Casper Egas | Wednesday 1 Apr 2026, 23:09

Na Soul Reaver is nu ook Defiance terug op je Xbox!

Gespeeld op Xbox Series X. Ook beschikbaar op Xbox One.

Alle spellen in de Legacy of Kain franchise vormen samen een groot coherent verhaal. Defiance is het (voorlopig) laatste deel, en vormt dus het slot van het verhaal. Oorspronkelijk kwam het spel uit in 2003 op de PS2 en Xbox, maar nu is er, zoals zo vaak tegenwoordig, een remaster. Het gaat niet om een volledige remake, maar meer om een stevige lik verf, waardoor het risico op de loer ligt, dat het spel na meer dan twintig jaar gedateerd aan zal voelen. Ook ten tijde van de release was er al kritiek op Defiance, dus het is nog maar de vraag of het nu wel de harten van spelers zal weten te veroveren.

I'm a vampire, you're a vampire too

In tegenstelling tot eerdere Legacy of Kain en Soul Reaver spellen, speel je nu afwisselend met Kain en met Raziel. Dit wordt doorgaans afgewisseld per chapter, waarvan er dertien zijn. Vaak kom je zelfs op dezelfde locaties, maar dan met een tijdsverschil van 500 jaar. Het verhaal gaat grofweg verder waar Soul Reaver 2 eindigde. Je krijgt dus spoilers voor je kiezen als je de eerdere delen niet gespeeld hebt. Ook is het voor beginners nogal lastig om meteen te begrijpen waar het vrij ondoorgrondelijke verhaal precies over gaat. Je krijgt wel de intro van het origineel te zien en je kunt geschiedenisboeken bekijken maar al met al is dat een matige introductie voor nieuwe spelers. Ik wil echter ook niet zeggen dat het onoverkomelijk is, want ik heb zelf ook niet alle delen gespeeld en kon uiteindelijk de draad wel te pakken krijgen.

Ik zal proberen een korte samenvatting te geven. Kain was ooit een nogal nare edelman, waarna hij vermoord werd. Hij bleef echter niet dood en kwam weer tot leven als een vampier. Hij nam wraak en werkte zich op als de leider van de vampiers. Op een dag kreeg een van zijn luitenanten, Raziel, prachtige vleugels. Kain zag hem als een bedreiging en liet zijn vleugels breken en gooide hem in The Abyss. Raziel stierf echter niet en ging als een vreemd soort kruising tussen een geest en een vampier door. Ze hebben echter ook iets gemeenschappelijk: ze hebben het zwaard Soul Reaver, dat bij Raziel en spirituele vorm aanneemt en bij Kain een fysiek object is. Het is tevens de enige manier waarop Raziel voorgoed gedood kan worden. De rol van beiden in het universum is echter onduidelijk. Zijn ze vijanden van elkaar of bewaren ze juist de balans? Zijn ze helden of kwaadaardige wezens? Heeft Raziel echt een vrije wil, of volgens ze allebei slechts hun lotsbestemming? Al met al is het verhaal zeker een van de sterkere kanten van de franchise.

Opnieuw tot leven gebracht

Wat heeft men gedaan of Legacy of Kain: Defiance weer nieuw leven in te blazen? Alle omgevingen hebben nieuwe texturen en soms ook iets meer detail. De belichting is ook anders, maar niet per se altijd beter. Over het algemeen zien de levels er echt wel beter uit, maar ogen ze niet als een moderne game. De personages hebben meer aandacht gekregen en maken echt een grote sprong. Het is gaaf om te zien dat ze echt het niveau van de tussenfilmpjes van vroeger halen. Ook leuk is dat je allerlei skins voor Raziel en Kain kunt vinden, zodat je er bijvoorbeeld uit kunt zien zoals Raziel er als vampier uitzag of zelfs als Kain toen hij nog een menselijke edelman was. Een andere goede toevoeging is de mogelijkheid om van cameraperspectief te wisselen. Vroeger was dit alleen een soort zicht van schuin bovenaf maar nu kun je ook een meer gebruikelijk derde persoons perspectief kiezen. Alsnog is de camera niet top, maar ik vind het een hele verbetering. Leuk is dat je niet alleen makkelijk van perspectief kunt wisselen, maar ook tussen de nieuwe en de oude graphics. Ook de veel mooiere interface valt dan gelijk op. De ingesproken stemmen, die niet zijn veranderd, zijn overigens erg sterk!

Verder blijft het spel eigenlijk gewoon hetzelfde als in 2003. Er is wat artwork en dergelijke toegevoegd en je kunt wat rondbanjeren in levels die nooit af zijn gemaakt. Wel aardig voor echte fans, maar verder niet spectaculair. Jammer genoeg is er niets met de gameplay gedaan.

Nog een gang door!?

Het kostte me ongeveer vijftien uur om het spel uit te spelen. Ik heb op zich best lol met het spel gehad, maar toch ben ik kritisch. Ten eerste is het echt onacceptabel dat er zoveel bugs zitten in een remaster. Alle foutjes zouden dan juist uit het spel moeten zijn gehaald. Ik heb meerdere vastlopers gehad en ben vastgeraakt in de omgeving, bovenop een level terecht gekomen en quick resume werkt voor geen meter.

Dat is echter niet het enige probleem, want de gameplay is vaak te eentonig en de omgevingen te herhalend en te verwarrend. Een groot deel van het spel draait om het vechten, maar dat voelt niet meer dan redelijk aan. De tegenstanders zijn vaak hetzelfde en meestal is het gewoon wat op de X-knop rammen en af en toen een keer ontwijken goed genoeg. Bij de bazen is het vaak een stuk uitdagender en de puzzels zijn ook vaak leuk en creatief. Uit Soul Reaver kennen we bijvoorbeeld nog het wisselen van de fysieke wereld naar de geestenwereld. Grafiek is die laatste, met zijn soort blurry echo effect wel wat wennen, maar het geeft ook een leuke dimensie aan de puzzels. De wereld verandert steeds subtiel en je kan dan bijvoorbeeld door tralies heen bewegen, maar juist geen voorwerpen verplaatsen. De leukste delen van het spel, door de iets grotere focus op puzzels, zijn dan ook de levels met Raziel. Kain vecht iets effectiever, maar het verschil in vaardigheden is te gering om het spel genoeg variatie te geven. Het helpt daarbij echt niet dat de levels, typisch voor de tijd waarin dit spel uitkwam, vaak een soort doolhof zijn met vele lange gangen. De stijl is tof, maar alles binnen een level lijkt op elkaar en de kaart is echt matig. Verdwalen hoort er dus bij. Ook is het jammer dat je vaak dezelfde plekken bezoekt met Raziel en Kain, waardoor de variatie verder afneemt.