Casper Egas | maandag 21 Sep 2026, 1:06

Het balletje rolt weer verder in NBA 2K27 op je Xbox Series S of X!

Opgewarmd

Ik was eigenlijk meteen teleurgesteld toen ik begon aan NBA 2K27. De zelfde lamme presentatoren zijn er nog, de modi zijn nog steeds hetzelfde, het commentaar is als voorheen, de presentatie ook en het spel ziet er nauwelijks mooier uit. Ook de keuze van een paar jaar geleden om het schieten vooral af te laten hangen van de vaardigheden van de speler zelf, is doorgetrokken. Ook alle flauwe inlogbonussen, boosts en microtransacties zijn nog van de partij. Nieuw is dat de MyPlayer modus nu met een Running Mate, coöperatief gespeeld kan worden. Daarnaast, zijn alle teams vanzelfsprekend geüpdatet voor het komende seizoen.

Kom maar op met die onvoldoende dan? Nee joh, NBA 2K heeft echt een hele sterke basis. Er is een reden dat men nauwelijks meer iets durft te veranderen. Het zijn gewoon hele strakke basketbalspellen, maar dan wel voor de gevorderde spelers. Het is niet het soort spel waar je heel makkelijk in stapt. Dat is ook nu niet veranderd. Er is wel een nieuwe online lobby voor beginnende spelers, die er zeker voor zorgt dat je niet gelijk van het veld gespeeld wordt.

Goed timen

Het basketballen zelf is dus nog steeds erg leuk. Het voelt echt als een goede benadering van de echte sport. Daardoor is het verslavend om te spelen en kun je zondermeer tientallen uren zoet zijn met de grote hoeveelheid content die het spel biedt. Toch ook hier een paar kritische noten. Na zoveel jaren moet het spel namelijk echt de crème de la crème zijn geworden. De stadions zijn prachtig, de gezichten zijn ook weer wat vooruit gegaan, maar de animaties eigenlijk niet. Daardoor bewegen de spelers toch een beetje vreemd. Vooral als je allerlei plays gaat callen ziet het er soms chaotisch en weinig vloeiend uit. Dat zou niet mogen gebeuren.

Een ander probleem voor mij is de focus op het timen van het schieten. De makers van het spel zien het liefst dat je alles doet met de rechter stick, maar voor mij heeft dat nooit echt lekker gevoeld. Dus ik kies liever voor de knoppen. De schotmeter ziet er overzichtelijk uit en toont duidelijk het verschil tussen een makkelijk en een moeilijk schot, met een groter groen stuk waar je in moet timen. De vaardigheden van de basketballer worden daarin meegenomen, want natuurlijk kan niet iedereen even goed een driepunter schieten of een bal keihard dunken. Ja, zelfs bij het dunken is de timing relevant. In de basis is het idee goed, want je hebt het echt helemaal zelf in de hand of je een schot raakt of mist. Maar toch ben ik er niet helemaal happy mee. Voor als ik met een vaste speler speel dan werkt het prima, maar als ik met veel verschillende spelers uit verschillende teams speel, dan gaat er iets mis. De ene speler heeft namelijk totaal andere animaties dan de andere, waardoor ook de timing totaal anders wordt. Je moet zo snel kunnen reageren op de snelheid van de specifieke speler, dat het haast ondoenbaar is. Dan voelt het timen ineens niet meer zo fair.

Zoveel te doen!

Eigenlijk alle modi van vroeger kun je weer spelen: een league managen, een seizoen spelen, MyTeam spelen met verzamelkaarten en het verhaal van de MyPlayer beleven. Dit keer kun je ook overal met vrouwen spelen, zelfs in MyPlayer. Dit levert soms wel gekke situaties op, met vrouwen die mannelijke basketballegendes er helemaal uitspelen. Ik zou het persoonlijk liever gescheiden houden.

Veel mensen zijn fan van de MyPlayer modus, waarbij je een zelfgemaakte speler een avontuur beleeft en je ook echt alleen die speler kunt besturen. Deze verhaalmodus gaat naadloos over in de stad, waar je andere online spelers treft. Je kunt daar kleding kopen, trainen en natuurlijk aan tal van soorten matches deelnemen. Of het nou wedstrijdjes voor beginners is, straatbasketbal vol trucjes of serieuze wedstrijden voor gevorderden, je kunt het in de stad allemaal vinden. Dit jaar vind ik het erg fijn dat alle locaties een stuk dichter bij elkaar te vinden zijn en je niet meer een hele (matig ogende) stad hoeft door te sjokken.

Ook het verhaal heeft mij positief verrast. Meestal zit het zo vol clichés en lange onzinnige conversaties vol straattaal, dat alle wil om te leven bij mij verdwijnt. Dit keer is er veel minder gedoe en komt het verhaal, waarbij je als speler terug komt na een grote blessure en je een weg moet vinden door de G League om zodoende een plek in de NBA te behalen. Het verhaal laat vooral de spanningen en de lol in de teams goed zien en ook de conflicten met de plannen van de coach, die niet altijd aansluiten bij jouw eigen ambities. Ook leuk is dat je regelmatig trainingen voorgeschoteld krijgt die je daadwerkelijk nuttige, geavanceerde vaardigheden aanleren. Ondanks dat ik de serie al erg lang speel heb ik daar toch echt wat van geleerd!