Joeri Tits | woensdag 11 Nov 2026, 1:05

De plicht roept weer in Modern Warfare 4!

Review

Rating 9/10
User rating 0/10
  • Vertrouwde multiplayer
  • DMZ verrast
  • Interessant verhaal
  • Te weinig Mads Mikkelsen
  • Nog geen legendarische multiplayer maps

Gespeeld op Xbox Series X.

Activision komt na twee versies van Black Ops met een nieuw deel in de Modern Warfare-serie. Dit keer zit Call Of Duty niet meer standaard in Game Pass. Is het de aankoop waard?

REVIEW

Singleplayer

Laten we even eerlijk zijn: voor velen van de Call of Duty-community is de campaign maximaal een leuk extraatje. Activision weet dit ondertussen maar goed genoeg en brengt daarom de singleplayer enkele dagen eerder uit. Hierdoor heb je een leuk aperitiefje vooraleer het hoofdgerecht, de multiplayer, en desserts in de vorm van Warzone en DMZ. Toch kan een reviewer natuurlijk de singleplayer niet langs zich neerleggen. Dit wil ik ook zelf niet, de singleplayer is vaak één grote blockbuster en de ideale manier om het nieuwe deel te leren kennen.

Na enkele campagnes die om verschillende redenen niet aansloegen, lag de lat voor Modern Warfare 4 opnieuw behoorlijk hoog. Om al meteen met de deur in huis te vallen: deze singleplayer levert één van de beste verhalen van de laatste jaren af. Het kan zelfs misschien tippen aan de gemiddelde film op Netflix.

Infinity Ward kiest deze keer voor best een verrassende setting: het conflict tussen Noord- en Zuid-Korea. Gelukkig krijg je eerst een recap van de vorige games. Alle oude bekenden, zoals Price en Ghost, kunnen uiteraard niet ontbreken. Daarnaast komen een paar leuke nieuwe personages aan bod. Wat opvalt is dat je in eerste instantie eigenlijk twee verhaallijnen krijgt. Enerzijds de eerder aangehaalde Koreaanse kwestie en anderzijds het verhaal rond hoofdzakelijk Price die als een soort van verguisde actieheld op zoek gaat naar de waarheid. Hierbij speel je al snel in één of andere nachtclub om dan even later weer als hulpje een Koreaans dorp met de grond gelijk te maken om een verrader te vinden. De verhaallijn van Price voelt soms wat atypisch aan. Hij speelt helemaal alleen en dat zijn we niet gewoon in deze reeks. Al bij al heb ik mij hierbij zeker geamuseerd, maar de afwisseling met de echte oorlogsvoering in Korea mocht er zeker zijn. Dit is op-en-top Call of Duty.

Dit is misschien het enige minpunt. Call of Duty speelt, buiten dat Price er echt alleen voor staat, vooral op veilig. Gelukkig voelt de gameplay enorm vloeiend aan en hebben de wapens echt impact. Vijanden reageren vrij realistisch en de tussenfilmpjes en de acties die op een blockbusterachtige manier gebeuren zijn weer op het niveau zoals we van de reeks gewoon zijn.

Natuurlijk kan ik in deze review niet voorbij de aanwezigheid van Mads Mikkelsen. De Deense topacteur zou een geweldige vijand kunnen zijn, maar helaas komt hij te weinig op de voorgrond. Dit is jammer en ik was hier ook wel over verbaasd.

Multiplayer

Het feest van herkenning gaat door in de multiplayer. Call of Duty borduurt, ergens ook logisch, op het succes waarvoor miljoenen spelers elk jaar terugkeren.

Afgelopen twee jaar was het Black Ops die de plak zwaaide, maar de terugkeer naar Modern Warfare zorgt voor een klein beetje een andere aanpak. De gameplay is net wat trager geworden en hierdoor worden positionering en jouw schietkwaliteiten net wat belangrijker. Bij de start zijn er twaalf maps, maar we weten allemaal dat er doorheen het jaar nog maps gaan bijkomen. Wellicht gaan dit ook weer maps zijn die we al eerder hebben gespeeld. Modern Warfare 4 kent bij de start geen mappen die mij iconisch lijken te worden, maar er valt ook geen enkele echt tegen. Mumbai bijvoorbeeld is enorm kleurrijk en interactief. Zo komt er wel eens een trein voorbij. Transit 213 voelt dan weer meteen chaotisch aan. De gekende speltypes zijn weer van de partij en met Kill Block hebben we mogelijks een nieuwe favoriet van de fans. Deze variant van Gun Fight verandert de wapens van de spelers en de map per twee levels, waardoor je altijd wat anders speelt. Wat wel jammer is, 2vs2, zoals in andere jaren, is nog niet mogelijk en het is ook op dit moment enkel in core speelbaar. Andere nieuwe speltypes zoals Inflation combineren speltypes uit Warzone, search and destroy en Counter-Strike, maar zijn nog niet stevig genoeg om lang boeiend te blijven.

DMZ

In plaats van zombies krijgen we DMZ voorgeschoteld. Op deze grote map kunnen we in team opdrachten voltooien; loot verzamelen en proberen op tijd te extracten. Hierbij zijn er interessante verhaalmissies, zoals het evacueren van een in een ziekenhuis liggende Aziaat tot missies waarbij je ook andere teams moet uitmoorden. Voor de fans van Warzone is gaat dit absoluut een succesverhaal worden.

Conclusie

Call of Duty: Modern Warfare 4 brengt geen extreme veranderingen, maar is weer een mooi volledig pakket van allerlei verschillende interessante speltypes. De Multiplayer en DMZ zullen velen dit jaar weer uren voor hun televisiescherm houden. De multiplayer is net wat trager als andere jaren, waardoor andere zaken belangrijker zijn geworden. Buiten deze wijziging, merk ik echter weinig verschil. DMZ daarentegen is absoluut een voltreffer voor de fans van Warzone en extractionshooters. Op dit moment zijn er zowel in de multiplayer als in DMZ voldoende te doen, maar de aanvullingen de rest van het jaar zullen ervoor kunnen zorgen dat we één van de beste Call of Duty’s hebben van de afgelopen jaren. De singleplayer stuurt je heel de wereld rond met Price, maar combineert dit met de grauwe Koreaanse oorlog tot een onderhoudend geheel.

Reacties

Login of registreer om te reageren.