Tim Colman | zondag 9 Aug 2026, 22:47

De bekende R-Type franchise is weer terug met een shooter op je Xbox!

Gespeeld op Xbox Series X. Ook speelbaar op Xbox One.

Het legendarische Bydo-rijk is terug om de mensheid te veranderen in kosmische meststof, en het is aan jou, je gloednieuwe R-90 Ragnarok-gevechtsvliegtuig en een flinke dosis spierkrampen om ze te stoppen. R-Type Dimensions III brengt het absolute hoogtepunt van de SNES-shoot 'em up-geschiedenis met een knal naar de Xbox Series X, voorzien van een frisse look en genoeg uitdagende projectielen om zelfs de meest doorgewinterde shmup-veteranen tot wanhoop te drijven. Het is een volledig nieuwe versie die probeert een balans te vinden tussen moderne, hoogwaardige productie en z’n meedogenloze arcade-roots.

Terugblik op het verleden

De kern van de gameplay draait volledig om de iconische "Force"-pod. Dit is een afneembare hulpsatelliet die fungeert als je primaire schild en wapen. R-Type III stond historisch bekend om de introductie van drie volledig unieke, selecteerbare Force-types aan het begin van je speelsessie, wat een ongekende laag tactische experimenten bood voor een 16-bit titel. Het beheersen van het juiste moment om de Force-pod aan de neus van je schip te koppelen om inkomend vuur op te vangen, bepaalt het puzzelachtige ritme van de gameplay. Het is een fantastische mechanische loop die geen dag ouder is geworden en die nauwkeurige positionering en strategische wapenkeuze beloont in plaats van hersenloos op knoppen rammen.

Het vertalen van een pixelperfect SNES-meesterwerk naar een moderne 3D-polygonenengine ging echter niet zonder structurele verliezen. Ontwikkelaar ININ Games introduceerde een functie waarmee je met een simpele druk op de knop kunt schakelen tussen de originele 16-bit presentatie en de nieuwe HD-graphics. Maar zodra je overschakelt naar de moderne polygonenweergave, merk je meteen dat er iets subtiel mis is met het Bydo-rijk. De hitboxes van bepaalde omgevingsgevaren en vijandelijke projectielen lijken zichtbaar groter en minder nauwkeurig dan hun 2D-tegenhangers, terwijl de snelheid van bepaalde vijandelijke kogels aanzienlijk hoger aanvoelt. Halverwege het allereerste level wordt het navigeren door groepen mechanische vijanden een frustrerende ervaring, omdat de mentale kaart van je schip niet altijd overeenkomt met de binnenkomende visuele informatie.

Voor puristen die volledig vertrouwen op hun oude spiergeheugen om deze scrollende doolhoven te voltooien, kunnen deze kleine aanpassingen aan de sprite-afmetingen de 3D-modus kunstmatig straffend laten aanvoelen. Je zult regelmatig een onzichtbare pixel raken op een roterend geometrisch element of in de flank geraakt worden door een projectiel dat je cockpit op een haar na had moeten missen. Gelukkig kun je direct terugschakelen naar de originele 16-bit pixelart, waarmee je deze trackingproblemen eenvoudig omzeilt.

Kijk mam, ik ben Tilted!

Naast de standaard grafische instellingen biedt R-Type Dimensions III een optionele 3D-camera-instelling: door de ontwikkelaars liefkozend de "gekke" hoek genoemd. Activering van deze modus kantelt het hele speelveld ongeveer 25 graden naar achteren, in een poging om een platte side-scroller een gevoel van meeslepende, filmische diepte te geven. Hoewel het bij het opstarten van de game een fascinerende visuele demonstratie is van de engine, verandert het al snel in een absolute nachtmerrie voor de gameplay. R-Type vereist opperste concentratie om alle obstakels, veranderende snelheden en je tactische keuzes in het juiste ritme te houden; in dit visuele experiment loopt dat al gauw grondig uit de maat. Het is dan ook niet meer dan een gimmick.

De audio daarentegen is van begin tot eind een absolute triomf. De game bevat volledig opnieuw gearrangeerde en modern geremixte muzieknummers die de klassieke soundtrack uit 1993 nieuw leven inblazen en een stuwend, synth-rijk ritme leveren dat perfect aansluit bij de hyperintense actie. Mocht je voor de twaalfde keer achter elkaar een checkpoint missen, dan zorgen de energieke, hoogwaardige audiotracks er gelukkig voor dat je de Xbox-controller niet door het raam gooit.

Ben ik hier te oud voor?

R-Type Dimensions III is héél moeilijk. Het is het soort ouderwetse ontwerpfilosofie dat weigert je bij de hand te nemen en eist dat je elke vijandelijke positie in de lange levels uit je hoofd leert. Voor nieuwkomers of casual gamers die gewoon willen genieten van de spectaculaire sciencefictionbeelden zonder meteen een existentiële crisis te doormaken, is de toevoeging van de Infinite Mode een absolute uitkomst. Net als in eerdere Dimensions-games schaft de Infinite Mode het concept van een "Game Over"-scherm volledig af. In plaats van genadeloos teruggezet te worden naar een ver verwijderd checkpoint of het begin van een slopend level wanneer je explodeert, respawn je direct precies op de plek waar je schip verdampt is, met je volledige arsenaal intact. Dit verandert de ervaring compleet, waardoor iedereen de aftiteling kan halen.

Doordat de game een letterlijke heruitgave van één enkele retro-titel is, vlieg je in de Infinite Mode al in een paar uur door alle content heen. De houdbaarheid wordt helaas kunstmatig gerekt door in de latere hoofdstukken flink te leunen op hergebruikte assets; met re-skinned mini-bosses en arena-layouts die wel heel erg op eerdere levels lijken, raakt de game aan het einde zijn momentum kwijt. Buiten het jagen op highscores voor de leaderboards valt er voor de gemiddelde gamer dan ook pijnlijk weinig nieuws te ontdekken.