eindelijk een tweede kans krijgt?

In de arena

Je speelt met een soort futuristisch voortuig dat boven de grond zweeft. Denk een beetje aan Wipeout, maar dan iets meer tank en iets minder raceauto. Je beweegt je wat moeizaam voort in een doolhofachtige arena. Er is slechts een enkele tegenstander die je moet uitschakelen. De besturing maakt het echter lastiger dan het zou moeten zijn: het is een beetje alsof je met beide sticks een roeiboot bestuurt. Twee sticks naar voren is ook naar voren, maar bijvoorbeeld links naar voren is sturen naar rechts en als je dan ook rechts naar achter doet, dan stuur je extra scherp. De triggers zijn twee verschillende wapens. Munitie raakt snel op, maar is overal in de arena te vinden.

Het kost vaak slechts enkele voltreffers voordat jij of de tegenstander in rook opgaat. Je kunt een beetje proberen te zigzaggen om te ontwijken en moet zeker zelf ook mikken, maar het voelt allemaal wel erg willekeurig aan. Het is meer een gevecht met de besturing dan met de tegenstander. Heb je een tegenstander verslagen, dan krijg je weer volle munitie en is de schade gerepareerd en dan komt gelijk een nieuwe tegenstander de arena in. Na drie kills ga je naar een ander doolhof en na nog eens drie tegenstanders afgemaakt te hebben kom je in een arena met eindbazen. Voordat je die allemaal weet te verslaan ben je al tientallen keren zelf opgeblazen. Maar ja, nieuwe virtuele muntjes erin en je kunt het nog eens proberen.

Grafisch hoogstandje?

Voor 1994 ziet Cyber Commando er goed uit. 3D tanks en omgevingen, met texturen. Er is een goede hoeveelheid aan verschillende voertuigen, elk met eigen wapens en natuurlijk een eigen uiterlijk. De designs zijn best cool, maar ook wel heel erg van de tijd. Jammer genoeg is er geen noemenswaardige muziek of andere audio, waardoor het spel wat leeg aanvoelt.

Conclusie

Ik vind dat Cyber Commando erg snel gaat vervelen en frustrerend is. De basis is te simpel en de besturing niet fijn. Met een uurtje zullen de meeste mensen er wel een beetje klaar mee zijn, is mijn verwachting. Voor 17 euro is dat geen goede deal. Ik vind het oprecht tof als dit soort obscure arcade games een kans krijgen, maar Cyber Commando kun je met gerust hart weer in de vergetelheid laten verdwijnen.