Joeri Tits | Sunday 29 Mar 2026, 22:04

Styx is weer terug op je Xbox!

Gespeeld op Xbox Series X.

Er zijn zo van die gamereeksen die je als recensent op één of andere manier bijblijven. Zo is The Talos Principle een gamereeks die mij nauw aan het hart ligt, maar nooit een groot publiek gaat bereiken. Styx is ook zo eentje. Ooit gespeeld in afwachting van een nieuwe Assassin’s Creed via het inmiddels afgeschafte Games With Gold en heb mij er, ondanks de gebreken, toch enorm mee vermaakt. Ook het tweede deel gaf mij, ondanks de gebreken, veel plezier. Dat er na negen jaar een nieuw deel ging uitkomen, heeft mij dan ook verrast. Of Styx: Blades of Greed mij ook kan bekoren, lezen jullie hier.

Onverwacht weerzien

De reden waarom de aankondiging van Styx: Blades of Greed deed verrassen was om verschillende redenen. Styx komt van ontwikkelaar Cyanide en valt sinds 2018, dus na de laatste game, onder de vlag van Nacon. Het spel was geen groot succes of een personage dat naar voren werd gedragen. Zeker niet nadat de ontwikkelaar vooral probeerde te scoren met nichesport en racegames en het totaal mislukte Lord of The Ring-game Gollum. Daarenboven liep Styx, ondanks dat ik er dus van hield, technisch een jaar of vijf achter. Dit kan je in 2026 natuurlijk niet meer maken.

Styx blijft gelukkig Styx

Om met de deur in huis te vallen: het personage Styx is nog steeds zoals we gewoon zijn. Zowel het hoofdpersonage als de aard van het spel is hetzelfde gebleven. Voor wie de reeks niet kent, Styx is een groene kleine grofgebekte Goblin. In dit derde deel dient hij op zoek te gaan naar de geheimen achter Quartz. Dit blauwe drankje zorgt voor kracht, wat natuurlijk interessant is voor alle groeperingen van mensen, orks en elfen. Voor welke kans kiest Styx? Voor zichzelf natuurlijk! Wie de reeks kent, zal niet verrast zijn over het antwoord, maar voor wie de reeks nieuw is, lijkt dit een beetje vreemd. Het is wel leuk om de achtergrond te volgen. Styx is zelf een spin-off van RPG Of Orcs And Men, maar je dient zeker geen diepgaande informatie te hebben om het spel onderhoudend te vinden. Styx is gewoon een eigenwijs mannetje dat voor eigen profijt gaat en dit zorgt voor grappige momenten in de wat een voor de rest serieuze fantasywereld.

Grote gebieden te verkennen

Het spel Styx is daarentegen ook nog steeds hetzelfde. Styx heeft de gave om als een ware acrobaat van het ene schavotje op het andere te springen om dan weer een geniepige moord te plegen nadat hij als een rat doorheen een of ander gracht- of buizensysteem zijn weg gevonden heeft. Zoals een echte stealthgame betaamt is het de bedoeling om zo onopgemerkt mogelijk gebruik te maken van de alternatieven die de spelwereld Styx geeft. Dit is ook meteen het grootste pluspunt van het game. In het verleden had Styx al relatief veel vrijheid met redelijk grote levels. In het nieuwste deel speel je vooral in drie gebieden. Hierdoor leer je de setting kennen en kan je deze naar je hand proberen te zetten. Inderdaad, proberen. Styx is geen gemakkelijk game en je bent nogal snel in gevaar. Styx is niet echt krachtig, waardoor een gevecht aangaan het laatste is wat je wilt proberen te doen. Het wordt echter nooit irritant door een simpele optie. Je kan het spel opslaan wanneer je wilt. Hierdoor geeft de ontwikkelaar je de vrijheid om zaken te proberen en dit houdt het interessant. Ook heeft Styx een paar nieuwe attributen om vrij te spelen zoals een grabling hook. Door veel in dezelfde locaties te spelen geeft dit soort zaken je nieuwe mogelijkheden om ergens te geraken waar je voorheen niet op kon. Oude krachten zoals jezelf onzichtbaar maken zijn terug en worden nooit saai. Quartz zorgt er dan weer voor dat je de mogelijk hebt van mind control van de vijanden. Beetje een vreemde keuze, want net zoals in de eerdere games is de AI van de tegenstand regelmatig ondermaats. Veel mind om te controllen is er dus niet. Dit blijft een beetje het manco van het game. Het game voelt nog steeds op bepaalde vlakken gedateerd aan. Het game ziet er op het eerste zicht mooi uit, maar soms ontbreekt het in de details. Daarnaast zijn er grafische fouten, waarbij wel eens iets durft te poppen of te trillen in de omgeving. Het meest storend is de besturing van Styx. De besturing heeft stappen gezet, maar hij durft wel eens iets te doen wat niet de bedoeling was. Kan dit misschien ook een reden zijn waarom we zo veel als we willen mogen opslaan?