Casper Egas | Wednesday 24 Oct 2018, 16:40

Een hybride tussen shooters en racing games? Of toch ook weer niet? Lees hier de recensie van Onrush!

Review

Rating 5/10
User rating 0/10
  • Originele opzet in een racegame?
  • Online leuk in grote teams
  • Het originele idee werkt niet
  • Wordt heel snel saai
  • Lelijke muziek
  • Chaotisch
  • Geen lokale multiplayermogelijkheden

Gespeeld op de Xbox One X

Bij Codemasters zal men gedacht hebben, wat maakt shooters zoals Fortnite zo populair? Het creatieve team somde vervolgens een heleboel dingen op en iemand riep, dan moeten we dat ook doen! Een ander zal opgemerkt hebben dat er bij Codemasters geen shooters, maar racespellen gemaakt worden. Wat maakt het allemaal ook uit, we maken gewoon een racespel met al deze elementen erin!

REVIEW

Onrush lijkt op het eerste gezicht misschien wel een soort Motorstorm, maar niets is minder waar. Het is een racespel zonder finishlijn; het enige element uit de racerij dat nog aanwezig is, is dat je met voertuigen snel rijdt. Is dit een gouden vondst, of had men dit idee moeten laten rusten?

Racen... Of toch niet?

In Onrush neem je deel aan on- of offline evenementen. Er is een soort heel losse carrièremodus, die in feite bestaat uit een boel evenementen die achter elkaar zijn geplakt met een paar extra kleine uitdagingen. Daarnaast kun je zelf uitdagingen naar wens instellen en is er een online multiplayermodus. Er staat in het menu ook dat er een ranked online multiplayermodus komt, maar deze is nog niet beschikbaar. Offline multiplayer is helaas totaal afwezig. De evenementen zelf bestaan uit enkele varianten en ze zijn allemaal in teamverband. Zo is er een optie waarbij je met jouw team zo veel mogelijk moet boosten om een collectieve meter sneller te vullen dan de tegenstander, er is een optie om een klok boven de nul te houden door zo snel mogelijk door poortjes te rijden, een optie om bewegende zones te veroveren (ala king of the hill), en een optie waarbij je tegenstanders stuk moet rammen.

Toen ik aan Onrush begon, was ik alle zin bijna meteen kwijt. Ik dacht dat ik een racespel zou gaan spelen, maar dat bleek helemaal niet het geval te zijn. Een beetje boosten met een grote groep bots is niet half zo leuk als net als eerste de finish over komen na een spannende race. Ik moest me er echt toe zetten om door te spelen; werkelijk niets in het spel sprak mij aan.

Op een gegeven moment kon ik echter een knop omzetten en toch wat plezier maken met Onrush. Als je namelijk met andere menselijke spelers gaat spelen, dan is er wel degelijk spanning aanwezig. Het zou echt leuk worden als je met een grote groep vrienden zou zijn en echt als team kan opereren. Ik ken echter geen zeven vrienden met Onrush en ik denk dat ik niet de enige ben.

Van de modi vond ik Switch het leukste. Dat is het evenement waarin je begint op een motor en tegenstanders moet stukrammen en wanneer je zelf stuk gaat, in een steeds zwaarder voertuig mag plaatsmaken. Ben je echter drie keer stukgebeukt, dan tel je niet echt meer mee en wanneer dat voor jouw hele team geldt, dan heb je verloren. Tijdens alle modi ben je vrijwel voortdurend aan het boosten. Afhankelijk van het soort voertuig dat je kiest verdien je boost door verschillende dingen. Een van de belangrijkste bronnen zijn de zwarte neutrale voertuigen die je met een klein tikje al stuk kunt beuken en daarmee boost kan verzamelen. Bijkomend bijeffect is echter dat een toch al chaotisch spel nog veel rommeliger wordt.

Schreeuwende presentatie

De soorten voertuigen, elk met eigen krachten, zijn duidelijk geïnspireerd door populaire online shooters. Ook de personages die je kan kiezen, compleet met outfits en banners zijn vrijwel rechtstreeks gekopieerd. Je kunt nieuwe tricks, banners, outfits en liveries ontgrendelen door middel van lootboxes. Niet meteen weglopen nu, want in elk geval zijn ze alleen gratis te ontgrendelen door het spel te spelen.

Geen van de personages en voertuigen spreken mij aan. Alles is gestileerd, maar dan door een tweede rangs artiest. Het geeft een net niet gevoel. Ook de schreeuwerige presentatie, compleet met chaotische, drukke en onaantrekkelijke muziek wist mij allerminst te bekoren. Grafisch is het spel technisch gezien wel sterk. Zo kon ik op de Xbox One X kiezen voor een snaarstrakke framerate, of voor een acceptabele framerate, maar met een hoge resolutie. Ook zit het spel vol spectaculaire effecten en ontploffingen. Jammer genoeg krijg je deze vooral te zien in slow motion, want elke keer als iemand crasht volgt een lange slow mo (net als bij een kill cam), waardoor je de controle makkelijk verliest.

De tracks zijn heel groot en zitten vol sprongen en muren waar je tegenop kunt rijden. Ze zijn goed ontworpen, maar zien er niet heel realistisch, noch mooi gestileerd uit. Alles oogt wat kaal en onaantrekkelijk. De besturing is gelukkig echt zo slecht nog niet, maar ook nooit uitdagend. Je kunt gemakkelijk bijna de hele race blijven boosten en keihard door de bochten gaan. Er is een goed gevoel voor snelheid. Het maakt het spel in elk gevoel spectaculair en makkelijk voor beginners.

Conclusie

Wat mij betreft hadden de ideeën achter Onrush nooit tot een spel moeten komen. Mijns inziens werkt de mix van alles dat populair is aan shooters en een racespel niet. Je zult echt dit spel in moeten gaan met het idee dat je geen racespel gaat spelen, maar een nieuw soort hybride spel in teams. Online is er met deze mindset wel plezier aan te beleven, maar gezien de verkoopcijfers zouden de servers wel eens snel leeg kunnen lopen.

Reacties

Login of registreer om te reageren.