Casper Egas | maandag 26 Nov 2018, 13:56

De serie kennen we inmiddels al een tijdje, maar deel 4 van de bekende Valkyria Chronicles wist ons wel heel erg te verrassen! Lees hier onze recensie.

Review

Rating 9/10
User rating 0/10
  • Veel diepgang
  • Prachtige grafische stijl
  • Uiterst strategisch
  • Weinig flow en wel erg Japans

De eerste Valkyria Chronicles kwam al tien jaar geleden uit op de Playstation 3, maar is onlangs nog opnieuw uitgegeven voor de Playstation 4 en Switch. Vreemd genoeg zijn het tweede en derde deel alleen uitgebracht op de PSP en het derde deel zelfs alleen in Japan. Daarna verscheen Valkyria Revolution op de Xbox One en PS4, maar dat deel viel erg tegen en liet de strategische roots achter zich. SEGA heeft de boodschap begrepen en heeft nu het vierde deel wereldwijd op alle moderne consoles en op de PC uitgebracht. Valkyria Chronicles 4 grijpt nu volledig terug op de turn based strategy gameplay uit het origineel.

REVIEW

De eerdere delen (op het derde na) heb ik wel wat gespeeld, maar ik ben er niet aan verslingerd geraakt. In theorie is het de perfecte serie voor mij. Ik houd enorm van turn based strategy games, zoals bijvoorbeeld de Shining Force-serie of Panzer General. Ook vind ik het Tweede Wereldoorlog-thema in een alternatief universum aansprekend, maar op de een of andere manier pakte het mij niet zo snel. Met Valkyria Chronicles 4 was dat aanvankelijk ook zo, maar dit keer pakte ik door voor deze recensie, waardoor ik het licht zag.

Japans verhalenboek

Valkyria Chronicles 4 wordt gepresenteerd aan de hand van een notitieboek, dat per paneel een stukje verhaal vertelt dat in het verleden gebeurd is. Een deel van de panelen zijn volledig geanimeerde tussenstukken die er erg goed uitzien, maar de meeste panelen zijn simpel geanimeerde gesprekken tussen personages. Er zijn enorm veel personages en de gesprekken kunnen lang zijn. Je hebt een boel terugkerende hoofdpersonages, maar ook alle onbelangrijke troepen krijgen hun momenten. In de basis is het leuk dat iedereen daardoor persoonlijkheid krijgt en dat je de belangrijke personages echt leert kennen. Er zijn echter een paar problemen. Ten eerste start het verhaal heel langzaam op en blijf je maar kijken naar schijnbaar weinig boeiende conversaties tussen personages die je niet kent. Dit effect wordt versterkt door de structuur in losse panelen. Het is regelmatig zo dat je wel drie of vier losse verhaalstukjes moet aanklikken voordat er een missie volgt. Ik vind dat de verhalende stukken aan elkaar vast zouden moeten zitten, omdat het tempo nu uit het spel gaat.

Een ander probleem is de aard van de personages en het verhaal, want deze zullen niet iedereen aanspreken. Het verhaal speelt zich parallel af aan het verhaal van Valkyria Chronicles (1), je kunt zelfs de hoofdpersonages uit dat deel spelen. Het is heel duidelijk dat de spelwereld een alternatieve versie van Europa is, met veel bekende namen van steden (zoals Emmen en Edinburgh) en dat het verhaal gaat over een alternatieve versie van de Tweede Wereldoorlog. Om specifiek te zijn, gaat het over operatie Barbarossa in de Sovjet-Unie, met als verschil dat de aanvallende partij (de federatie) hier de good guys zijn en de verdedigers zijn heel duidelijk een kwaadaardig keizerrijk. Het verhaal is boeiend en bij vlagen zeer serieus en emotioneel, maar in typisch Japanse stijl ook soms heel bizar. Ik werd steeds weer uit het verhaal gezogen door kinderlijke ruzies tussen soldaten of vreemde seksistische scenes. Door alle tussenstukken en ongein wordt het tempo nog verder verlaagd. Dit kun je overigens nog verder versterken door optionele bijverhalen en skirmishes.

De personages zien er echter erg tof uit en zijn direct herkenbaar. Alles in Valkyria Chronicles heeft daardor enorm veel persoonlijkheid. Grafisch oogt het als een aquarel met potloodtekeningen eroverheen. Alles is weergegeven in technisch simpel 3D, maar ademt stijl. Ook bij de personages zie je de Japanse makelij zeer sterk terug. Personages zijn vaak cliché en over the top. De Engelstalige stemacteurs doen wel een erg goede job en er is zelfs een optie om de originele Japanse acteurs te horen. Ook de begeleidende, ietwat orkestrale muziek past prima bij het spel.

Ik ben van mening dat het verhaal nog beter had geweest als de serieuze toon beter was vastgehouden en het spel zich af had gespeeld in de echte wereld in de echte Tweede Wereldoorlog. De fantasiewereld voegt in dit geval wat mij betreft weinig toe.

Geweldige strategie

Valkyria Chronicles is een spel dat echt heel toffe gameplay heeft. Je wordt niet aan je lot overgehouden, maar krijgt beetje bij beetje nieuwe vaardigheden en optie voorgeschoteld. Hierdoor word je nooit overweldigd en kun je wel echt diepgaand en strategisch aan de slag. Je maakt voor elke missie een selectie van troepen (een stuk of tien) met elk een eigen persoonlijkheid en eigen vaardigheden en bewapening. Alles aan de bewapening kun je aanpassen en ontwikkelen, personages worden meer ervaren, en je kunt zelfs voertuigen gebruiken. Personages kunnen permanent dood gaan, maar dit is niet snel het geval. Hierdoor raak je na tientallen uren spelen echt gehecht aan jouw team.

Missies spelen zich in beurten af. Je kunt in jouw beurt een aantal actiepunten gebruiken om eenheden te selecteren en om opdrachten te geven. Wanneer je een personage kiest, kun je aan de hand van een balkje zien hoe ver hij of zij nog kan lopen, en daarnaast kan hij of zij een maal aanvallen. Dit gedeelte van het spel is echter niet statisch, zoals in veel van dit soort spellen het geval is. Tegenstanders zullen wel degelijk op je schieten terwijl je loopt. Je moet daardoor slim kiezen wie je eerst laat bewegen en waar de dekking te vinden is. Ook geeft het druk, want je moet niet te lang wachten met schieten. Het richten voelt echter wel wat lomp aan, waardoor het een extra handicap wordt als je snel een headshot wilt maken.

Zelfs na vele missies blijft het spel echter zó ontzettend leuk om te spelen. Ik zou zeggen, het wordt steeds leuker! De basis staat als een huis. Er is ook genoeg te doen om je tientallen uren zoet te houden. Soms vond ik wel dat ik ertoe gedreven was te stoppen en later weer verder te gaan. Dit komt deels door het verhaal zonder goede flow, maar ook doordat het herspelen van mislukte (lange) missies niet erg motiveert. De moeilijkheidsgraad is overigens wel fair.

Valkyria Chronicles 4 is geen spel dat je snel eventjes kunt oppakken. Je moet echt voor dit spel gaan zitten en je even door de langzame verhaalstukken worstelen. De strategische gameplay is het namelijk meer dan waard en ook het verhaal wordt na verloop van tijd wel boeiend. Audiovisueel is het spel ook erg sterk en prachtig gestileerd. Ben je niet vies van wat Japanse gekkigheid en heb je een dosis geduld, dan zal dat zich hier dubbel en dwars uitbetalen.

Reacties

BiohazardSEGA 1 week,6 dagen geleden

Ik vraag me bij veel diepgang altijd af of hij niet te hardcore is... bij de eerste vond ik dat wel meevallen bijvoorbeeld :)

Login of registreer om te reageren.