Tim Colman | Sunday 1 Mar 2026, 12:44

Lees hier de review van deze nieuwe uitbreiding!

In Woolhaven bereikt de winter jouw sekte. Om uit te zoeken waar dit vandaan komt reis je af naar een berg waar je aan de top in aanraking komt met Yngya, de godin van de lammeren. “Ik ben Yngya. Ik bracht ooit winter naar deze landen, maar de bisschoppen hebben me geslacht en laten rotten.” Met deze woorden vraagt de godin om jouw hulp en start jouw avontuur in Woolhaven.

LET OP! Deze review kan spoilers van Cult of the Lamb bevatten. Als je deze game nog niet hebt gespeeld dan moet je jouw zonden overdenken in de hoek en daarna de game aanschaffen zodat je deze review kunt lezen.

Nog meer lammetjes

Het is belangrijk om te weten dat Cult of the Lamb sinds hij is uitgebracht regelmatig is voorzien van kleine updates die nieuwe zaken toevoegden. Denk hierbij aan nieuwe cosmetische voorwerpen, een Sin-systeem waarmee je jouw volgers nog meer kunt kwellen/liefhebben en zaken als een coöp-modus. Al deze updates waren gratis beschikbaar gemaakt door ontwikkelaar Massive Monster. Woolhaven is de eerste betaalde uitbreiding en voegt een hele reeks aan nieuwe zaken toe, van een nieuw gebied tot aan nieuwe wapens. Maar is de uitbreiding het geld waard? Zeker weten.

Het verhaal van Woolhaven leidt ons lammetje over de berg die uittorent over de vallei. Hier zal jij het mysterie van de wintergodin moeten ontrafelen en tegelijkertijd de verloren lammeren moeten redden. Je hoort het verhaal van Marchosias. Zijn roedel en hij vechten sinds jaar en dag al voor een bestaan zonder ketens, ver weg van het gevecht dat jij hebt gevoerd met de bisschoppen. In hun strijd hebben zij de terugkeer van Yngya onderbroken en zijn al haar lammeren verloren geraakt. Dit gebied, inclusief de berg zelf, zijn getroffen door een onnatuurlijk fenomeen genaamd de Rot. Dit fenomeen tast zelfs de berg aan, waardoor deze wegrot van binnenin. Wat hebben de Rot, Marchosias en Yngya met elkaar te maken? Dat laat ik aan jou over om te ontdekken, maar geloof me als ik zeg dat je met de 15 uur extra speeltijd genoeg tijd krijgt om hierover na te denken.

Geen gebrek aan keuze

Woolhaven is pas bereikbaar nadat je de vier bisschoppen van de hoofdgame hebt verslagen en daar is goede reden voor. De ontwikkelaar heeft de twee nieuwe dungeons voorzien van nieuwe typen vijanden en bazen die je het leven zuur maken. Zoals je gewend bent van Cult of the Lamb steken de baasgevechten weer goed in elkaar. Het is weer de perfecte combinatie van strategisch handelen en rennen voor je leven in een bullet hell scenario. Dit wordt soms onoverzichtelijk, zeker als er meer vijanden in de baas arena verschijnen, en dat kan zorgen voor wat oneerlijke hits of zelfs de dood. Dit is vervelend, zeker omdat je weer de hele dungeon moet doorkruisen om terug bij de baas te komen, maar aangezien de levels niet super lang duren valt het te overzien. Alles lijkt echter wat meer gericht te zijn op het nieuwe wapen – de flail – waarmee je op afstand klappen kunt uitdelen. En als je geluk hebt krijg je misschien nog één van de nieuwe tarot kaarten of relics die in het teken van ijs en rot staan. Door de juiste combinaties te krijgen is de game goed te managen. Op de lagere moeilijkheidsniveaus dan. Kies je voor de hoogste moeilijkheidsgraad (of maak je gebruik van de reeds toegevoegde perma-death feature) dan voelt het een stuk oneerlijker als je dood gaat doordat het slagveld onoverzichtelijk is.

Buiten de dungeons om is er ook genoeg te doen. Door het verhaal te volgen krijgt de godin Yngya steeds meer van haar krachten terug en wordt het dorpje met dezelfde naam beschikbaar gesteld voor nieuwe volgers en lammeren. Er zijn ook nieuwe mechanieken toegevoegd, zoals de mogelijkheid om dieren te houden of legendarische wapens te smeden. Je kunt ook nog altijd terugkeren naar je oude sekte om daar alles in het gareel te houden, maar zoals ik al aangaf is de winter aangebroken en dit heeft grote gevolgen voor jou en jouw volgers. Periodiek zal je last hebben van de winter die over jouw terreinen raast. Dit legt alle productie stil en zorgt er dus ook voor dat iedereen verhongerd, bevriest of jouw sekte verlaat. Door het toevoegen van een nieuwe skill tree kan je de wintertijden enigszins verzachten. Denk bijvoorbeeld aan een centrale verwarming of hitteposten om je vee in leven te houden en dus een voedselbron beschikbaar maakt in barre tijden. Als je ervoor kiest om terug te keren naar het oude gebied dan zal je ook zien dat al het water is bevroren. Dit geeft jou de mogelijkheid om over het ijs te reizen en nieuwe locaties te ontdekken.

Pracht en praal

Net zoals in de hoofdgame is ook het audiovisuele aspect van Woolhavenvan een erg hoog niveau. Het stemwerk is top en de wintervarianten van bekende deuntjes zijn ook meesterlijk gecomponeerd. Eigenlijk is het gros van de zaken in de uitbreiding goed geregeld, maar de soundtrack is meer dan het vermelden waard. Op grafisch gebied heb je ook niks te vrezen, de grafische stijl is naadloos doorgetrokken naar de nieuwe gebieden en het zien van sneeuw in de bekende gebieden zorgt voor een frisse wind die de game niet nodig had, maar wel welkom is. Er zijn ook weer tal van nieuwe skins voor jouw volgers te ontgrendelen door sidequests te doen, waardoor de vernieuwing ook doorzet bij je volgers.