Tim Colman | Friday 30 Jan 2026, 12:04

Ondanks wat de titel doet vermoeden race je hier gewoon met auto's, lees onze recensie van Rennsport!

Gespeeld op Xbox Series X.

Rennsport parkeert zich ambitieus op de Xbox Series X en wil dé nieuwe standaard worden voor simracen op console. Je wordt direct verwelkomd door een menuscherm dat roept: “Maak snel een account aan!” Want tja, zonder registratie geen crossplay, en dat feest wil je niet missen. Zodra je de virtuele sleutel omdraait, vallen meteen een paar dingen op: de rijervaring voelt realistisch, het geluid van grommende motoren blaast je speakers wakker en de force feedback op je stuur of controller is dik in orde. Je voelt elk kuiltje, elk stoeprandje... en soms zelfs je eigen nervositeit wanneer je bocht 1 nét iets te enthousiast aanvalt!

Grafisch gooit Rennsport middelhoge ogen. Je bolide staat er strak bij, maar kijk je wat verder de horizon in, of vooral naar die achteruitkijkspiegels, dan zie je snel wat kartelrandjes en vreemde reflecties die niet uit een pot 4K-gloss komen.

All Access Pits

Qua toegankelijkheid heeft Rennsport verrassend zijn huiswerk gemaakt. Simpele HUD’s, instelbare hulpmiddelen, van zichtbare racelijnen tot ABS: beginnelingen en doorgewinterde coureurs vinden hier alle schuifjes, knopjes en virtuele toeters en bellen. Het schakelen tussen controller en stuurwiel verloopt soepel, en niemand hoeft zich buiten gesloten te voelen. De multiplayer is een van de beste kanten van het spel: je zit zó in een online lobby, crossplay werkt vlot en de matchmaking schakelt je met goede concurrenten. Je hebt het gevoel dat elke bocht, in elke race, telt – ook als je soms wat te enthousiast over de curb knalt en direct bestraft wordt door het pittige regelsysteem!

Toch ontbreekt er iets... Diepgang! De carrièrestand stelt teleur met oppervlakkige bekerraces en weinig verrassingen. Ook de singleplayer-AI denkt niet bepaald buiten de (race)lijn: die reageert voorspelbaar, mist soms compleet de apex en gooit in bocht 1 steevast roet in het eten.

Bandengevoel

Rennsport blinkt uit met zijn realistische rijgevoel met een nadruk op feedback van het asfalt, gewichtsverplaatsingen en de input die je via het stuur of de controller krijgt. Qua pure beleving op de baan komt het spel dicht in de buurt van gevestigde namen en weet het vooral de details rondom oneffenheden en curbstones goed over te brengen.

Vergeleken met bijvoorbeeld Assetto Corsa biedt Rennsport een rijervaring die scherp en responsief is, met een solide fysica die de auto’s natuurlijk aan laat voelen. Assetto Corsa staat bekend om zijn dynamische bandenmodel waarbij overstuur en onderstuur duidelijk te voelen zijn, en je het maximale uit een auto kunt halen door constant het evenwicht op te zoeken, net als op het echte circuit. Rennsport legt hier wat minder nadruk op levende bandenfysica dan Assetto Corsa, maar pakt juist uit door een strakke connectie tussen auto en baan en een directe respons bij stuurinput.

Lege grandstands

De “content” in Rennsport is karig voor een spel dat zich als volwaardige release aandient. Je telt de auto’s en circuits op twee handen: 18 wagens, 12 banen, en als je de Deluxe Edition koopt krijg je er wat Nürburgring-varianten bij in de mik. Voor een simracer in het 2025-tijdperk is dat echt weinig. Nieuwe content is in aantocht, maar er hangt een mistgordijn om hoeveel daarvan gratis zal zijn.

Verrassender zijn de microtransacties. Rennsport is niet gratis, maar verkoopt óók nog betaalde skins voor je auto’s. Leuk als je een leuke animatie op je motorkap wil, minder leuk als content ontbreekt en je 60 euro hebt neergelegd voor de basisgame.

Het is overduidelijk dat Rennsport in sneltreinvaart naar de finish is gebracht. Foutjes, bugs en rare ontwerpkeuzes duiken regelmatig op. Denk aan een dag-nacht-cyclus die volledig op hol slaat als je aan de instellingen morrelt. Gelukkig crasht de game zelden écht. Toch schreeuwt Rennsport om een aantal stevige patches en meer liefde van de ontwikkelaars om een champion’s league plaats op te eisen.